آیت‌الله آقا‌نجفی:
حضور روحانیت در مسائل اجتماعی مؤثر است
وطن امروز: دست‌اندركاران برگزاري كنگره بزرگداشت یکصدمين سالگرد رحلت آيت‌الله‌العظمي آقانجفي‌اصفهاني با رهبر معظم انقلاب اسلامي ديدار كردند. به گزارش دفتر حفظ و نشر آثار
حضرت آيت‌الله‌العظمي خامنه‌اي، متن بيانات معظم‌له در اين ديدار به شرح زير است:
بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحيم
اين بياناتي كه آقاي نجفي كردند- كه واقعا بسيار پرنكته و درست بود- اگر همين مطالب در مجموعه كار بزرگداشت و آثاري كه به دنبال او پخش خواهد شد رعايت بشود، به نظر من، ما كار بزرگي انجام داده‌ايم؛ به همين نكات بايد توجه بشود. يك نكته اساسي اينجا وجود دارد كه به نظر من شايد موثر است در همه اين نكاتي كه گفته شد و آن حضور روحانيت است. حضور روحانيت- با خصوصياتي كه روحانيت شيعه دارد، حالا آنكه ما در بين خودمان در تاريخ ديده‌ايم- در مسائل اجتماعي، به طور طبيعي معنا و هويت خاصي مي‌دهد به آن مسائل اجتماعي. وقتي عالم شيعي در حوادث بزرگ اجتماعي حضور دارد، اين طبعا اسلاميت در آن است، مقابله با هر دستگاه ظلم و استعمار و استكبار- اعم از استعمار خارجي يا استبداد داخلي – در آن است، مردمي بودن قهراً در آن است، امتداد داشتن در متن مردم و در خود روحانيت در آن است. شما ملاحظه كنيد، همين كاري كه مرحوم آقاي آقانجفي اصفهاني و اخوي ايشان مرحوم حاج‌آقا نورالله انجام دادند، اين كار از قبل از مشروطه شروع شده- يعني از زمان تحريم تنباكو- و تا زمان رضاخان ادامه پيدا كرده؛ در حالي كه در خلال اين مدت چه حوادث تلخي براي اينها پيش آمده: هم براي خود مرحوم آقانجفي كه تبعيد شد، مورد تحقير قرار گرفت، به او اهانت شد، همين طور كه شما مي‌گوييد مورد تهمت قرار گرفت و ابهاماتي درباره ايشان به ذهن‌ها القا شد؛ مرحوم حاج‌آقا نورالله هم كه معلوم است، بعد آمد و مسموم شد و به شهادت رسيد. بنابراين نفس حضور روحاني- عالم برجسته ديني- خودش يك موضوعيتي دارد. بویژه حالا اين خانواده. يكي از نكاتي كه غالبا در علماي اصفهان و در محيط ديني و علمي اصفهان نظر من را جلب مي‌كند، اين است كه خانواده‌هاي پرعالم در اصفهان زياد است؛ ما كمتر جاهاي ديگر اين را ديده‌ايم. مثلا خود همين خانواده: مرحوم حاج شيخ‌محمدتقي صاحب‌حاشيه - حاشيه «هدايهًْ المسترشدين» كه كتاب اصولي عميق قوي ماندگاري است و داراي حرف‌هاي نو- كه شخصيت معروفي است در حوزه‌هاي علميه؛ بعد فرزند ايشان مرحوم حاج شيخ‌محمدباقر؛ بعد پسرهاي مرحوم حاج شيخ‌محمدباقر كه همين 4، 5 تا برادرند كه ظاهرا از همه بزرگ‌تر مرحوم آقاي آقانجفي بوده، حاج شيخ‌محمدعلي، حاج شيخ محمدحسين؛ بعد پسر حاج‌شيخ محمدحسين كه مرحوم حاج شيخ محمدرضاي اصفهاني است - معروف به آقا رضاي اصفهاني- كه امام و ديگران در قم توانستند يك مدت كوتاهي از درس او استفاده كنند و همين براي اينها يك نكته‌اي است، امام در بحث مكاسب محرمه مطلب مرحوم آقا رضاي اصفهاني را حدود 2، 3 صفحه تلخيص مي‌كنند و نقل مي‌كنند، ايشان از لحاظ ادبي شخصيت معروفي است، حالا ايشان در اصفهان خيلي مردمي و بين مردم نبوده بلكه بيشتر نجف و در حوزه‌هاي نجف و بویژه در بين ادبا و اينها معروف است؛ بعد مرحوم حاج‌آقا نورالله است؛ بعد مرحوم حاج‌آقا جمال است- برادر ديگرشان- كه سال‌ها در تهران بودند؛ يك خانواده علمي. بقيه خانواده‌هاي اصفهان هم همين طور هستند: خانواده كلباسي‌ها- كه خب عده‌شان هم زياد بوده- خانواده شفتي‌ها، خانواده درچه‌اي‌ها- همين آقايان درچه‌اي، مرحوم آ‌سيد‌محمدباقر درچه‌اي، آسيد‌مهدي درچه‌اي و بعضي از اولاد اينها- خانواده چهارسوقي‌ها- كه اصلا خوانساري هستند و بعد آمدند اصفهان و چقدر عالم در بين اينها از علماي بزرگ و برجسته هست- هم اين خصوصيت علمي را دارند. حضور اينها خيلي موثر بوده است. به هر حال كار بسيار خوبي است اين بزرگداشت یکصد سالگي رحلت ايشان و ان‌شاءالله كه بتوانيد از آن استفاده كنيد در همين جهاتي كه ذكر كرديد؛ حرف‌هاي شما كامل و خيلي خوب بود. ان‌شاءالله موفق باشيد.