در سال 86 با بروز بیماری آنفلوآنزاي نوع A و تلفات ناشی از آن و تلاش بدون فرجام همکاران سازمان دامپزشکی و نظام دامپزشکی دایر بر پیش‌بینی بروز دوباره بیماری، هیچ‌گونه کمکی به سازمان‌های مربوط نشد. متاسفانه به علت عدم پیش‌بینی بودجه بابت بیماری آنفلوآنزا و شروع موج دوم بیماری در سال 89 خسارات غیرقابل جبرانی به واحد‌های مرغداری و بالاخص واحد‌های مرغ تخم‌گذار وارد شد. در 3 استان تهران، البرز و قزوین تقریبا به صورت کامل و در استان قم در تعدادی از واحد‌ها عملیات معدوم‌سازی صورت گرفت. بیمه‌گر طبق قرارداد منعقده نسبت به پرداخت خسارت طبق تعرفه خود اقدام کرد. در شرایط آن روز 65 الی 70 درصد خسارات وارده جبران شد و از دی‌ماه سال گذشته تاکنون واحد‌های مزبور قرنطینه بوده و اخیرا نسبت به صدور مجوز جوجه‌ریزی اقدام شده است. با این وجود در 8 ماه گذشته هیچ‌کدام از مسؤولان از خود سوال نکرده‌اند که در این مدت مرغداران هزینه کارگر، نگهداری، ضدعفونی و... را از کدام محل پرداخت کرده‌اند و آیا اینگونه مرغداران قادر به ادامه فعالیت هستند یا خیر؛ در هر حال با صدور مجوز جوجه‌ریزی نکته قابل تامل، عدم وجود جوجه یک روزه تخم‌گذار است (به علت معدوم‌سازی گله‌های مرغ مادر). به همین دلیل حداقل تا پایان سال 90 امکان جوجه‌ریزی با وجود واردات تخممرغ نطفه‌دار و جوجه یک‌روزه تقریبا امکانپذیر نیست. هنگام شيوع آنفلوآنزای مرغی حدود 40 درصد گله‌های مرغ تخم‌گذار کاملا از بین رفت و این امر موجب کاهش شدید تولید تخممرغ شده است و با توجه به کاهش عرضه تخم مرغ (به علت معدوم‌سازی) قیمت‌ها افزایش یافته است که این امر کاملا طبیعی است. در این میان تعداد قابل توجهی از همکاران مرغدار دچار خسارات شدید شده‌اند و تقریبا امکان ادامه فعالیت برای این افراد وجود ندارد.