«به انقلاب بپیوندید»؛ این نخستین شعاری است که روی دیوار ورزشگاه قاهره به چشم می‌خورد. چند ماهی است از انقلاب مصر می‌گذرد و در دیگر مناطق مانند بحرین، یمن، تونس و لیبی نیز مردم مسلمان به بیداری رسیدند که نشان از اتحاد و همفکری جهان اسلام می‌دهد. در این میان زمانی که تمام اتفاقات چند ماه اخیر را زیرورو می‌کنیم باز هم به این نتیجه می‌رسیم که پیوند انقلاب و فوتبال در جهان اسلام آنقدر پررنگ است که نمی‌توان به راحتی از کنار آن گذشت و می‌شود نام آن را به بیداری فوتبال اسلامی تعبیر کرد؛ واژه‌ای که چشم‌بسته به شما نشان می‌دهد پیوند ستاره‌های مسلمان مستطیل سبز با اعتراضات مردم ناگسستنی است.
شاید فوتبال در هیچ جا به اندازه خاورمیانه و شمال آفریقا اهمیت نداشته باشد؛ ورزشی که یک سرگرمی کامل، فاقد جنسیت و با دسترسی و توجه جهانی است که اغلب قبایل مخالف را به نزاع وامی‌دارد و می‌تواند دیکتاتورهای محلی در سراسر جهان را که از فوتبال برای کسب اعتبار و شهرت مثبت استفاده می‌کنند به انقراض نزدیک کند. زمانی که بازیکنان ملی‌پوش کشور‌هایی مانند بحرین، مصر و لیبی به دلیل اعتراض به رژیم‌های دیکتاتوری و همصدا شدن با مردم به زندان می‌ا‌فتند، این استدلال و نقش آن پررنگ‌تر می‌شود. در اینجا می‌خواهیم به بیداری مردم مسلمان آفریقا و خاورمیانه و تاثیر شگرف آن بر ورزش بویژه فوتبال اشاره کنیم. بد نیست برای شروع به روزهایی نقب بزنیم که خیابان‌های مصر مملو از صدای اعتراض مردمی بود که خواستار محاکمه حسنی مبارک بودند. صدای اعتراضات قبل از انقلاب مردمی مصر از گوشه و کنار ورزشگاه قاهره نیز شنیده می‌شد. در آن زمان هواداران فوتبال مصر پس از انجام یک مسابقه باشگاهی به خیابان‌ها ریخته و علیه دیکتاتور سابق شعار دادند. این اتفاق پس از مصاف تیم الاهلی با کیما اسوان در جام حذفی مصر رخ داده بود، هواداران تیم مرکزنشین الاهلی در خیابان‌های شهر قاهره علیه حسنی مبارک، دیکتاتور خلع قدرت شده این کشور و نیز حبیب العدلی، وزیر کشور پیشین به‌خاطر کشتار، شعار سر می‌دادند، این تظاهرات زمانی شکل درگیری به خود گرفت که نیروهای امنیتی کوشیدند با زور و فشار هواداران خشمگین را از فضاي خیابان‌ها دور کنند. این عده که از وضع محاکمه پنهانی فرعون سابق این کشور آفریقایی ناراضی بودند، با نیروهای امنیتی نیز درگیر شدند که ورزشگاه قاهره شاهد این درگیری‌ها بود. البته بیداری اسلامی مردم مصر و انقلابشان جدا از اینکه بطن فوتبال این کشور را درگیر کرد و ستاره‌ها و هواداران را نیز به جمع معترضان اضافه کرد، منفعت دیگری برای آنها داشت طوری که انقلاب مصر از اولين فساد مالي فوتبال اين كشور پرده برداشت؛ فساد بزرگي كه در آن سمير زاهر رئیس فدراسيون فوتبال مصر، احمد سليمان مربي دروازه‌بان‌هاي تيم ملي اين كشور، منير ثابت رئیس كميته المپيك مصر و بردار سوزان مبارك همسر رئیس‌جمهور بركنار شده مصر مشاركت دارند. نمايندگان امنيتي مصر دريافتند كه اين افراد كه زاهر نيز در بين آنان است، در يك معامله با يكي از تجار روس براي فروش زمين در كنار درياي سرخ،
14 ميليون پوند رشوه دريافت كرده‌اند. نکته قابل توجه این است که علاقه‌مندي و ارتباط زاهر با علاء مبارك پسر حسني مبارك موجب شد تا رئیس فدراسيون فوتبال مصر تسهيلات و امتيازات زيادي را به دست آورد كه به وضوح برای مردم فاش شده است.
