چندی پیش عده‌ای زن و مرد به دادسرای منیریه تهران رفته و ادعا کردند یکی از همسایه‌هایشان در طبقه همکف بلبلی دارد که آنان را عاصی کرده است.
زنی جوان که 2 سالی می‌شود به آن ساختمان رفته به دادیار پرونده گفت: وقتی برای دومین‌بار به بازدید ساختمان رفتم صدای بلبل را شنیدم و خیلی خوشحال شدم، بسیار دلنشین بود، من در طبقه دوم این ساختمان زندگی می‌کنم و پنجره اتاق خوابم به سمت حیاط است، احساس می‌کردم آواز‌های بلبل می‌تواند آرامبخش اعصابم باشد. وی افزود: با خرید خانه روزهای ابتدایی از اینکه بلبل پیرمرد تنها هیچ استراحتی نمی‌کند و مدام آواز مي‌خواند تعجب کرده بودم، می‌دانستم که بلبل‌ها شب‌ها ساکت می‌مانند اما این پرنده تنها گاهی سکوت می‌کرد. چون تازه‌وارد بودم اعتراضی نکردم تا اینکه در نخستین جلسه ساکنان ساختمان متوجه شدم این مشکل برای همه بوده و قدیمی نیز هست. مرد 45 ساله‌ای که مدیر ساختمان است نیز گفت: از 2 سال پیش آرامش ساختمان را از دست دادیم، بلبل آرام نیست و نمی‌دانم چگونه فقط آواز می‌خواند شاید برای خیلی‌ها وجود آواز‌خوانی مثل بلبل پیرمرد تنها یک نعمت باشد اما ما دیگر تحمل نداریم. نخستین‌باری که به «آقا طاهر» توصیه کردیم این بلبل را آرام کند در یکی از جلسات بود، پیرمرد خیلی ناراحت شد و از آن به بعد نه پا به جلسات گذاشته و نه با کسی سلام و احوال‌پرسی می‌کند، تنها چیزی که از آقا طاهر شنیدیم این بود که بلبل یادگار همسر خدابیامرزش است و او را از تنهایی خارج می‌کند. از آن به بعد باز رعایت کردیم به امید اینکه روزی بلبل آرام بگیرد اما نشد، باور کنید هیچ آرامشی نداریم و این در حالی است که وقتی میهمان داریم همه آنها افسوس نغمه‌های بلبل را می‌خورند. پیرزن دیگری نیز گفت: ما حرف بدی نمی‌زنیم، خواهش می‌کنیم بلبل را گاهی به حمامشان ببرد تا اگر می‌خواند صدایش را نشنویم اما آن را در حیاط می‌گذارد، زمستان‌ها هم به پاسیو برده و در جای امنی که گرم و نرم است قرار می‌دهد و صدایش را بد‌تر می‌شنویم. وی افزود: آقا طاهر گوشش بدهکار نیست و این بار نمی‌‌خواهیم کوتاه بیاییم، باور کنید این بلبل روی اعصابمان تیغ می‌کشد. دادیار پرونده با شنیدن این ادعاها، دستور احضار پیرمرد تنها را صادر کرد تا اینکه وی پیش رویش نشست تا از خود و بلبلش دفاع کند. طاهر که بسیار شیک‌پوش بود وقتی شنید همسایه‌ها از دستش شکایت کرده‌اند سگرمه‌هایش در هم رفت و گفت: ای‌کاش مرا درک می‌کردند، از وقتی «صدیقه» مرا تنها گذاشت من با این بلبل انس گرفته‌ام، همیشه از تک بودن می‌ترسیدم به‌خاطر همین بلبلم شد هم‌صحبت من، ساعت‌‌ها با او درددل می‌کنم و او با آواز زیبایش مرا همراهی می‌کند. وی افزود: چندباری شب‌ها چراغ‌های حیاط و خانه را کاملا خاموش کرده‌ام اما دیدم که بلبلم که اسمش «طلایی» است، می‌ترسد به خاطر همین یک چراغ ویژه بالای قفسش گذاشته‌ام تا وحشت نکند. همسایه‌هایم نمی‌دانند که من خیلی سعی کرده‌ام طلایی دیگر نخواند اما نمی‌شود، حتی چراغش را خاموش کرده‌ام که باز هم می‌خواند اما شاد نمی‌خواند و من مجبور شده‌ام چراغ را روشن کنم، می‌خواهند حیوان خوش‌آواز را داخل حمام زندانی کنم، این ظلم است. حتی یک بار دیدم گربه به حیاط خانه‌‌ام انداخته‌اند تا بلبلم را بخورد و خیلی کارها کرده‌اند و الان می‌خواهند من بمیرم. پیرمرد تنها آهی کشید و گفت: مگر این حیوان چه اذیتی برای آنها دارد، خانه‌مان در کنار خیابان اصلی است، صدای ماشین و موتور همه ساعات شب و روز دامن ما را گرفته، بی‌خیال هستند و به بلبل من گیر داده‌اند. باید فرصت بدهید تا خانه‌ای پیدا کنم و از اینجا بروم شاید دیگران قدر آواز‌های بلبلم را بیشتر بدانند. طاهر در پایان گفت: قدیم‌ها چه خوب همسایه‌داری می‌کردند الان هم قول می‌دهم تا جابه‌جایی‌ام بلبل را داخل حمام بگذارم.
یک ماه بعد
دادیار پرونده یک ماه بعد برای رسیدگی نهایی به دعوای همسایه‌ها با پیرمرد تنها آنها را به دادسرا احضار کرد.
طاهر به دادسرا نیامده بود، زن جوانی که در طبقه دوم ساختمان زندگی می‌کند، گفت: از روزی که طاهر نزد شما آمد و بازگشت دیگر صدای بلبل را نشنیده‌ایم، خودش با ناراحتی نزد مدیر ساختمان گفته بود بلبل را زندانی کرده‌ام تا با رفتن از اینجا آزاد شود و آواز بخواند.
گاهی صدای بلبل که خیلی آرام بود را می‌شنیدیم تا اینکه پیرمرد تنها یک روز با عصبانیت جلوی در خانه‌هایمان آمد، گریه می‌کرد و به ما اعتراض می‌کرد، فهمیدیم که بلبلش وقتی در حمام بوده مرده است و طاهر آن را از چشم ما می‌بیند. بعد از آن روز دیگر پیرمرد را ندیده‌ایم تا اینکه خانه را تخلیه کرد و رفت و نمی‌دانیم الان کجاست!
بنا بر این گزارش، با مرگ بلبل خوش‌آواز پرونده شکایت‌های پیرمرد نیز مختومه شد.