دكتر ابراهیم جعفری*: این همایش گسترده نخستین كنفرانس بین‌المللی و یك رسالت جهانی است كه نشانگر توجه دولت‌های اسلامی به تمام مناطق اسلامی است تا بتوانند حقیقت ملت‌ها را در منطقه متجلی کنند. البته در اینكه این ملت‌ها عرب باشند یا غیرعرب تفاوتی وجود ندارد. باید 2 كار در این باره صورت پذیرد: یكی اهتمام و توجه دولت‌های اسلامی به این رسالت عظیم و دوم پاسخ و واكنش به این نیروها و نمادهاست تا بیایند و رهبری یك دولت اسلامی را به دست بگیرند و در یك مكان سازماندهی شوند. این امر برای عمیق‌تر شدن بیداری اسلامی و انقلاب‌هاست چه در تونس، لیبی، مصر یا مناطق دیگر مثل یمن و بحرین. این یك رسالت بسیار بزرگ است كه بر دوش كشورهای اسلامی است. دخالت هر كشوری از جمله آمریكا، انگلستان، فرانسه و هر كشور دیگری از كشورهای جهان در امور كشورهای عربی یك امر اشتباه و غیرقابل قبول است. دخالت‌های بیگانگان 2 خطر دارد: یكی وجود بیگانه در نصب رهبران كشورها و دیگر، ناتوانی این حكومت‌ها و وابستگی آنها به بیگانگان. این درست نیست كه درهای كشورهای خود را به روي نیروهای بیگانه باز كنند. پس از جنگ دوم جهانی كه آلمان، كره و ژاپن مورد تهاجم كشورهای بیگانه قرار گرفتند، اين موجب شد بیگانگان در اداره امور آنها هم دخالت كنند و موجب ذلت آنها شوند. برای همین لازم است ملت‌های اسلامی از تجربه‌های این كشورها درس گرفته و اجازه ندهند بیگانگان با هیچ دلیل و توجیهی در كشور آنها حضور پیدا كنند.