در هشتم شوال سال 1344 هجري قمري پس از اشغال مکه، وهابيان به سرکردگي عبدالعزيزبن سعود روي به مدينه آوردند و پس از محاصره و جنگ با مدافعان شهر، سرانجام آن را اشغال کرده، ماموران عثماني را بيرون کردند و به تخريب قبور ائمه بقيع و ديگر قبور همچنين قبر ابراهيم فرزند پيامبر اکرم– صلي‌الله عليه وآله و‌سلم–، قبور زنان آن حضرت، قبر ام‌البنين مادر حضرت اباالفضل العباس– عليه‌السلام – و قبر عبدالله پدر پيامبر و اسماعيل فرزند امام صادق– عليه‌السلام– و بسياري قبور ديگر پرداختند. آنها ضريح فولادي ائمه بقيع را نيز که در اصفهان ساخته شده بود و روي قبور حضرات معصومين امام مجتبي، امام سجاد، امام باقر و امام صادق
– عليهم‌السلام – قرار داشت ، از جا در آورده، بردند. اما اين نخستین حمله آنان به مدينه نبود، آنان در سال 1221 هجري نيز يک بار ديگر به مدينه هجوم برده، پس از يک سال و نيم محاصره توانسته بودند آن شهر را تصرف کنند و پس از تصرف اقدام به غارت اشياي گرانبهاي حرم پيامبر- صلي‌الله عليه وآله و‌سلم- و تخريب و غارت
قبرستان بقيع کردند.