اخيرا دولتمردان هند به كشميري‌ها وعده ايجاد فرصت‌هاي شغلي را مي‌دهند. در مقابل «سنگ‌اندازها» مي‌گويند: «اگر دولت هند قبلا چنين كاري را براي كشميري‌ها انجام داده بود، آنها امروز وضعيت بهتري داشتند. اين حداقل كاري است كه دولت هند مي‌تواند براي جوانان انجام دهد و البته در اين بين، زمان تحقق وعده‌ها اهميت بسياري دارد».
البته يك حس بين‌المللي در افكار عمومي وجود دارد که مي‌گويد، هند درباره كشمير
«باري به هر جهت» حركت مي‌كند. دهلي‌نو تنها با دادن وعده‌هاي اقتصادي سعي در مهار بحران دارد و احتمالا تغييرات سياسي را نيز در آينده اعمال خواهد كرد؛ هر چند تاكنون نه وعده‌هاي اقتصادي كوتاه مدت دولت عملي شده و نه چشم‌اندازي براي وعده‌هاي تغييرات سياسي بلندمدت پيش‌بيني شده است. به باور كارشناسان شبه‌قاره، دهلي‌نو نبايد از اين مساله غافل شود كه كاسه صبر كشميري، سرانجام لبريز مي‌شود، زيرا سنگ‌اندازها به اين نتيجه رسيده‌اند كه در صورت ادامه اعتراضات مي‌توانند خواسته‌هاي خود را به دولت ديكته كنند. يكي از خواسته‌هاي آنها لغو قانون فعاليت نظامي ويژه است كه در حقيقت همان قانون جنگل است و مطابق آن كشمير مثل يك پادگان و قلعه نظامي است و نيروهاي امنيتي حاضر در اين ايالت، مي‌توانند دست به هركاري بزنند؛ بدون آنكه تحت تعقيب قانوني قرار بگيرند. خواسته مهم ديگر آنها اين است كه دهلي، تبعيض و بي‌عدالتي در اين ايالت را هرچه زودتر پايان دهد.