حرف‌های نگفته زیاد دارد.دلش هم خیلی پر است و بغضی که در گلو دارد کم مانده بترکد اما خودش را کنترل می‌کند و با کشیدن نفس عمیقی می‌گوید: «وقتي با من كه قهرمان آسيا و ركورددار ايران هستم و براي اولين بار در تاريخ دوهاي سرعت ايران، مدال كسب كردم به اين شكل برخورد شود، واي به حال بقيه ورزشكاران!» این حرف‌های دارنده مدال طلاي رقابت‌هاي آسيايي است. او از وعده و وعید‌هایی حرف می‌زند که هیچ کدامشان تا به حال عملی نشده است. رضا بوعذار می‌گوید: «مهرماه سال گذشته در مراسم تجليل از قهرمانان كه با حضور حجازي، استاندار خوزستان و رضايي و دهقان، رئيس و نايب رئيس فراكسيون ورزش مجلس برگزار شد، مقرر شد به ورزشكاراني كه در رقابت‌هاي آسيايي مدال كسب كنند، مسكن اهدا شود. وقتي براي كار به شركت نفت مراجعه كردم، به من گفتند «اگر طلاي آسيا را كسب كني استخدام مي‌شوي.» من طلاي آسيا را كسب كردم ولي از استخدام هم خبري نشد. زماني كه از شركت نفت نتيجه‌اي نگرفتم، براي كار به اداره آتش‌نشاني مراجعه كردم ولي بازهم به همين شكل با من برخورد شد. من حتي به كوچك‌ترين ارگان دولتي هم مراجعه كردم ولي هيچ كدام استخدامم نكردند. در كل بايد بگويم براي استخدام شدن به مكان‌هاي مختلفي رفتم ولي از هيچ‌كدام جوابي نگرفتم. من در حال حاضر دغدغه مالي دارم. همچنين مسكن و شغلي ندارم كه وقتي ورزش‌ام به پایان رسيد به آن روي بياورم. بهتر است اين طور بگويم كه عاقبتم بعد از دوران ورزشي مشخص نيست». بوعذار این را می‌گوید و ادامه می‌دهد: «ما سرباز وطن هستيم و به عشق وطن در عرصه‌هاي ملي مدال كسب كرديم ولي اكنون كه خدمت سربازي خود را پشت‌سر گذاشته‌ايم، انتظار داريم مسؤولان نگاه ويژه‌اي به ما ورزشكاران داشته باشند. با وجود اينكه باشگاه‌هايي همچون فولاد خوزستان، ملي حفاري، استقلال و آب و برق در استان تيمداري مي‌كنند ولي در حال حاضر من تيم باشگاهي ندارم. چرا هيچكس به فكر دو‌و‌ميداني استان كه قطب ورزش كشور را تشكيل مي‌دهد نيست؟ ملي‌پوش تيم دو و ميداني بزرگسالان ادامه داد: «نبايد فراموش كرد كه اين رشته 2 سال گذشته در مسابقات المپياد ورزشي جايگاه ايران را از رده بيستم جدول به رده ششم ارتقا داد. كل هزينه تيمداري در دو‌و‌ميداني نصف قرارداد يك بازيكن ليگ برتري فوتبال است. در واقع با 200 ميليون تومان مي‌توان در دو‌و‌ميداني تيمداري كرد اما مسؤولان در اين باره ضعيف ظاهر مي‌شوند». وي به نحوه برخورد مسؤولان ديگر استان‌ها با ورزشكاران‌شان اشاره كرد و در پایان گفت: «من شخصا ديده‌ام كه ورزشكاري در المپياد ورزشي مقام كسب كرده و صدا و سيماي آن استان به عنوان ورزشكار برتر از او تجليل كرده است يا وقتي كه ورزشكاري از استان كردستان در رقابت‌هاي بين‌المللي دهه‌فجر تهران قهرمان مي‌شود مسؤولان آن استان به وي 5 سكه طلا اهدا مي‌كنند اين در حالي است كه من طلاي آسيا را كسب كردم و تنها يك ميليون و 500 هزار ريال دريافت كردم».