سید مهدي میرهادی شیرازی: سياست خارجي ميدان گفت وگو و تعامل است. ماموريت نخست كساني كه در اين عرصه ايفاي نقش مي‌كنند همانا نزديكي و برقراري تفاهم ميان ملت‌هاست؛ اما اين عرصه با همه فراخي و گستردگي‌اي كه دارد، بدون حدود و ثغور هم نيست. خطوط قرمز سياست خارجي يك كشور را منافع ملي و مصالح ناشي از نظام سياسي آن تعيين مي‌كند. اين معياري روشن در دست هر ديپلمات و كارگزار امور سياست خارجي است كه آنگاه كه رفتارها و تصميم‌هاي يك دولت در مغايرت با منافع مردم ايران قرار مي‌گيرد يا بخشي از موازين و شئون كشورمان را نقض مي‌كند، با تكيه بر منطق اقتدار و عزتمندي بدان واكنش نشان دهد. اتفاقي كه متاسفانه هفته گذشته رخ داد و وزير بي‌تجربه امور خارجه دولت فعلي به گرمي با وزير خارجه رژيم جنايتكار آل‌خليفه ديدار كرد، در همين راستا قابل تحليل است. از زمان تظاهرات و قيام مسالمت آميز شيعيان مظلوم بحرين كه با شديدترين و سبعانه ترين وجه ممكن از سوي آل‌خليفه و آل‌سعود سركوب شده و مي‌شوند و تاكنون خون‌هاي پاك بسياري توسط اين وهابيون از خدا بي‌خبر ريخته شد، روابط جمهوري اسلامي با بحرين به تيرگي گراييد. اين در حالي است كه تهران كه ظرف 33 سال اخير همواره حامي نخست تمام مظلومان و مستضعفان دنيا بوده است، بارها خواستار پايان برخوردهاي وحشيانه رژيم مستبد آل خليفه -كه 227 سال است از حجاز آمده و سرزمين بحرين را با كمك انگلستان خبيث و به واسطه بي‌عرضگي شاهان ايران غصب كرده است - با شيعيان و رسيدگي به خواست‌ها و حقوق آنها شده است ولي اين رژيم وقعي به خواسته‌هاي ايران ننهاده و پاسخ آل‌خليفه به اين خواسته‌هاي انساني و اسلامي، جز بي اعتنايي و تكرار روند پراشتباه گذشته نبوده است. در چنين وضعيتي طبيعي بود كه به همان صورت كه آل غاصب بحرين در برابر خواست‌هاي ايران رفتار مي‌كند، در عرصه ديپلماسي نيز وزير امور خارجه ايران پاسخ رد به درخواست ديدار وزير خارجه بحرين دهد. البته از فردي كه در امور ديپلماتيك به قدري پرت است كه اوايل امسال قتل عام شيعيان بحرين را «بحران مصنوعي»(!) ناميد، بايد هم انتظار داشت وزير خارجه رژيم آل خليفه را در آغوش بفشارد!!