شکنجه ستارگان بحرین در زندان
بیداری اسلامی به بحرین نیز سرایت کرده و حکام این رژیم که تاب و توان اعتراضات مردمی را ندارند از هیچگونه روشی غافل نمی‌شوند. این موضوع از سوی تمام رسانه‌ها زمانی قابل توجه می‌شود که ستاره‌های فوتبال بحرین به دلیل همصدا شدن با مردم در زندان‌های این کشور شکنجه می‌شوند. ستارگان فوتبال بحرين که در زندان‌هاي نيروهاي اطلاعاتي وابسته به آل‌خليفه بسر مي‌برند متحمل بدترين شکنجه‌هاي جسمي و روحي مي‌شوند. بازيکنان ملي‌پوش فوتبال بحرين که در ميان‌شان ستارگان بنام فوتبال اين کشور نيز رويت مي‌شوند، توسط نيروهاي شکنجه‌گر و ماموران آموزش‌ديده براي بازجويي تحت شديدترين شکنجه‌ها قرار مي‌گيرند. بازيکنان تيم ملي فوتبال بحرين نيز مانند بسياري از اقشار مردم و جامعه در تظاهرات عليه دولت آل خليفه در بحرين شرکت داشته و جمع قابل‌توجهي از آنها بازداشت شده‌اند. حجم عظيمي از اين بازداشت‌ها در ماه مارس صورت گرفته و از وضعيت جسمي و روحي اين ورزشکاران اطلاعات دقيقي در دست نيست. دوستان و خانواده‌هاي معدودي از بازيکنان يا ورزشکاران آزاد شده يا کساني که فرصت ملاقات داشته‌اند از شکنجه سنگين اين افراد در بازداشتگاه‌ها و زندان‌ها خبر مي‌دهند. علي سعيد دروازه‌بان، علاء حبيل، مهاجم و برادرش محمد حبيل قربانيان اين بازداشت‌هاي بي‌دليل و شکنجه‌هاي ضدبشري بوده‌اند. يکي از نزديکان اين بازيکنان ملي‌پوش که خواست نامش فاش نشود، مي‌گويد: تا 2 هفته پس از بازداشت هيچ خبري از اين افراد نداشتيم و حالا با گذشت هفته‌ها هنوز هم جاي شکنجه روي بدنشان مشهود است. مردي که ستارگان فوتبال کشورمان را شکنجه کرده بحريني نبوده و حتي اطلاعي از هويت بازداشت‌شدگان هم نداشته است. البته از سوی دیگر این جریان تنها به زندانی شدن آنها ختم نمی‌شود زیرا هیات مدیره باشگاه فوتبال «الاهلی» بحرین تصمیم گرفت علاء حبیل و محمد حبیل، 2 بازیکن فوتبال این تیم را به علت حمایت از انقلاب مردمی بحرین و شرکت در تظاهرات میدان اللؤلؤ از ادامه فعالیت ورزشی منع کند. این دو بازیکن نقش مهمی در پیشرفت تیم‌ملی فوتبال بحرین بویژه در جریان مسابقات جام ملت‌های آسیا درسال 2004 ایفا کرده‌اند و در این مسابقات تیم‌ملی فوتبال رتبه چهارم را به دست آورد. همچنین «محمد حسن الدرازی» بازیکن تیم‌ملی بسکتبال بحرین که از ورزشکاران خبره در این رشته به شمار می‌رود نیز از سوی نیروهای امنیتی این کشور بازداشت شد. در همین ارتباط، باشگاه ورزشی المحرق بحرین و باشگاه‌های الاهلی و الرفاع اعلام کرده‌اند همه ورزشکارانی را که مشارکت آنان در تظاهرات میدان اللؤلؤ مشخص شود، بازداشت می‌کنند. بازداشت ورزشکاران بحرینی در راستای حملات نیروهای امنیتی این کشور برای ایجاد رعب و وحشت در میان مردم و اجرای سیاست پاکسازی همه کسانی است که از انقلاب مردمی حمایت کرده و در میدان اللؤلؤ حضور داشته‌اند.
