ریشه دوستی دنیا را بخشکانیم!
هدف اصلی در اخلاق الهی شکستن نفسانیت و هوي‌های نفسانی است، زیرا هوي‌های نفسانی ما را از حقیقت دور می‌کنند. اما هوي‌های نفسانی چیست؟ هوي‌های نفسانی عبارت است از «محبت غیر خدا» یا آنچنانچه در روایات آمده است «دوستی دنیا» که ما را گرفتار خود می‌کند. «
حُبُ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَهًْ» [غرر الحکم، ص- 142] «دوستی دنیا سرچشمه همه خطاهاست» و متاسفانه بسیاری از ما گرفتار آن هستیم. چه بسیاری از ما واجبات را انجام می‌دهیم و از محرمات دوری می‌کنیم، بلکه بالاتر اهل ذکر و دعا هستیم و یقینا این امور مطلوب و لازم هم هستند، اما در کنار آن محبت دنیا نیز در قلبمان خانه کرده است و بیرون نمی‌رود. خب! این ما را گرفتار می‌کند و عقوبت آن را هم خواهیم چشید. این مطلب را باید به یقین بدانیم که دوستی دنیا برای ما بسیار خطرناک است. 2 روایت نقل می‌کنم تا از زبان معصوم حقیقت را دریابیم. امیرالمومنین سلام‌الله علیه می‌فرمایند: «إِيَّاكَ وَ حُبّ الدُّنْيَا فَإِنَّهَا أَصْلُ كُلِّ خَطِيئَهًٍْ وَ مَعْدِنُ كُلِّ بَلِيَّهًْ» [غرر؛ ص: 142] «از دوستی دنیا بپرهیز. زیرا آن اصل همه خطاها و منبع همه بلاهاست». ملاحظه می‌فرمایید که اصل و ریشه همه خطاها دوستی دنیاست و منبع همه بلاهایی است که بر سر ما می‌آید. آیا اینچنین نیست؟ الان ما به چشم خود می‌بینیم که قدرتمندان مستکبر برای آبادی دنیای خود هر بلایی که بتوانند بر سر مردم کشورها و ملت‌ها می‌آورند و هر خطایی را انجام می‌دهند. چرا؟ زیرا تمام وجودشان از دوستی دنیا پر شده است. اما اسلام تلاش دارد این ریشه را بخشکاند و اگر ما بخواهیم نجات پیدا کنیم و در دنیا و آخرت در آسایش باشیم، چاره‌ای نداریم جز اینکه ریشه دوستی دنیا را در خود بخشکانیم و به تعبیر دیگر نفسانیت و هوي‌های نفسانی را در خود ریشه‌کن کنیم. به این روایت هم توجه فرمایید. پیامبر اعظم صلی‌الله علیه و آله و سلم می‌فرمایند: «حُبّ الدُّنْيَا رَأْسُ كُلِّ خَطِيئَهًٍْ وَ مِفْتَاحُ كُلِّ سَيِّئَهًٍٍْ وَ سَبَبُ إِحْبَاطِ كُلِّ حَسَنَهًْ» [ارشاد القلوب 1/21] «دوستی دنیا سرچشمه همه خطاها و کلید همه بدی‌ها و دلیل نابودی همه نیکویی‌ها‌ست.» اگر دوستی دنیا در قلب ما خانه کرد، همه بدی‌ها در ما امکان جلوه‌گری دارد و همه خوبی‌های ما در معرض نابودی است. چرا اینچنین نباشد، به تعبیر مولوی
«نفس اژدرهاست کی او مُرده است/ از غم بی‌آلتی افسرده است»
شايد ديگران هم اگر همچون جهان‌خواران قدرت و امکانات مي‌داشتندهمان می‌کردند که آنها می‌کنند، خدا مي‌داند . بنابراین باید مراقب باشیم و ریشه دوستی دنیا را در خود بخشکانیم، اگرنه
ـ خدای ناکرده‌ـ ما را گرفتار می‌کند. در کشور و جامعه خودمان چه افرادی را دیده‌ایم که روزی سینه‌چاک انقلاب و اسلام و امام بودند و الان همه آن گذشته را کتمان می‌کنند! یا چه کسانی که به هدف خدمت پا به عرصه سیاست و حکومت گذاشتند و سر از کجا درآوردند... راستی چرا؟