کارگردان فیلم سینمایی «شکارچی شنبه» با بیان اینکه باید یک لشکر برای دفاع از مرزهای فرهنگی جمهوری اسلامی ایران وجود داشته باشد، گفت: «شکارچی شنبه» سعی داشت منصفانه و آگاهانه از حریمها و مرزهای فرهنگی کشورمان دفاع کند. این کارگردان درباره روند شکلگیری فیلمنامه خاطرنشان کرد: «شکارچی شنبه» حاصل حدودا 12-10 سال کار پژوهشی است که بدون نوشتن، فقط به عنوان یک سوال بزرگ در ذهن من مطرح بود. اینکه چگونه رژیمی همانند رژیم نظامی اشغالگر قدس میآید و حرکتهای بزرگی در سراسر جهان انجام میدهد و اینچنین با قدرت و تاثیرگذار اهداف خود را در همه ملتها و حکومتها هر یک به شکلی محقق میکند؟ وی ادامه داد: این چرایی در ذهن من تبدیل به سوالی بیپاسخ بود؛ اینکه چرا یک دشمن با این قدرت وجود دارد؟ این میزان از قدرت را از کجا به دست آوردهاست و با توجه به اینکه ما رژیمهای مختلفی در طول تاریخ داشتهایم، چرا هیچیک از آنها به این میزان از قدرت ظاهر نشدهاند؟ شیخطادی اظهار داشت: رسیدن به پاسخ این چرایی بزرگ مدت زمان زیادی را از من گرفت تا برخی از پاسخها را برایش پیدا کردم، چرا که منابع حقیقی، واقعی و نزدیک به واقعیت در کشور وجود نداشت، منابعی محدودی هم که بود عموما یا در خفا بود یا دیر پیدا میشد یا اغلب اصرار بر این بود رژیم یهود و رژیمصهیونیستی رژیمی کاملا نظامی است اما بر اساس تحقیقات بسیار زیاد به این برآیند رسیدم که دشمنی با این درجه از قدرت و سیطره جهانی دارای پایههای ایدئولوژیک و مبتنی بر مذهب است و رژیم صهیونیستی یک رژیم سیاسی یا نظامی نیست بلکه یک نظام مذهبی، سیاسی و نظامی است. شیخطادی در ادامه تاکید کرد: صهیونیستها خود نیز معتقد هستند «ما سیاست دینی نداریم ما دین سیاسی داریم و از دینی پیروی میکنیم که دینی سیاسی است» و ماجرا از اینجا آغاز شد و برایم جذاب بود که جزئیتر و جدیتر به این قدرت جهانی بپردازم. کارگردان «سینهسرخ» خاطرنشان کرد: همانطور که میدانید برای بررسی هر ایدئولوژی باید وارد پایههای فکری آن ایدئولوژی شویم و ریشههای آن را پیدا کنیم، ریشهها معمولا در جاهایی است که آموزش و فکر تزریق میشود، مکانهایی که فکر تدریس و فکرسازی و تصمیمگیری انجام میشود و در رژیمصهیونیستی این مکان فکرسازی جز در مراکز مذهبی، مدارس دینی و دانشگاههای آنها نبود، بنابراین هر قدر جلوتر رفتم، دیدم بهترین جایی که امکان دارد درباره این رژیم صحبت کرد مراکز مذهبی آنهاست. شیخطادی خاطرنشان کرد: نخست باید دشمن را شناخت، در این زمینه اطلاعات خوبی در کشور وجود داشت اما صرف دشمنشناسی نمیتوانستم فیلمنامهای منصفانه بنویسم چرا که ما باید خودمان را جای یک خاخام بگذاریم و ببینیم چه تصمیمی میتوانیم بگیریم، جایی که قاتل آدمها بر اساس ایدوئولوژی خود قتلهای عجیب و غریب انجام بدهد، باید حتما جای وی قرار میگرفتیم و این کار از لحاظ روحی کار بسیار سخت و بدی بود. البته چارهای نبود، نمیتوانستیم بدون این روش آن را درک کنیم.