از آن یکشنبه تلخ تا امروز
بزرگی فوتبال ما ادامه دارد
اگرچه اولین برخورد فوتبالی ما با بحرین به تاریخ شنبه 16 شهريور 1353 بازمی‌گردد، روزی که ما با نتیجه درخشان 6 برصفر از سد کشور تازه استقلال یافته از خودمان گذشتیم، اما قصه اصلی ما با بحرینی‌ها از یکشنبه 29 مهرماه سال 1380 شروع شد. دقیقا 10 سال پیش در چنین روزهایی بود که یکی از تلخ ترین شب‌های فوتبال ما در منامه رقم خورد، نه اینکه شانس حضور مستقیم در جام‌جهانی 2002 را از دست داده باشیم، نه اینکه با نتیجه 3 بر یک مغلوب میزبان شده باشیم؛ اینها همه دردهای بزرگی بودند اما زمانی که بحرینی‌ها با پرچم سعودی مقابل چشمان بچه‌های ما رقصیدند و سرود فتح سر دادند، آن وقت واقعا «دردمان» گرفت.
حالا یک دهه از آن شب سیاه گذشته است و ما در طول این مدت 6 بار با بحرین رودررو شده‌ایم. 2 مصاف از آن 6 پیکار در 2 نقطه کلیدی انجام شد و در هر 2 نوبت انتقام شیرینی از آنها گرفتیم.نخستین بار بازی رده‌بندی جام ملت‌های 2004 چین بود که ایران موفق شد از سد «تیم چرک» بگذرد و سپس چهارشنبه 18 خرداد 1384 بود که ما مقابل یکصدهزار هوادار ایرانی در ورزشگاه آزادی با تک گل محمد نصرتی بردیم و مستقیم به جام‌جهانی 2006 آلمان رفتیم، البته چون بزرگ بودیم، چون مزدور نبودیم، چون تنها برای اهتزاز پرچم خودمان می‌جنگیدیم هرگز هیچ پرچمی را جز پرچم سه رنگ خودمان در جشن ملی‌مان بالا نبردیم اگرچه عده‌ای مصر بودند وقت، وقت مقابله به مثل است. خرجش هم چندان زیاد نبود تنها لازم بود با پرچم ژاپن که همراه ما به جام‌جهانی صعود کرده بود در آزادی جولان می‌دادیم. اما ما هرگز چنین نکردیم چون بزرگ‌تر از آن بودیم و هستیم که در ازای «چیزی» برای «کسی» خوش‌رقصی کنیم. یک دهه از آغاز قصه ما با بحرین می‌گذرد و گویی هنوز خنکای هیچ بردی از آتش آن یکشنبه سیاه نکاهیده است، بنابراین امشب شب ویژه‌ای برای ملی‌پوشان ما خواهد بود. از سوی دیگر این نخستین بازی تقریبا جدی کارلوس کی‌روش با تیم ماست؛ او می‌گوید حریف را کامل می‌شناسد و حاضر است برای پیروزی گارانتی دهد. فوتبال بحرین نه امروز نه حتی همان 10 سال قبل هرگز تیمی در قواره‌های ایران نبوده و با توجه به مشکلات داخلی‌اش نخواهد شد، تنها هنر آنها رو آوردن به فوتبال کاملا تدافعی، دل بستن به ضد حملات و گهگاه ضربات ایستگاهی است که قطعا امروز هم با همین روش رو در روی ما صف‌آرایی می‌کنند. از دیگر مختصات فوتبال بحرین رو آوردن به جنگ روانی از نوع غیرمتعارفش است، بنابراین اگر خواهان صعود بی‌دغدغه از گروه خودمان هستیم و نمی‌خواهیم کار به جمع کردن امتیاز برگشت این دست از بازی‌ها باشد باید امشب در آزادی یک چیز را صید کنیم؛ پیروزی مقابل بحرین آن هم با تعداد گل‌هایی که خیلی‌ها منتظر دیدنش هستند. قصه ما با فوتبال کشوری که امروز نماد وقت‌کشی در ادبیات ورزشی‌مان است، همچنان ادامه دارد و شاگردان کی‌روش چاره‌ای ندارند جز اثبات چندین باره بزرگی فوتبال ما.