گروه بین‌الملل: تهاجم جدید رژیم صهیونیستی به نوار غزه که تاکنون دست‌کم 130 شهید و بیش از 800 زخمی برجای گذاشته است، آزمونی برای عبدالفتاح السیسی، رئیس‌جمهوری جدید مصر جهت برقراری آتش‌بس است اما نظام کنونی حاکم بر مصر نه‌تنها به سکوت در برابر تجاوزات رژیم صهیونیستی به نوار غزه بسنده کرده، بلکه با تخریب تونل‌های زیرزمینی موجود در منطقه رفح و تنگ کردن حلقه فشار به اهالی نوار غزه به استقبال این تجاوزات رفته است. همه اینها در حالی صورت می‌گیرد که گروه‌های انقلابی مصری خواستار موضع‌گیری در برابر صهیونیست‌ها هستند. حتی بان کی‌مون، دبیرکل سازمان ملل متحد که به هیچ‌وجه به عنوان حامی مساله فلسطین شناخته نمی‌شود، نتوانست در برابر پافشاری مقامات مصری برای بسته نگاه داشتن گذرگاه رفح به روی اهالی غزه سکوت اختیار کند و به همین خاطر با عبدالفتاح السیسی تماس گرفت و از او خواست تا به منظور کاستن از رنج‌ها و فشارهایی که فلسطینیان نوار غزه با آن رو‌به‌رو هستند، گذرگاه رفح را باز کند. گفتنی است آغاز عملیات صهیونیست‌ها در نوار غزه که عنوان «صخره سخت» را به خود گرفته است با اعلام خبر تخریب 19 تونل موجود در مرز نوار غزه با مصر همراه شد ولی واکنش گردان‌های قسام در برابر این اقدام، به‌کارگیری نام «دهم رمضان» برای عملیات خود علیه اشغالگران بود تا به این ترتیب، یاد شهدای مصری که در جریان جنگ رمضان ـ میان مصر و رژیم عبری ـ کشته شدند، زنده نگه داشته شود. مصری‌ها بروز انقلاب 25 ژانویه را به فال نیک گرفتند و احساس کردند که می‌توانند نقش مهم‌تری را در قبال مساله فلسطین عهده‌دار شوند ولی کودتای نظامی 3 ژوئیه این فرصت را از آنان گرفت و دستگاه‌های رسانه‌ای وابسته به کودتاگران نیز از هر فرصتی برای مخدوش کردن چهره مردم فلسطین و گروه‌های مقاومت از جمله حماس استفاده کردند و در اقدامی قابل تامل فعالیت این گروه مقاومت را در مصر ممنوع کردند. در واکنش به شرایط موجود، یک کارشناس امور سیاسی دانشگاه دورهام انگلستان در یک گفت‌وگوی مطبوعاتی گفت «واکنش طرف مصری در هر بار حمله اشغالگران به نوار غزه در دوره‌های مختلف ـ از حسنی مبارک گرفته تا عبدالفتاح السیسی ـ متفاوت بوده است البته شباهت‌هایی میان دوره مبارک و عبدالفتاح السیسی وجود دارد. هر دوی آنها در پی مجازات حماس بودند و مخالفتی با حمله صهیونیست‌ها به این جنبش نداشتند. نکته جالب توجه عبارتی است که در بیانیه‌های ریاست‌جمهوری مصر درباره درگیری‌ها در غزه عنوان می‌شود و در آنها چنین می‌آمد که قاهره تمام توان خود را برای متوقف کردن اقدامات تحریک‌آمیز به‌کار می‌بندد. منظور از این نوع اقدامات همان واکنش‌های مقاومت به تجاوزات صهیونیست‌ها بود.» احمد التهامی تصریح کرد: «در دوره مبارک و از دیدارهایی که میان زیپی لیونی، وزیر وقت خارجه رژیم عبری و سرتیپ عمر سلیمان، رئیس اسبق سازمان اطلاعات مصر انجام می‌گرفت و از محبتی که در عکس‌های مربوط به این دیدارها هویدا بود، همه چیز آشکار است.» این کارشناس سیاسی معتقد است که وضعیت حاکم در دوره مبارک، امروز در دوره حاکمیت السیسی نیز ادامه می‌یابد و چند روز پیش رئیس‌کل سازمان اطلاعات به‌طور محرمانه به اراضی اشغالی سفر کرده است. ضمنا السیسی در برابر حمله صهیونیست‌ها به نوار غزه سکوت اختیار کرده است که این به معنای موافقت کامل با این حمله است. همچنین این ژنرال مصری گذرگاه رفح را نیز بسته نگاه داشته است. به گزارش مرکز اطلاع‌رسانی فلسطین، احمد التهامی می‌گوید: تنها اختلافی که بین مبارک و السیسی در این ماجرا وجود دارد این است که در دوره مبارک به تونل‌های زیرزمینی اجازه فعالیت داده می‌شد تا به این ترتیب راهی برای ورود کمک‌های پزشکی به نوار غزه باشد ولی در حال حاضر و در دوره السیسی این اجازه داده نمی‌شود. وضعیت در دوره محمد مرسی ـ در مقایسه با دوره مبارک ـ تغییر فراوانی کرد و این چهره با بازگشایی گذرگاه رفح و اعزام هیات‌های دولتی و غیردولتی همه نوع حمایت مادی و معنوی را از غزه انجام داد. از جمله این هیات‌ها می‌توان به هیاتی اشاره کرد که هشام قندیل، نخست‌وزیر سابق مصر ریاست آن را بر عهده داشت و در سال 2012 و در جریان حمله صهیونیست‌ها به نوار غزه راهی این منطقه شد. ابراهیم یسری از اعضای جنبش «الضمیر» مصر نیز در این‌باره می‌گوید: «حمایت و پشتیبانی مرسی از غزه کاملا روشن بود. در دوره مبارک، ایشان به حکم تابعیتش از آمریکا موضعی بی‌طرف در مقابل حملات صهیونیست‌ها به نوار غزه اتخاذ می‌کرد ولی به هر حال کاملا در این ماجرا دست و پا بسته نبودند؛ ولی در دوره السیسی این اتفاق افتاده است.» ناظران پیش‌بینی می‌کنند که روابط نابسامان بین مصر و جنبش حماس بویژه پس از آنکه قاهره، جنبش حماس را یک جنبش تروریستی اعلام و فعالیت آن را ممنوع کرده است، مانع هماهنگی‌های لازم با حماس شود.