در مهمترین دیدار هفته ششم لیگ برتر روز گذشته استقلال و تراكتورسازي از ساعت 18:45 در ورزشگاه آزادي در حضور بيش از 90 هزار هوادار به مصاف هم رفتند و در نهايت این شاگردان امیر قلعهنویی بودند که موفق شدند با نتیجه 3 بر 2 از سد میزبان خود بگذرند. اين مصاف فوقالعاده حساس با حملات استقلال به سمت دروازه تراكتورسازان آغاز شد اما بعد از دقايقي دو تيم روند يكساني داشتند تا اينكه در دقيقه 20 ارسال جباري با ضربه سر فرهاد مجيدي باعث باز شدن دروازه تراكتورسازي شد. شاگردان امير قلعهنويي پس از اين گل درصدد جبران گل خورده بر آمدند اما از فرصتهای خود استفاده نكردند. سرانجام در دقيقه 41 تراكتورسازي توسط محسن حسيني مدافع پیش کشیده خود به گل تساوي رسيد و در دقيقه 3+45 احمد آلنعمه با ضربه سر دروازه استقلال را گشود. شروع نيمه دوم با حملات استقلاليها آغاز شد. تعويض شريفات به تعداد حملات استقلال افزود و اين تيم در دقايق متوالي صاحب فرصت شد اما اين موقعيتها را از دست داد. تلاش استقلال سرانجام در دقيقه 67 نتيجه داد و با اشتباه فاحش محسن حسيني كه روي گل اول هم دچار اشتباه شده بود، جباري در موقعيتي تك به تك گل تساوي آبيپوشان را به ثمر رساند. ادامه مسابقه با حملات 2تيم جريان گرفت. درحالي كه بازي افت كرده بود در دقيقه 83 لوپز پرتغالي گل سوم تراكتورسازي را به ثمر رساند تا تيم تبريزي برنده اين مسابقه باشد. این اولین باخت استقلال در لیگ یازدهم بود اما با توجه به درگیریهای لفظی یک سال اخیر مظلومی با قلعهنویی که همواره سرمربی استقلال گمان میکرد قلعهنویی چشم به صندلی او دارد، شاید این باخت یکی از بدترین شکستهای عمر مربیگری مظلومی به حساب آید. او با تیمی به تراکتورسازی در ورزشگاه آزادی باخت که تا پیش از این در اکثر بازیها راه خوب نتیجه گرفتن را بلد بود. از سوی دیگر امیر قلعهنویی نشان داد بهتر از هر مربی دیگری در ایران راه پیروزی در بازیهای حساس را میداند. درست در لحظاتی که استقلال در پی گل سوم و تساوی بخش میگشت برخلاف سرمربی تراکتورسازی که مدام در کنار خط طولی بازیکنانش را تهیيج میکرد، پرویز مظلومی با صورتی عرقآلود روی نیمکت قرار گرفت و قبل از سوت پایان بازی 2 دستش را به علامت تسلیم بالا برد.
برنده اصلی تماشاگران بودند
قابل پیشبینیترین اتفاق برای بازی مهم هفته ششم همانی بود که عصر جمعه رخ داد. حضور بیش از 90 هزار تماشاگر در ورزشگاه آزادی، یک بار دیگر ثابت کرد تماشاگران مهمترین دارایی فوتبال ایران هستند. هر چند در هفته پیش بحثهای زیادی درباره اختصاص 10 درصد به تماشاگران تبریزی در رسانهها مطرح شده بود اما وضعیت سکوهای ورزشگاه آزادی با همه آن حرفها فرق داشت. خستگیناپذیری جزء جدا نشدنی آنها در بازی دیشب بود و آنها حتی در لحظاتی که استقلال هم پیش بود، از حمایت تیمشان دست نکشیدند. جدا از اتفاقات فوتبالی که رقم خورد و نتیجهای که ثبت شد، میتوان دوباره به این تماشاگران افتخار کرد. در این شرایط و با داشتن چنین پشتوانهای کار فوتبال ایران برای رسیدن به موفقیت آسان است. در همه این سالها که حتی فوتبال ملی ایران هم حال و روز خوشی نداشته، چنین حمایتی از سوی هواداران وجود داشته و حالا نيز پس از دورهای رکود تماشاگران با ورزشگاهها آشتی کردهاند .