آلسعود وارث و مظهر تمام جنایاتی است که تاکنون در حق امت رسولالله روا داشتهاند و اگر نه، آنان را با زنان و کودکان چکار؟ قتلعام مسلمانان بیدفاع در حرم امن الهی در ایام اقامه فریضه حج در کمتر از ربع قرن پیش، جنایتی نیست که در تاریخ سابقه داشته باشد و این آیا جز از عهده میراثداران جنایت حمله به خانه فاطمه(س) برمیآید؟ بیش از 14 قرن است که از آن واقعه هولناک میگذرد اما هنوز مظلومیت از جبین شیعه رخت
بر نبسته است و داغی که بر قلب شیعه نهادهاند رو به افول ندارد. خونهای جاری کودکان و زنان بیدفاع بحرین جنایت دیگری است که غارتگران خلافت بر امت رسولالله وارد آوردهاند و این یادآور همان مصایب عظمایی است که خاندان نبوت را در مدینه و کربلا به آن مبتلا کردند. تاریخ شیعه، تاریخ غربت است و این جنایت جدید اگرچه در برابر آنچه بر شیعه گذشته است تازگی ندارد اما هولناکی آن به قدری است که اگر بشریت از درد بمیرد جای عجب نخواهد بود. چه نفعی از قبل وجود آنان جز برای سران جنایت میتوان متصور بود؟ و چه دروغی بزرگتر از حقوق بشر! اگر حقوق بشر را آنگونه تفسیر میکنند که تنها جانیان و قاتلان از آن بهره برند، چه خوب است که ما را ناقض حقوق بشر مینامند و چه افتخاری از این بالاتر که در صدور قطعنامه علیه ما به اجماع جهانی دست یابند. آنان که برای قطع چند تنه درخت و آزار حیوانی زبان بسته، ماهها توجه رسانهها را معطوف میکنند و در برابر جنایات هولناکی که امروز بر بشریت در سراسر جهان میگذرد، مهر سکوت بر لب کوفتهاند، چه پاسخی برای تاریخ و بشریت خواهند جست؟ و البته برای وجدانهای خویش؟ پاسخ آنان هر چه باشد اما خونهای مظلومان و اجساد آوارگان و گرسنگان و فریادهای رنجور مستضعفان در سراسر عالم، هیچیک منتظر واکنش سازمانهای بینالمللی و نهادهای حقوق بشر و رسانههای خبری نمیماند. بهت بشر از این همه کشتار و بیعدالتی را آیا جز آن نبأ عظیم که بشریت قرنهاست در انتظار آن است خواهد شکست و آیا جز او است که بشریت را ضمانت خواهد کرد؟ جهان مستضعفان بر طغیان زورمندان شوریده است و با جان و خون و زن و فرزند خود به جنگ با سلاح طاغوت برخاسته و این برای آنها که جز از تمنیات مادی، جهان را نمینگرند گیجکننده است و آیا این نشانهای از آن نبأ عظیم نیست که وعدهاش کردهاند؟
«و نرید ان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین.
أین صاحب یومالفتح و ناشر رایت الهدی؟»