آغاز به کار نخستین دوره مجلس خبرگان رهبری (1362 ش)
در جمهوری اسلامی ایران، رهبری، رکن اساسی و محور اصلی نظام است و این جایگاه رفیع، در قانون اساسی به عنوان ضامن عدم انحراف سازمانهای مختلف از وظایف اصیل اسلامی خود شناخته شده است. حوزه وسیع و سنگین مسؤولیتهای رهبری و نقش بنیادین او در سلامت نظام سیاسی ایجاب میکند که شایستهترین فرد، عهده‌دار آن شده و شخص رهبر، دارای بالاترین صلاحیتهای علمی، اخلاقی، سیاسی و از برترین تواناییها برخوردار باشد. از این رو، برای آنکه انتخاب این مقام طبق معیارهای لازم صورت گیرد، انتخاب رهبر از سوی مردم، به وسیله نمایندگان خبره آنان صورت میپذیرد. به این ترتیب که خبرگان، منتخب مردم هستند و رهبر، منتخب خبرگان. رهبر منتخب خبرگان، ولایت امر و همه مسؤولیتهای ناشی از آن را برعهده خواهد داشت. بر این اساس اولین مجلس خبرگان رهبری در شرایطی که کشور در حال نبردی نابرابر با حکومت عراق و دنیای استکبار بود و متجاوزان عراقی برای شکست ملت قهرمان ایران، هر روز متوسل به شیوهای جدید در جنگ میشدند، تشکیل شد. اما حضور گسترده مردم در صحنههای گوناگون انقلاب از قبیل انتخابات مجلس خبرگان چون همیشه ارمغانی از یأس و ناامیدی را برای دشمنان فراهم آورد. در این میان انتخابات اولین دوره مجلس خبرگان رهبری با شرکت هجده میلیونی مردم شجاع و مقاوم ایران در 19 آذر 1361 برگزار گردید و 75 نفر از نمایندگان مجلس خبرگان تعیین شدند. در نهایت اولین نشست مجلس خبرگان رهبری که در واقع نخستین مجلس خبرگان جامعه اسلامی پس از خبرگان قانون اساسی بود، در 23 تیرماه 1362 تشکیل گردید و با پیام حضرت امام، افتتاح شد. مهم‌ترین اقدام در کارنامه مجلس اول خبرگان رهبری، تلاش به‌موقع آن پس از ارتحال حضرت امام خمینی(ره) در تعیین رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله خامنهای میباشد. مدت هر دوره مجلس خبرگان 8 سال است و دوره سوم مجلس خبرگان از سال 1378 آغاز شد.
ارتحال عالم فرزانه «شیخ محمدرضا مظفر» اندیشمند بزرگ و اصلاحگر مسلمان(1383ق)
آیت‌الله شیخ محمدرضا مظفر در شعبان 1322 ق در نجف زاده شد. پس از فراگیری مقدمات و سطوح، در حلقه درس میرزای نایینی، آقاضیاء عراقی، سیدعلی قاضی طباطبایى و... حاضر گشت و پس از سالیانی به اجتهاد دست یافت. برنامهها و فعالیتهای اصلاحی آیت‌الله مظفر، نام او را در زمره یکی از احیاگران عصر حاضر در تاریخ کهن حوزه نجف جاودان ساخت. تأسیس جمعیت منتدی النشر، دانشکده مُنتَدی، مدارس منتدی و تدوین کتابهای درسی از جمله این فعالیتها میباشد. همچنین آیت‌الله مظفر، استادی متبحر و نویسندهای توانا بود که دهها اثر علمی از خود به یادگار گذاشته است. این عالم بزرگوار سرانجام پس از 62 سال زندگی پربرکت دعوت حق را لبیک گفت و در مقبره خانوادگی واقع در جاده کوفه به خاک سپرده شد.
کودتای خونین «عبدالکریم قاسم» علیه «ملک فیصل دوم» پادشاه عراق (1958م)
در 14 ژوئیه 1958م عبدالکریم قاسم به عنوان فرماندهی کل نیروهای مسلح عراق، طی یک کودتای خونین نظامی، رژیم پادشاهی ملک فیصل دوم را ساقط کرد و خود زمام امور عراق را به دست گرفت. در جریان این کودتا، ملک فیصل و کلیه افراد خاندان سلطنتی و نیز نوری سعید، نخستوزیر عراق به همراه بسیاری از مقامات کابینه وی کشته شدند. با وقوع این کودتای خونین نظامی در عراق به فرماندهی ژنرال عبدالکریم قاسم رئیس ستاد ارتش این کشور، نظام سلطنتی ملغی و حکومت جمهوری اعلام گردید. از نخستین اقدامات حکومت کودتا در عراق، اعلام خروج این کشور از پیمان بغداد بود که پیش از آن، با هدف در انزوا قرار دادن شوروی تشکیل شده بود. همچنین این کودتا، زمینه را برای توسعه نفوذ شوروی در خاورمیانه و بویژه عراق فراهم آورد. هرچند این کودتا در ابتدا با تایید و حمایت جمال عبدالناصر، رئیس‌جمهور مصر همراه بود، ولی عبدالکریم قاسم که با کمک ناصر به قدرت رسید، خود به رقابت با ناصر در دنیای عرب پرداخت. تا اینکه سرانجام به دنبال یک کودتای نظامی در فوریه 1963م، عبدالکریم قاسم نیز به قتل رسید و عبدالسلام عارف جای وی را گرفت.