«اسرائيلىها و دشمنان صهيونيستى در همه فعاليتهایى كه عليه فلسطينىها خواستند بكنند، متكى شدند به كمك اين نامبارك؛ كمكشان كرد. در قضیه غزه اگر حسنى مبارك به اسرائيلىها كمك نميكرد، نميتوانستند غزه را محاصره كنند. نوكرى كسى مثل حسنى مبارك نسبت به آمريكا، نتوانست يك قدم مصر را به سمت شكوفایى پيش ببرد. يعنى آمريكایىها به خاطر اين نوكرى، پاداش هم ندادند. امروز هم به او پاداش نميدهند.
امروز هم هر ساعتى كه او از مصر فرار كند و خارج بشود- به اميد خدا- مطمئن باشد كه نخستین دروازهاى كه به روى او بسته خواهد بود، دروازههاى آمريكاست؛ راهش نميدهند؛ همچنان كه بنعلى را راه ندادند، همچنان كه محمدرضا را راه ندادند. اينها اينجورىاند. اين كسانى كه دلشان براى دوستى آمريكا و رفاقت با آمريكا و اطاعت از آمريكا ميتپد، اين نمونهها را ببينند. اينها مثل شيطانند. در دعاى صحيفه سجاديه ميفرمايد شيطان وقتى من را دچار ميكند، بعد نگاه ميكند آن طرف- به تعبير بنده - به من ميخندد، به من پشت ميكند، اعتنایى نميكند. اينها اينجورند. آمريكایىها به وسيله اين افراد حقير و ضعيف، دنبال منافع خودشانند».
جملات بالا بخشي از فرمايشات رهبر حكيم انقلاب اسلامي در خطبههاي تاريخي 15 بهمن 1389 است؛ دقيقا يك هفته پيش از سرنگوني آخرين فرعون مصر.امروز قرار است سومين جلسه رسيدگي به جرائم [و نه اتهامات] ديكتاتور خائن حاكم بر مصر برگزار شود؛ كسي كه در دوره 30ساله زمامداري مستبدانهاش در اين كشور مهم اسلامي، بيشترين و كاملترين خدمات را به دولت شيطان بزرگ كرد ولي زماني كه با امواج بيداري اسلامي مصريان مواجه شد و دوره طولاني تفرعنش خاتمه يافت و سرنگون شد، طبق پيشبيني حكيمانه حضرت آيتاللهالعظمي خامنهاي، نخستين دروازهاي كه به رويش بسته شد، مرز آمريكا بود. يعني اين همه خدمت به منافع ايالات متحده و دريوزگي آن، موجب نشد به نامبارك حتي پناه بدهد. خوب است سرسپردگان داخلي واشنگتن كه همواره در حال سجود بر سردر كاخ سفيدند، كمي هم به سرنوشت ناميمون نامبارك فكر كنند؛ اگر عقل خود را به كار اندازند، امروز فرعون، آينده محتوم آنان است. «فاعتبروا»!