«بازرس کودن» روز جمعه به نرآتزوری معرفی شد تا نوآوری‌های یک مربی کودن‌تر از خودش را جمع و جور کند. این تصور همه‌گیری است که این روز‌ها در کمپ آپیانو جنتیله اینترمیلان بین بازیکنان به وجود آمده و هواداران هم قطعا فاصله زیادی با این دیدگاه ندارند اما به هر حال این انتخاب پدرخوانده باشگاه، سینیور موراتی است که تصمیم‌گیری‌هایش طی یک سال و چند ماه پس از جدایی مورینیو، روز به روز عجیب‌تر می‌شود. کلودیو رانیری چهارمین تاکتیسین نرآتزوری طی یک سال و 3 ماه اخیر است که اینتر تاریخ‌ساز مورینیو را به سوی زباله‌دان تاریخ می‌برند.
نخست رافا بنتیس آنها را از صدر جدول، جایی که 4 سال پیاپی جا خوش کرده بودند به زیر کشید، بعد نوبت لئوناردو بود تا سنت کاتاناچوی نرآتزوری را با رویکردی تهاجمی به چالش بکشد و تیم را دوشخصیتی کند و دست آخر جانپیرو گاسپرینی با یک روش غیرقابل درک سعی در پیاده کردن روش 3-4-3 در اینتر کرد ولی آن‌قدر که روی تاکتیک‌های جدید اصرار داشت، نتیجه را قدر نمی‌نهاد و نتیجه آن شد که آنها با بدترین شروع تاریخشان حالا پس از 3 هفته در یک قدمی کف جدول 20 تیمی سری A هستند و پرسش این است که رانیری حتی اگر تیم را دوباره به یک مجموعه قهرمان بدل نمی‌سازد، دست‌کم می‌تواند تعادل ایجاد کند و از سقوط بیشتر جلوگیری به عمل آورد: «من احساسات مختلفی دارم. من این شغل (سرمربیگری) را به‌خاطر احساساتی که در من ایجاد کند می‌خواهم و حالا بسیار مفتخرم که بخشی از خانواده نرآتزوری هستم». شاید از نظر ماسیمو موراتی و چند مدیر باشگاهی دیگر در ایتالیا و انگلستان، رانیری یک مربی بزرگ با کارنامه‌ای دهان پر کن باشد اما واقعیت این است که در بهترین حالت می‌توان از همین حالا منتظر پنجمین سرمربی اینتر طی 2 فصل بود و این یعنی دون کلودیو هم انتخاب بزرگی نیست و فقط آمده تیم را به حالت عادی بازگرداند؛ کاری که در رم و یوونتوس کرده بود اما پس از آن برای ادامه رقابت با رقیب همشهری و یووه و دیگر مدعیان جدید کالچو، موراتی باید با بازرس دودو هم دست خداحافظی بدهد، اما پیرمرد 59 ساله ایتالیایی که بزرگ‌ترین افتخاراتش عنوان کوپا ایتالیا با فیورنتینا (1996) و قهرمان کوپا دل‌ری با والنسیاست (1999)، امیدوار است بتواند سرانجام دیدگاه‌ها را نسبت به خود به عنوان یک مربی دم‌دستی تغییر دهد. او پس از شکست خفت‌بار 3 بر یک اینتر در زمین نووارای تازه‌وارد که نخستین پیروزی این تیم تازه صعود کرده در سری A محسوب می‌شود از راه رسید و روز پنجشنبه در زمین تمرین اختصاصی باشگاه، آپیانو جنتیله با بازیکنان آشنا شد. چند نفری از آنها قبلا در یووه و رم و پارما با او آشنا شده بودند. او حالا می‌خواهد به این لشکر شکست خورده روحیه بدهد: «باید اعتماد به نفسمان را ترمیم کنیم و به سرعت هرچه تمام‌تر شروع به نتیجه گرفتن کنیم».
البته خودش اعتراف می‌کند دیگر انتظار مربیگری در بالاترین سطح کالچو را نداشته است: «در فکر بودم که به خارج بروم که اینتر زنگ زد. در این صورت فقط می‌توانی شاد و مفتخر باشی. بقیه چیز‌ها در دست تقدیر است که از اینجا به کجا بروی ولی حالا از بودن در اینجا خوشحالم. این آغاز سفری جدید است و شاید اینتر برای من بهترین مسیر باشد».
رانیری که به اتخاذ تاکتیک‌های خشک و محافظه‌کارانه شهرت دارد، در اظهاراتی جالب از گاسپرینی، ساکن پیشین نیمکت اینترمیلان و خط مشی او دفاع می‌کند اما معتقد است تاکتیک خوب، روشی است که نتیجه بدهد: «یک سال و نیم پیش این بازیکنان برای خودشان قهرمانانی بودند و باور دارم که دوباره چنین واکنشی نشان می‌دهند. آنها سقوط کرده‌اند اما نکته مهم برای آنان بیدار شدن و دوباره جنگیدن است». آزمایش در زمین بولونیا، نخستین محک جدی رانیری با تیم جدیدش است و بلافاصله آنها باید به روسیه پرواز کنند تا در لیگ قهرمانان با زسکا مسکو دیدار کنند. وقتی از او سوال می‌شود چه تاکتیکی در نخستین بازی اتخاذ می‌کند پاسخ می‌دهد: «من برده روش بازی نیستم. من همیشه یک تیم را با فکر بردن یک مسابقه به زمین می‌فرستم. فقط همین».