مهين نويدي*: متاسفانه افراد در هر زمينه‌ای از هنر، امنيت شغلي ندارند بویژه صنف گريم. صنف چهره‌پردازان حدود 330 عضو دارد كه تنها تعداد انگشت‌شماري طي يك سال مشغول كار هستند و بقيه اعضا در سال يك يا 2 فيلم مشغولند. گاهی گريمورها و طراح‌هاي خوبي كه توانمندند به دليل ارتباط نداشتن با عوامل سينما طي سال 7 يا 8 ماهي بيكار هستند يا سالي يك كار انجام مي‌دهند و همين مساله ارتباط موجب شده افرادي در سال 10 يا 12 فيلم در دستشان باشد كه ما امسال در داوري پانزدهم در خانه سينما شاهد آن بوديم. قصه تلخ‌تر اينكه در داوري امسال شاهد بوديم كه فيلم‌ها به‌ندرت شخصيت‌پردازي شده‌اند و بيشتر جنبه آرايشي، آن هم آرايشي كه هيچ ربطي به شخصيت بازيگر در فيلمنامه ندارد پيدا كرده است. من در جشن چهارم خانه سينما داور بودم، درست 11 سال پيش، آنقدر تعدد گريم در فيلم‌ها زياد بود، آنقدر هنر گريم چشمگير بود كه به سختي مي‌توانستيم از انبوه گريم‌هاي خوبي كه وجود داشت 5 فيلم انتخاب كنيم. قضاوت بين انتخاب فيلم‌ها درباره گريم خيلي حساس و موشكافانه بود در صورتي كه بعد از 11 سال به سختي توانستيم 5 فيلم انتخاب كنيم كه شخصيت‌پردازي و گريم بر اساس فيلمنامه داشته باشند چون متاسفانه گريم در بیشتر فيلم‌ها به جاي شخصيت‌پردازي بازيگر آرايشي بود آن هم آرايشي كه با شخصيت آن بازيگر در فیلمنامه جور نبود. ما افراد انجمن چهره‌پردازان متاسفيم كه روزگاري افتخار چهره‌پردازان عزيز شخصيت‌پردازي درست و تيپ‌سازي بجا در يك فیلمنامه بود و در حال حاضر افتخار بعضي چهره‌پردازان به تعداد فيلم‌هايي است كه در يك سال انجام مي‌دهند، يعني تجارت جاي هنر را در میان بعضي افراد گرفته‌است. من به عنوان مسؤول انجمن چهره‌پردازان محترم از اين وضع ناخواسته كه پيش آمده متاسفم كه در سال بعضي افراد در هنرهاي مختلف بيكار هستند و بعضي مشغول چندين كار در تمام صنوف! مسؤول اين امنيت شغلي در هنر كيست؟ مسؤول اين آشفته‌بازار در هنر چه كساني هستند؟ چه كسي مسؤول بيكاري عده‌اي زياد از هنرمندان ما در تمام صنوف است كه حتي براي گذر زندگي‌شان كاري در دست ندارند؟ چه شد كه هنر به شکل اين بازار آشفته تجارت براي بعضي‌ها درآمد؟ من از وزارت ارشاد، معاونت سينمايی، خانه سينما، رئیس سيماي جمهوري اسلامي ايران و تمام مديران و مسؤولان دلسوز كه به نوعي به هنر گريم در سيما و سينماي ايران علاقه‌مندند و به هنر در سينما معتقدند، مي‌خواهم قانوني براي اين معضل بيكاري بگذارند كه اعضاي خارج از صنف نتوانند كار كنند چون اعضاي خارج از صنف بيشتر مشغول كارند تا اعضاي صنف‌ها. من از مديران مسؤول تقاضا مي‌كنم بودجه‌اي بگذارند و كتابي چاپ كنند و افراد پيوسته و وابسته و موقت را با عكس و شرح كارشان در اختيار تهيه‌كنندگان و كارگردانان و مديران توليد و حتي برنامه‌ريزان و دستياران كارگردان كه معرف افراد به كارگردانان محترم هستند قرار دهند تا راحت‌تر افراد انتخاب شوند و طبق فيلمنامه افراد را انتخاب كنند تا سينمايی پويا با افرادي با فكر راحت و امنيت شغلي داشته باشيم كه هنرمندان عزيزي كه تمام فكرشان معاش زندگي‌شان شده است، با فراق بال به هنرشان ادامه دهند و به دنبال تحقيق و به‌روز شدن باشند. به عنوان يك مسؤول از دستيار و برنامه‌ريزان محترم انتظار داريم در موقع معرفي هر فردي از هنرمندان به كارگردانان محترم، دوستي را در نظر نگيرند، درباره كار افراد تحقيق كنند و توجه داشته باشند كه اين فرد در هر زمينه هنري مشغول چند كار است. اگر اين روش در سينماي ما ادامه پيدا كند جز ركود و يكنواختي كار در صنوف ديگر و در گريم جز كمرنگ شدن شخصيت‌پردازي چيز ديگري عايدمان نمي‌شود و در آينده‌اي نه‌چندان دور دیگر آرايش‌هاي بيجا و دور از فيلمنامه بر گريم، اين هنر والا نمايان‌تر خواهد شد. هنرمند يعني روح والا، ايثار، گذشت و فكر همنوع و هم‌مسلك، نه تجارت. هنرمند كسي است كه به راحتي هنرمند و انسان ديگر هم فكر كند و فقط به فكر خود و تجارت نباشد.