ستاره‌هايي كه سوختند
باتیستوتا
«باتی گل» عنوانی بود که برای باتیستوتا انتخاب کردند، مهاجم بی‌نظیر دهه 90 آرژانتین که هرگز به آنچه لایقش بود نرسید. این روزها خبرها حاکی از این بود که باتیستوتا می‌خواهد به جرگه مربیگری در تیم ملی کشورش در رده جوانان بپیوندد ولی چندی پیش عنوان شد که او از نظر جسمانی در وضع خوبی قرار ندارد. ستاره سابق تیم ملی آرژانتین که 42 سال سن دارد، نمی‌تواند حتی نیم ساعت سرپا بایستد. به نظر می‌رسد مصدومیت زانو، این اسطوره آرژانتینی را از پای درآورده است. لوکا کالامیا، یکی از دوستان گابریل باتیستوتا و یکی از روزنامه‌نگاران ایتالیایی شرح حالی را از باتیستوتا نوشت که متن آن در روزنامه ایتالیایی کوریره دلاسرا منتشر شد.
کلودیو کانی‌گیا
تصویر گل او به برزیل و همکاری‌اش با مارادونا هرگز از ذهن هواداران آرژانتین پاک نمی‌شود. اوج فوتبال کانی‌گیا به جام‌جهانی 1990 و البته بدترین بدشانسی او به همان فینال به یادمانی آن رقابت‌ها بازمی‌گردد زمانی که کانی‌گیا در کمال بدشانسی و به‌دلیل 2 کارته بودن فینال را از دست داد. البته جدا از گل زیبای او به برزیل می‌توان به گلی که او به والتر زنگا در نیمه‌نهایی زد نیز اشاره کرد.
ردوندو
سال‌های کلیدی زندگی‌اش در رئال‌مادرید گذشت و 2 بار جام قهرمان اروپا (1998 و 2000) را برد. در بازی‌های چمپیونزلیگ سال 2000-1999 او به دوران اوج خود بازگشت. نمایش فوق‌العاده‌اش در مرحله یک‌چهارم برابر منچستریونایتد در اولدترافورد از یاد هواداران این تیم نمی‌رود. این بازی با نتیجه 3-2 پایان یافت و او برترین بازیکن زمین و نویسنده سناریوی بازی بود. جایی که ردوندو با یک ضربه پشت‌پا توپ را از میان پاهای هنینگ‌برگ مدافع منچستر رد کرد پیش از آنکه او بتواند کاری انجام دهد و به کمک رائول گل سوم رئال به‌ثمر رسید. همچنین ردوندو 28بار برای تیم ملی آرژانتین بازی کرد اما اکثر نمایش‌هایش در بین سال‌های 1992 و 1994 بود وقتی که آلفیو باسیله مربی تیم ملی آرژانتین بود. همچنین شایعه شده بود که ردوندو در جام‌جهانی 1990 از حضور در تیم تحت رهبری کارلوس سالوادور بیلاردو سر باز زده است. ردوندو به خاطر حضورش در دانشگاه از حضور در این بازی‌ها عذرخواهی کرد اما برخی می‌گویند که او بازی برای تیم بیلاردو را رد کرد چرا که او شیوه فوق‌دفاعی او را قبول نداشت. نپذیرفتن دعوت‌های بیلاردو، پاسارلا و بیلسا در مراحل فینال جام‌جهانی (بویژه 1998) موجب شد که او بسیار ناشناخته‌تر از حدی باشد که باید باشد و کمتر از هم‌دوره‌‌ای‌های خود شهرت یافت.