محسن جندقی: ژرمن‌های ویرانگر با 7 گلی که به برزیل زدند 7 رکورد را جابه‌جا کردند تا همه از این آلمان بترسند. رکوردهایی چون بدترین نتیجه رقم خورده برای میزبا‌ن‌های جام‌جهانی، بدترین نتیجه تاریخ فوتبال برزیل، سنگین‌ترین شکست برزیل در همه ادوار جام‌جهانی، سنگین‌ترین شکست در نیمه‌نهایی‌های جام‌های‌جهانی، بیشترین گل زده در جام‌جهانی (برزیل 120 گل زده و آلمان 123 گل زده) و بیشترین گل زده یک بازیکن. هنوز هم دنیا از نتیجه دیداری که میزبان فاجعه آفرید و مقابل آلمانی‌ها سلاخی شد شوکه است چراکه برزیل تیم کوچکی نیست؛ پرافتخارترین تیم جهان با 5 دوره قهرمانی در ادوار مختلف جام‌جهانی و حضور در همه دوره‌های جام و همواره مدعی بودن. با این وجود ژرمن‌ها نشان دادند از پرافتخارترین تیم جهان بهتر هستند. آلمانی‌های مغرور حتی میروسلاو کلوزه که بین سایر بازیکنان فعلی، بازیکنی درجه 2 محسوب می‌شود را در ترکیب اصلی قرار دادند تا مقابل برزیل گل بزند و با 16 گل در جام‌های جهانی رکورد رونالدوی برزیلی را بشکند. آنها بعد از زدن هر گل اصلا شادی عجیب و غریبی نمی‌کردند و خیلی خونسرد خوشحال می‌شدند! آنها حتی به میزبان رحم کردند تا مقابل تماشاگران خود بیش از این شرمنده نشوند. این تیم از همان روزی که 4 گل به تیم ملی پرتغال که بهترین بازیکن جهان را در اختیار داشت، زد حضور خود در فینال را اعلام کرد. آلمان تیم یک‌دست و فوق‌العاده‌ای است و هیچ شکی در این نیست. قطعا عدالت حکم می‌کند که آلمان قهرمان جهان شود اما موضوع این است که فوتبال عادل نیست و به همین علت زیباست! بله! فوتبال به این علت پرطرفدار است که هیچ تضمینی برای برقراری عدالت در آن وجود ندارد البته آلمان با یک تیم معمولی بازی ندارد. درست است که ژرمن‌ها با بازی سه‌شنبه‌شب خود جهان را تکان دادند، درست است که آلمان یک تیم منظم است و از لحاظ تاکتیکی و تکنیکی سرآمد همه تیم‌ها محسوب می‌شود اما حریف آنها هم آرژانتین است. فوتبال فقط یک ورزش خشک و خالی نیست، فوتبال پر از حرارت و احساس است. مقابل آلمان سرد و بی‌روح که میراث‌دار همان فوتبال ماشینی دهه‌های قبل است، آرژانتینی بازی می‌کند که شور و هیجان را به فوتبال هدیه داده است. 1978 تا 1990 را به یاد بیاورید؛ آرژانتین آن زمان هم نابودگر بود و هر تیمی را می‌توانست شکست دهد اما مغرور نبود، سرد و بی‌روح نبود. قطعا آرژانتین 2014 با آرژانتین 1986 تفاوت بسیار زیادی دارد و قدرت بلامنازع نیست اما توانایی زمینگیر کردن آلمانی که برزیل را درب و داغان کرده را دارد. درست است که آرژانتین در دیدار مقابل تیم ملی کشورمان در 90 دقیقه حرفی برای گفتن نداشت، درست است که آلبی‌سلسته حریفان خود در جام جهانی را فقط با اختلاف یک گل یا پنالتی شکست داده، درست است که آرژانتین با آن آرژانتین آرمانی ما هوادارانش فاصله بسیاری دارد اما این تیم روح دارد، احساس دارد و می‌تواند آلمان مغرور را شکست دهد البته احساس و شور و حرارت آرژانتینی‌ها با برزیلی‌ها بسیار متفاوت است. برزیلی‌ها با آن احساسات تهوع‌آور و اشک‌های نمایشی و حقیرانه بعد از هر شکست و هر پیروزی مقابل دوربین‌های تلویزیونی، لیاقت حضور در فینال جام‌جهانی را نداشتند. برزیل از همان بازی با شیلی از قلب خیلی از فوتبالدوستان حذف شده بود و حساب آرژانتین با این برزیل جداست، آرژانتینی‌ها خوب دفاع می‌کنند، خوب حمله می‌کنند، خوب بازی را اداره می‌کنند و در کنار این بازی منطقی به بازی روح هم می‌دهند.
در چند روز گذشته رسانه‌های آلمانی در کنار بیشتر رسانه‌های جهان، ژرمن‌ها را قهرمان قطعی جام‌جهانی دانستند و برای آرژانتین اظهار تاسف کرده‌اند که قربانی بعدی آلمان خواهد بود.
مثلا روزنامه بیلد آلمان نوشت: آرژانتینی‌های عزیز، به فینال خوش آمدید! همچنین کسب نایب‌قهرمانی جهان را به شما تبریک می‌گوییم. مسی و یاران او که در ضربات پنالتی هلند را
۴ بر ۲ شکست دادند، نتیجه دیگری در فینال نخواهند گرفت، جز شکست!
نشریه اشپیگل هم نوشت: باز هم شما! آلمان نباید نگران نبرد فینال باشد. با توجه به عملکردی که آلمان و آرژانتین در دیدارهای نیمه‌نهایی خود نشان دادند، باید گفت ملی‌پوشان آلمان مدعی قهرمانی هستند.
آلمانی‌ها مانند خیلی‌ها، آرژانتین را مسخره کرده و شیوه بازی یاران مسی را خسته‌کننده ارزیابی می‌کنند اما آنها نمی‌دانند امشب دیدار فینال با همه بازی‌های قبلی آنها متفاوت است؛ آرژانتین آن برزیل حقیر مقابل آلمان نخواهد بود. امشب آرژانتین به دنیا نشان می‌دهد که چگونه می‌توان این آلمان نابودگر را نابود کرد.