فدراسیون فوتبال یمن 3 بازیکن را محروم کرد
یمن یکی دیگر از کشور‌هایی است که ستاره‌های فوتبال آن تحت تاثیر بیداری اسلامی به جمع مردم پیوسته‌اند. درست در نقطه مقابل مانند کشور بحرین فدراسیون فوتبال این کشور در راستای اهداف رژیم دیکتاتوری قدم برمی‌دارد. بر اساس گزارش‌های موجود، فدراسیون فوتبال یمن
3 بازیکن این تیم را به نام‌های محمد صالح یوسف مدافع الهلال، خالد الطاهش مدافع الصغر و یاسر باصهی مهاجم الهلال را به خاطر خودداری از شرکت در اردوی تیم‌ملی در صنعا از تمام مسابقات محروم کرد. فدراسیون فوتبال یمن همچنین به 5 بازیکن دیگر تیم‌ملی که اعلام کرده‌اند در مسابقه با عراق در چارچوب مرحله مقدماتی جام‌جهانی 2014 شرکت نمی‌کنند، هشدار داد. فوتبال یمن به دنبال ناآرامی‌های اخیر دچار بحران شده و بسیاری از بازیکنان این کشور به خاطر کشتارهای اخیر رژیم علی عبدالله صالح حاضر نیستند در تیم‌ملی بازی کنند. فدراسیون فوتبال یمن برای تشویق این بازیکنان به حضور در تیم‌ملی به افزایش حقوق آنها پرداخته اما با این وجود بعضی از بازیکنان همچنان بر تصمیم خود اصرار دارند و با مردم انقلابی یمن همگام شده‌اند. در بیانیه‌ای که اخیرا فدراسیون فوتبال یمن صادر کرده، آمده که 2 تیم حسان و الرشید نیز به خاطر غیبت‌های مکرر در مسابقات لیگ به دسته 2 سقوط کردند. احمد صالح عیسی، رئیس فدراسیون فوتبال یمن تاکید کرده باید با این بازیکنان و تیم‌ها بشدت برخورد کرد. او معتقد است در هر حال باید مسابقات روند خود را در پیش گیرد چرا که تیم‌ها برای حضور در مسابقات هزینه بسیاری می‌کنند و در صورت عدم حضور دچار ضرر و زیانی سرسام‌آور می‌شوند.
فوتبال علیه قذافی
هیچ چیز به اندازه فوتبال نمی‌تواند یک‌جوان اهل خاورمیانه یا آفریقا را غرق شادی و هیجان کند و به همین دلیل است که در دیدار 2 باشگاه بزرگ لیبی بیش از 100 هزار هوادار راهی ورزشگاه می‌شوند تا عشق و علاقه به فوتبال را نشان دهند؛ تنها محلی که می‌توانی راحت حرف بزنی و اظهارنظری داشته باشی. می‌گویند در این مناطق می‌توانی معترضان را در ورزشگاه‌ها ببینی، درست مانند دیداری که در سال 1996 در شهر طرابلس برگزار شد و زمانی که داور یک پنالتی مشکوک به سود تیمی که پسران قذافی از آن حمایت می‌کردند گرفت، شورش آغاز شد و هواداران حاضر شروع به شعار دادن علیه قذافی کردند؛ اعتراضی که کشته‌هایی به همراه آورد و به این دلیل که در یک دیدار فوتبال روی می‌داد به طور مستقیم از تلویزیون پخش و عمق فاجعه و نارضایتی مردم از قذافی مشخص شد. از آن به بعد فوتبال برای مردم لیبی جذابیت سیاسی پیدا کرد و راهی برای حضور یکی از پسران سرهنگ قذافی به فوتبال باز شد. البته نکته قابل توجه دیگری درباره بیداری فوتبال اسلامی در لیبی این بود که یک گروه ۱۷ نفره از اهالی فوتبال در لیبی تازه‌ترین شخصیت‌های شناخته شده در این کشور هستند که به سرهنگ قذافی پشت کرده و به مخالفان او پیوسته بودند. جمعه گتات، دروازه‌بان ملی‌پوش و عبدل بن عیسی، سرمربی تیم «الاهلی» طرابلس در میان این افراد هستند. جمعه گتات، دروازه‌بان تیم‌ملی فوتبال لیبی که نامش در میان این افراد است، پس از پیوستن به مخالفان عنوان کرده بود «قذافی هیچ خدمتی به لیبی نکرده است. نه سیستم بهداشتی و درمانی کارآمدی در کشور وجود دارد و نه شبکه زیرساخت مستحکم و اینها همه زائیده رهبری نامناسب در طول ۴۲ سال گذشته است. من شخصا به قذافی گفتم که بهتر است شرایط زندگی در یک لیبی مدرن و آزاد را برای مردم کشور فراهم کند اما هیچ تغییری حاصل نشد». این گروه از ورزشکاران لیبیایی، بنا بر اعلام شورای مخالفان دولت در بنغازی پس از اعلام تصمیم و دلایل خود به کشور مالی در غرب آفریقا منتقل شده‌اند. البته آنها پس از سقوط دیکتاتور لیبی بار دیگر به کشورشان بازگشتند.