بازخوانی عملکرد سیاه طیف وابسته به سعید حجاریان و مشارکتیهای غربزده در طول 16 سال حاکمیت بر سرنوشت کشور و حتی پیشتر از آن موید این حقیقت تلخ است که این طیف ذاتا مشکوک همواره سعی داشتند با اتکا به استراتژی مبتذل «هدف وسیله را توجیه میکند» به یادگارمانده از مارکسیستهای کهنهکاری امثال بهزاد نبوی و مصطفی شعاعیان و البته در راستای رسیدن به اهداف شخصی- حزبی و با تشکیل مثلث شوم «زر، زور و تزویر» زمینه را برای سوءاستفاده از اموال عمومی مهیا کرده و در این مسیر خفتبار از هیچ قانونگریزی آشکار و پنهانی ابا نداشته باشند و متعاقبا نیز طی یک رفتار کاملا مستبدانه دیکتاتورمآبانه که خاصیت ذاتی دموکراسی غربی است حتی اجازه نفس کشیدن به جریانات مخالف و غیرهمسو را ندهند. جریان سیاسی دوم خرداد که تلاش علنی داشت تا در یک بیاخلاقی سیاسی که یک رسوایی تمامعیار برای جامعه مدنی خاتمی محسوب میشود رقبا را از کمترین امکانات شهری محروم کنند، در سالهای اخیر که با هوشیاری مردم دوران انزوای سیاسی و دور افتادن از مراکز قدرت را سپری میکنند با وقاحت تمام ايجاد فرصتهاي مشترك براي همه احزاب از قبیل برخورداری از امکانات شهرداری تهران، شوراي شهر، تربيت بدني (سالنهاي ورزشي) و... و ايجاد باشگاه احزاب و نهادهاي مدني به منظور فراهم كردن امكان ارتباط مداوم ميان احزاب و شخصيتهاي سياسي جامعه را طلبکارانه خواستار شده و در واقع با طرح چنین راهکاری تلاش میکنند زیر سایه پرچم دروغین ادب و اخلاق سیاسی از بنبست کنونی پیش آمده بگریزند. سعید حجاریان در حالی در پاییز 1387 ايجاد باشگاه احزاب و نهادهاي مدني به منظور فراهم كردن امكان ارتباط مداوم ميان احزاب و شخصيتهاي سياسي جامعه و حتی درآمدزایی برای آنان را خواستار میشود که تا دیروز این طیف انحصارطلب هیچ اعتقادی به جریان مخالف نداشته و خاموش کردن کوچکترین صدای مخالف با شدت تمام در دستور کار آنان قرار داشت. برای نمونه حذف هزاران مدیر توانمند غیرهمسو با جریان دوم خرداد در یک سال اول شکلگیری دولت اصلاحات با انگ غیردموکرات بودن آنان یا توزیع ناعادلانه مناصب دولتی در میان اقوام، آشنایان و همبازیان دوران کودکی تنها یکی از خیانتهای آشکار طیف افراطی حجاریان است که زیر لوای شعار شایستهسالاری به آن جامه عمل پوشاندند که در حال حاضر داعیه لزوم برخورداری عادلانه احزاب! از امکانات عمومی را برای ضربه زدن به هویت دینی– ملی ملت شریف ایران دارند. ملت ایران هرگز نمیتواند فراموش کند که در گذشتهای نهچندان دور اتهام عدمعضویت در احزاب 18گانه اصلاحطلب به تنهایی کافی بود که مدیران و متخصصان متعهد و حتی اقوام دور و نزدیک آنان توسط تشکیلات افراطی وابسته به جریان دوم خردادی از چرخه مدیریت کشور ناجوانمردانه حذف شده و حتی از ابتداییترین حقوق اداری خویش نیز محروم شوند و در عین حال شعار تبلیغاتی «زندهباد مخالف من» را بارها و بارها از زبان محمد خاتمی باز بشنوند. به هر صورت حجاریان در متن سند تاملات راهبردی درباره راهکارهای تقویت پایه احزاب در ایران مینویسد: «- ايجاد فرصتهاي مشترك براي همه احزاب در چارچوب تقاضاهاي خانه احزاب مانند گرفتن فرصت از شهرداري تهران، شوراي شهر، تربيت بدني (سالنهاي ورزشي) و... و قانونمندكردن اين امكانات