برای نخستین‌بار در جام‌جهانی 70 طلایی‌پوشان برزیل با زاگالو و ستارهایی همچون توستوآ، پله، جرزینهو، جرسون و کارلوس آلبرتو تصمیم به ارائه سیستمی جدید گرفتند. برزیل 70 که می‌توان بی‌تردید یکی از قدرتمندترین تیم‌های فوتبال در تمام دوران خواند با سیستم
4-2-4 قدم به مسابقات جهانی مکزیکوسیتی گذاشت و در نهایت نیز به جام قهرمانی رسید. در آن سال این سیستم که سیستمی جدید بود توسط هیچ کارشناس و علاقه‌مند فوتبالی پذیرفته نمی‌شد، سیستمی که مهره‌های میانی فشار زیادی را متحمل می‌شدند، 2 هافبک در ترکیب تیم‌شان باید 4 مهاجم را به خوبی تغذیه می‌کردند و در عین حال فشار حملات رقیب را نیز می‌کاستند. اما نتیجه نهایی برای برزیلی‌ها چنان رضایت‌بخش بود که انتقادات را نشنیده گرفتند. این تیم سیستم 4-2-4 را به فوتبال معرفی کرد و در نخستین نمایش با این روش نیز قهرمان شد.
41 سال قبل
از آن سال‌ها 41 سال می‌گذرد و حالا یک لیدر یوونتوسی با این سیستم راهی نیمکتی شد که پیش از این مربیان بزرگی را تجربه کرده بود. آنتونیو کونته، کاپیتان پیشین بیانکونری با 42 سال سن و با خصوصیاتی کاملا یوونتوسی هدایت تیمی را به عهده گرفت که 2 فصل سیاه را با فرارا و دل‌نری سپری کرد. یووه‌ای که برای بازگشت به اوج بی‌تاب بود اما به نتیجه‌ای نمی‌رسد سرانجام تصمیم گرفت یک مربی تمام یوونتوسی را به خانه بیاورد تا نتیجه بگیرد. کونته با سیستمی هدایت تیم سابقش را به عهده گرفت که کم‌تر تیمی در حال حاضر با این سیستم بازی می‌کند. در این سیستم فشار و مسؤولیتی که هافبک‌های تیم به عهده دارند بسیار بالاست. این مهره‌ها می‌توانند کلید موفقیت یا عدم نتیجه‌گیری تیم‌شان باشند.
نخستين مصاف بزرگ در استاديوم يووه
نخستین مصاف بزرگ و حساس در استادیوم جدید برای تیم کونته، دیداری پس از پیروزی پرگل در هفته نخست و شکست 3 بر صفر پارماست. فصل گذشته گل گاتوزو، سرنوشت این بازی را در تورینو تعیین کرد اما حالا تیم کونته باید با ترکیبی به میدان برود که نقشه‌های مربی را به خوبی اجرا کند و نخستین برتری بزرگ را در خانه برابر رقیب بزرگی به نام بیانکونری رقم بزند. مصاف یکشنبه‌شب برای یوونتوس که یک بازی جدی است نه‌تنها برای ادامه صدرنشینی مهم خواهد بود بلکه یووه صدرنشین برابر شیاطین سرزمین چکمه‌ای كه نخستین گزینه برای فتح اسکودتو محسوب می‌شوند به میدان می‌رود.
فصل گذشته، فصل جاري
اما نخستین مصاف این دو تیم پس از تغییرات بنیادی در یووه، به آگوست گذشته و رقابت‌های جام برلوسکونی بازمی‌گردد. جامی که در آن یوونتوس کونته بسیار خوب ظاهر شد، خیلی بهتر از آنچه در فصل گذشته دیده بودیم. بیانکونری در زمین ترکیبی بسیار بهتر و آماده‌تر از قبل داشت و مهره‌های بسیاری را نیز روی نیمکت نشانده بود. در ترکیب میلان نیز مهره‌های قدرتمند همیشگی حضور داشتند و تنها زلاتان و تیاگو سیلوا در میدان حاضر نشدند. هر چند یک بازی دوستانه بود اما 2 تیم بسیار جدی بازی می‌کردند و پس از اینکه در نیمه نخست روسونری به خوبی ظاهر شد نوبت به بیانکونری رسید تا خودنمایی کند. با این وجود 2 تیم مشکلات و ناهماهنگی‌هایی داشتند اما نکته مهم این رقابت دوستانه بازگشت روحیه نزد بانوی‌پیر اروپا بود.
میلوش کراسیچ، زننده گل برابر کاتانیاست اما مهره درخشان یووه نیست. در دیدار یوونتوس و میلان همه حاضرند و همه مهره‌ها می‌خواهند ستاره بازی باشند. امتیاز این بازی آینده را می‌سازد اما مطمئنا تعیین‌کننده نهایی نیست، رقابت‌های طولانی ادامه خواهد داشت. با این وجود نمی‌توان به راحتی از 3 امتیاز این بازی گذشت. در ترکیب یووه، پیرلو مهره سابق میلان نقش مهمی برای پیشبرد اهداف یووه به عهده خواهد داشت. ضربه ایستگاهی ملی‌پوش، مهره‌ای که یوونتوس امید زیادی به او بسته هر چند کیفیت بازی او به مانند گذشته نیست اما در ترکیب سیاه و سفیدهای میزبان او تک‌ستاره نخواهد بود. شاید سرآمد این گروه زلاتان و پیرلو باشند. زلاتان روزی با پیراهن یووه برابر میلان بازی می‌کرد و حالا تغییر مسیر داده و در سوی دیگر نیز پیرلو تصمیم گرفته مابقی افتخاراتش را با یووه تجربه کند. آندره‌آ مهره کلیدی یووه مهره‌ای است که در این دیدار بیش از دیگران نگاه سنگین کارشناسان، مربیان و هواداران را حس خواهد کرد.