«به نظرم هنوز هم بازيكنان ذاتا بازيساز وجود دارند، ولي به آنها توسط مربيان، مجالي داده نمي‌شود.» اين درد دل اسطوره‌اي است كه تا وقتي پا به توپ بود از او به‌عنوان ماردواناي مو بور يا رودگوليت سفيد نام برده مي‌شد. كارلوس والدراما در گفت‌وگو با فيفا از تغييرات فوتبال امروز مي‌گويد:
***
آقاي والدراما! شنيديم به‌تازگي به خاطر نقصان فرهنگ بازي در تيم ملي كلمبيا، گلايه و شكايت داشتيد. واقعا انتقاد كرديد؟
اوضاع اينگونه است. تيم ملي فاقد قالب بازي است. براي گلزني بايد ايجاد موقعيت كرد كه بازيكناني با اين خصوصيات را كم داريم. البته صاحب بازيكنان خوبي هستيم كه دونده‌اند و در تصاحب توپ قوي عمل مي‌كنند. آنها 90 دقيقه مي‌جنگند، ولي خلاقيت كمي دارند. به اين ترتيب كار مشكل مي‌شود. هرچند شانس آورده‌ايم مهاجمان خيلي خوبي داريم.
فكر مي‌كنيد بازيكنان بازيساز كلاسيك در فوتبال مدرن امروزي ديگر وجود ندارند؟
به نظرم هنوز هم چنين بازيكناني حضور دارند ولي به آنها مجالي داده نمي‌شود. اكنون تاكتيك بازي به 2-4-4 تغيير كرده و بعد همه چيز خلاصه شده در دويدن و دويدن. اگر اينگونه باشي، عزيزكرده خواهي بود. اگر با اين مشخصه باشي، بديهي است آرامش را به ارمغان مي‌آوري، گل مي‌زني و از دیگران فاصله مي‌گيري اما اگر خودت را به دردسر نيندازي و نبرد نكني، تو را بيرون مي‌اندازند. فرق موضوع در همين است. از نظر من هنوز هم بازيكن بازيساز هست ولي مربيان كمي حاضرند چنين ريسكي كنند.
بازيساز توانمندي در كلمبيا هست كه شما علاقه خاصي به او داشته باشيد؟
من شيفته مك‌نلي تورس هستم. بازيكني كه تاكنون مجالي نيافته است. جيوواني مورنو نمونه‌‌اي ديگر از اين دست است كه مي‌توانست در كوپا آمه‌ريكا به ما از اين جهت كمك كند. من روي اين 2 ستاره تاكيد دارم. چون نماي بازي مشخصي دارند و از آرامش لازم برخوردار هستند. خودشان را بيهوده آنگونه كه مربيان بخواهند مطرح نمي‌كنند، ولي واقعا با بقيه متفاوت هستند.
در گستره جهاني چطور؟
هنوز هم به بازي خوان ريكلمه علاقه‌مندم. بدون هيچ بحثي در كل زندگي‌ام او را دوست داشته‌ام. خوان ورون نيز پست ديگري دارد، ولي دقيقا همين فرم بازي را دارد. من به بازيكناني از اين دست، هميشه 10 امتياز مي‌‌دهم. حتي وقتي كه خيلي توي چشم نباشند.
بگذاريد قدري هم درباره مهاجمان حرف بزنيم. اجازه هست از شما خواهش كنيم مهاجمان كلمبيا را درجه‌بندي كنيد؟
اين بحثي پيچيده است. نمي‌توان فهرستي را رده‌بندي كرد. تئوفيلو گوتيرس در آرژانتين است و هوگو رودالگو در انگليس حضور دارد. اين دو در ليگ‌ها و تيم‌هاي متفاوت بازي مي‌كنند و به هر شكل صاحب حق هستند. بايد گفت نكته مهم درباره اين دو آن است كه سطح بالاي بازي را در تيم ملي حفظ كرده‌اند.
دوست داشتيد زمانه عوض مي‌شد و اكنون بازهم لباس فوتبال به تن كرده و راهي ميدان مي‌شديد؟
نه واقعا (مي‌خندد). همان زمان كه بودم، مشخص است كه بهترين نتايج تاريخ فوتبال كلمبيا ثبت شد. آرژانتين تا آن زمان هرگز در خانه 5 بر صفر نباخته بود و با آن نتيجه باعث صدرنشيني در گروه براي ما شد.
چرا فكر مي‌كنيد مردم به آن نتيجه باوري اينگونه دارند؟
آدم‌هايي هستند كه از فوتبال اطلاعي ندارند. آدم‌هایي كه اگر ببازند فقط بلدند حرف بزنند و توجيه كنند. اینکه به يكباره 5 بر صفر بر آرژانتين غلبه كني، نتيجه‌اي است كه ديگر تكرار نخواهد شد. آدم‌هایي كه چيزي از فوتبال متوجه مي‌شوند، مي‌دانند ما در آن بازي با ارائه فوتبالي برتر برنده شديم. پس بردي شانسي نبود.
اين چيزي كه گفتيد يكي از همه خاطرات خوب به جاي مانده از دوران ورزشي‌تان است. متاسفانه يك سال پس از آن قتل آندرس اسكوبار، هم‌تيمي‌تان پس از مراجعت از جام‌جهاني به خاطر توپي كه به اشتباه وارد دروازه خودي كرد، پيش آمد. درباره آن اتفاق چه نظري داريد؟
اين ماجرا خاطره‌اي تلخ است كه دل همه ما دوستان، هم‌تيمي‌‌ها و وابستگان خانوادگي را به درد آورد. واقعا زشت‌ترين اتفاقي كه مي‌توانست در فوتبال روي دهد، همين بود. از كنار اين اتفاق نمي‌توان بي‌تفاوت گذشت و هيچ چيزي نيز با آن قابل قياس نيست. در فوتبال مي‌توان نتيجه بازي را يا برد، مساوي كرد يا باخت، ولي آن اتفاق را نمي‌توان توصيف كرد. حيف آندرس كه ديگر با ما نيست. هرچند براي شادي روحش هميشه آرزو كرده‌ايم.
چرا ما شما را هيچ‌وقت به عنوان مربي نمي‌بينيم؟
مربيگري، اصلا. من سال‌ها قبل راه خود را جدا كردم. از زندگي يك مربي خيلي چيزهايش را دوست ندارم. اینکه در اردوي آماده‌سازي باشم و به خاطر يك گروه سومي دسترنج تلاشم به خطر افتد. از اين گذشته من خيلي صاف و صادق حرفم را مي‌زنم و مشكلات را بي‌پيرايه برمي‌شمارم. فكر مي‌كنم بيشترين كاري كه دوست داشتم انجام دهم، همان فوتبال بازي كردن
بوده است.