پیانیست

به الکس اعتماد کن... . آخرین روزهای ماه سپتامبر و نخستین‌ روزهای ماه اکتبر، نبردی در نزدیکی دامنه‌های آلپ که جزو آن دسته از بازی‌های کلاسیک فوتبال ایتالیا دسته‌بندی می‌شود، بیانکونری برابر روسونری، جنگی برای ادامه صدرنشینی سیاه و سفید و بقا برای سرخ و مشکی‌پوشان. یکشنبه دوم اکتبر، نخستین ماه پاییز و تقویم فوتبال ایتالیا که مجذوب‌کننده‌ترین نبرد هفته پنجم را به رخ می‌کشد و حالا بد نیست تا نگاه را متفاوت کنی و از منظر جامعه‌شناسی و درون‌گرایی به این بازی بپردازی، آن زمان است که می‌تواني به چند نکته مسحور شده دست پیدا کنی، نخستین مساله زمانی به چشم می‌‌آید که برای پرداختن به این بازی طبق روال همیشه سری به وب‌سایت شخصی کاپیتان بیانکونری می‌زنی، نوشته شدن بعضی مطالب که امضای مستقیم «الساندرو» در پایان آن به چشم می‌خورد جزو همان دسته از نکات پنهان شده است. دل‌پیرو آخرین یادداشت‌هایش را اینگونه آغاز می‌کند: «... نبرد با میلان برای من همیشه از اهمیت بالایی برخوردار بوده و من هرگز فصل «94-93» را فراموش نمی‌کنم. نخستین سال حضور من در یووه و رویارو شدن با روسونری‌ها...» و در قسمت دوم یادداشت‌های روزانه الکس آمده: «بازی با میلان به معنی این نیست که سرنوشت اسکودتو در این بازی خلاصه می‌شود». در اینجا نکته قابل توجهی وجود دارد و آن این است که الکس به این مساله به وضوح اشاره می‌کند که هرگز نباید میلان را دست‌کم گرفت و مشخص نشدن سرنوشت زودهنگام قهرمان این فصل بدان معنی است که اگر آنها نتوانستند از پس روسونری برآیند نباید خیلی برای ادامه راه ناامید شوند. البته با خواندن این یادداشت سوالی مطرح می‌شود که چرا دل‌پیرو این مساله را اینگونه بیان کرده؛ برای اینکه معنی حرف کاپیتان را درک کنی بد نیست نگاهی به سایت‌های ایتالیایی‌زبان بیندازی و در پایین هر یادداشت تخصصی «کامنت‌‌های» گذاشته شده از سوی هواداران را به شکل مختصر مرور کنی. در لابه‌لای تمام آنها یکی، دو نظر بیشتر از دیگر کامنت‌ها منطقی به نظر می‌رسید. به‌طور مثال یکی از یادداشت‌ها مربوط به تساوی‌های اخیر شاگردان کونته بود و در پایین آن آمده بود: «به ستون سقف بیانکونری‌ها نمی‌توان به راحتی تکیه کرد.» یا «دومین جان کندن». این مساله کاملا درست است و حتی اگر مانند تیفوسی‌ها هوادار یوونتوس هستی باید بپذیری در 2‌بازی اخیر کونته و پسرانش به زحمت 2‌امتیاز کسب کردند، حتی الکس دل‌پیرو نیز به این موضوع با آرامش خاصی اشاره کرده بود و این همان مساله‌ای است که در ابتدای بحث مطرح شد، یعنی موضوعی که دل‌پیرو به خوبی می‌داند یوونتوس چگونه و به سختی در حال جمع کردن امتیاز است ولی حرف‌هایش را مثل همیشه به گونه‌ای بیان می‌کند که هیچ آسیبی از لحاظ روانی به تیم وارد نشود. این هجدهمین سالی است که «آله» پیراهن سیاه و سفید را به تن می‌کند و رویارویی با میلان تقریبا در هر فصل برایش حکم یک بازی خاطره‌انگیز را دارد و اگر آنتونیو کونته می‌خواهد ادامه صدرنشینی‌هایش را تثبیت کند، چاره‌ای ندارد تا بار دیگر به کهنه‌سرباز تیم اعتماد کند. اعتماد جزو آن قسم خصوصیاتی است که کنار شهامت برای مربیان جوان دسته‌بندی می‌شود اما سوال اینجاست که چرا کونته باید به دل‌پیرو اعتماد کند؟ [مربی جوانی که به نظر می‌رسد همانند مردان سابقی چون رانیری، چیرو فرارا، زاکه‌رونی و دل‌نری علاقه‌ای ندارد تا الکس را از ابتدا به میدان بفرستد. این مساله یعنی تکرار اشتباهات گذشتگان] شاید بد نباشد به یکی از آن نظرات یادداشت‌‌نویسان روزنامه‌های ایتالیایی استناد کرد آنجایی که یک هوادار و خواننده مطلب به این موضوع پی می‌برد که صدرنشینی امروز یووه خیلی قابل‌اعتماد نیست و کونته باید از ابزاری استفاده کند که می‌تواند نحوه نتیجه‌گرفتن برایش را آسان کند. همان از واژه «اعتماد» استفاده کنی بهتر است، آنتونیو باید به الکس اعتماد کند چون او یک مهره کاملا فانتزی است و مدافعان میلان اعم از نستا، آباته و حتی فان بومل آنقدر کند، خشن و بی‌تحرک هستند که خیلی راحت‌ تن به خطاهای پشت محوطه و حتی پنالتی درون باکس جریمه می‌دهند، بازی با بارسلونا در نوکمپ نمونه بارزی از اشتباهات مکرر و خطاهایی بود که از آنها سر‌می‌زد. در اینجا کونته اگر خوش‌شانس باشد یووه می‌تواند با سود بردن از ضربات ایستگاهی پیرلو و دل‌پیرو بازی را به نفع خود‌ به پایان برساند. الکس آخرین ماه سپتامبر‌ش را با پیراهن سیاه و سفید پشت سر گذاشت و حالا در ابتدای ماه اکتبر می‌تواند یک بار دیگر به تثبیت صدرنشینی یووه کمک کند البته به شرط اینکه آنتونیو کونته به «آله» اعتماد کند؛ این پیش‌شرطی است که او را در این فصل به رستگاری می‌رساند، به الکس اعتماد کن.