به آینده این سینما امیدی نیست

جلیل سامان، کارگردان سینما و تلویزیون درباره سینمای ایران در نیمه اول سال گفت: در این مدت زمان، کار شاخصی تولید نشده که بتوان به آینده سینما امیدوار بود بلکه سینمای عوام‌پسند است که طرفدار بسیاری پیدا کرده و حتی مدیران نیز به تولید کارهایی جدی که با نگاه عمیق و بدون تنها مدنظر قرار دادن گیشه ساخته می‌شوند، تمایلی ندارند. وی افزود: از یکی از مسؤولان سینمایی شنیدم که به صراحت اعلام کرد سینمای دفاع مقدس در اولویت کاری‌شان وجود ندارد. با وجود اینکه برخی با پشتوانه دفاع مقدس به مدیریت می‌رسند اما به محضی که روی صندلی ریاست می‌نشینند همه چیز را فراموش می‌کنند. کارگردان فیلم سینمایی «وقت بودن» با اشاره به تلاش بی‌نتیجه برای ساخت فیلم جدیدش «هانیه» اظهار کرد: سال 81 بود که نگارش «هانیه» را آغاز کردم و در سال 83 کار به اتمام رسید. از آن زمان برای ساخت این فیلمنامه آماده تولید در حوزه دفاع مقدس، تلاش می‌کنم اما به در بسته می‌خورم. مشکل عمده کار نبود تهیه‌کننده‌ای است که روی کار سرمایه بگذارد، بخش دولتی نیز که در این زمینه کمکی نکرده است. سامان تصریح کرد: حتی دولت نیز تنها به بفروش بودن یک ‌اثر برای حمایت از آن فکر می‌کند و فارابی تاکنون آب پاکی را روی دستمان ریخته است. از طرفی ساخت کار دفاع مقدسی دیگری به من پیشنهاد شد که بودجه خوبی هم داشت اما فیلمنامه‌اش خوب نبود. اینگونه است که حتی کسانی که پولی دستشان است و مسؤولیتی دارند و می‌خواهند کاری انجام دهند نیز به این دلیل که با کارشناسان کار نمی‌کنند، آثار سطح پایینی تولید می‌شود. سازنده سریال «ارمغان تاریکی» یادآور شد: همان بهتر که فیلم‌های عوام‌پسند ساخته شود تا اینکه فیلم‌هایی به نام ارزشی روی پرده سینما برود که بی‌ارزش و شعاری است. ما شعارهای خوبی داریم که بهتر است روی پارچه و دیوار نوشته شوند اما تبدیل آنها به یک‌ فیلم موفق از آب درنخواهد آمد. وی در خاتمه گفت: مشکل اساسی سینمای ایران این است که کسانی که مسؤولیت دارند و خودشان را متخصص نیز می‌دانند نسبت به آنچه درباره‌اش مسؤولیت دارند و نظر می‌دهند، آگاهی و شناخت کافی را ندارند و این است که کار را
خراب می‌کند.