گروه سیاسی: یک تحلیلگر برجسته امور ژئوپليتیک در روسیه در تحلیلی جالب‌توجه ضمن برشمردن علل ضرورت همگرایی استراتژیک تهران- مسکو تاکید کرد: درگیر شدن با ایران آخر کار آمریکاست. این تحلیل از جانب الکساندر لوگین، محقق مسائل ژئوپليتیک نوشته و در مجله روسی ساورمنی ایران (ایران معاصر) منتشر شده است. در بخشی از این تحلیل آمده است: منافع راهبردی ایران و روسیه در همه مناطق اصلی مورد علاقه آنها تطابق کامل دارند. هردو کشور مایلند آسیای میانه، قفقاز و خاورمیانه عاری از حضور نظامی آمریکا باشند. علاوه بر این 2 کشور با یک نوع حساسیت با فعال شدن اسلام رادیکال سلفی در منطقه برخورد می‌کنند. این مساله به افغانستان هم مربوط می‌شود. از پاکستان تا عراق و سوریه یک قانون ژئوپليتیک در جریان است که بر اساس آن هر چه به نفع روسیه است به نفع ایران هم هست و هرچه به نفع ایران است به نفع روسیه هم هست. ایران شیعه به هیچ‌وجه تاثیری بر مسلمانان روسیه ندارد که تقریبا به طور کامل سنی هستند و ایران و جمهوری آذربایجان یک سری مشکلات ظریفی دارند که با آذربایجان ایران مرتبط است. به همین دلیل عامل ایرانی عملا خنثی شده است و هیچ خطری درباره حمایت از رادیکالیسم اسلامی از سوی این کشور وجود ندارد. روسیه و ایران در آسیای میانه و افغانستان با نیروها و رژیم‌های یکسانی همکاری می‌کنند. روابط 2 کشور با ارمنستان و جمهوری آذربایجان یکسان است و گرجستان حامی آمریکا به یک اندازه با تهران و مسکو خصومت دارد. به این ترتیب مواضع تهران و مسکو در همه زمینه‌ها تطابق دارد و همه عوامل روسیه را به سوی ایجاد پیمان راهبردی مطمئن و تنگاتنگ با ایران در همه زمینه‌های سیاسی، اقتصادی، نظامی، انرژی و... سوق می‌دهد. به گزارش ایران هسته‌ای در این تحلیل همچنین آمده است: ایران و روسیه با هم می‌توانند به قوی‌ترین قطب ژئوپليتیک تبدیل شوند که می‌تواند کنترل بر مناطق وسیعی از اوراسیا را چند برابر کند. پیمان نظامی 2 کشور امکانات جدیدی در جنوب برای روسیه ایجاد می‌کند. همکاری‌های آنها در زمینه انرژی هم قدرت منحصر به فردی ایجاد می‌کند. همه اینها به نوبه خود جایگاه سیاسی 2 کشور را در جهان ارتقا می‌دهد و علاوه براین دورنماهای حمله آمریکا به ایران کاهش می‌یابد. ولی باید به یک حقیقت روشن توجه کرد: حمله آمریکا به ایران بدون‌شک به منزله پایان آمریکا خواهد بود چون سومین جنگ شکست خورده به توسعه‌طلبی این کشور پایان می‌دهد و هیچ شکی نیست که ایران می‌تواند از خود دفاع کند ولی باید دید برای روسیه چه اتفاقی خواهد افتاد.