ایبرا افسرده است؟ هم بله و هم خیر. اما چرا؟ این سوالی است که این روزها شنیده می‌شود و برخی به دنبال دلیل این مساله‌اند اما برای رسیدن به این پاسخ و درک اظهارات زلاتان مبنی بر نزدیکی پايان دوران بازیگری و پوچ بودن فوتبال از نظر او نیازی به دردسر و بررسی زیاد نیست؛ بهتر است به بازی یکشنبه‌شب 2 هفته پيش و دیدار یوونتوس و میلان برگردیم و نحوه نمایش این مهره و هم‌تیمی‌هایش را برابر شاگردان کونته و تیم سابق زلاتان نگاه کنیم. او در زمين ديده نشد، بله کونته و یوونتوس می‌تواند این احساس را به او داده باشد.
زمانی که خبرنگار گاتزتا پيش از اين دیدار، از زلاتان درباره ديدار برابر یووه سوال كرد، ايبرا گفت: «تیم سابقم و کونته از پیش در تورینو شکست خورده‌اند. اما حالا كه تلخی یک نمایش ضعیف را کنار شکست در استادیومی که برای او جهنم تشکیل داده بود، می‌نگریم متوجه می‌شویم او با چه اعتمادی به دیدار قدم گذاشته بود و در پایان چطور مغلوب کونته و شاگردانی شده بود که با تمام وجود و با جنگندگی کامل 90 دقیقه جنگیدند تا به پیروزی برسند».
بله یووه و کونته به او حس افسردگی دادند. این یووه با انگیزه‌ای که دارد باید برابر هر حریفی با قدرت ظاهر شود و به جنگندگی خود در هر میدان ادامه دهد. فورتزا یووه.
میلان شروع خوبی نداشت، چرا؟
فکر می‌کنم رقابت‌ها بسیار سخت است، همه رقبا آماده هستند و تیم‌های کوچک نیز قدرت خوبی به دست آوردند. بهتر شدند و به آینده می‌نگرند. ما بدشانس بودیم که با کلی مصدوم رقابت‌ها را شروع کردیم و بازی‌های دشواری را پیش رو داشتیم. از همه عذر می‌خواهیم [می‌خندد]. خب تنها یک ماه و نیم گذشته و این تازه شروع کار است، کافی است بازمی‌گردیم و خوب بازی می‌کنیم و همه را
شکست می‌دهیم.
نوبت به رقابت‌های ملی می‌رسد. در این مسابقات باید چه نمایشی داشته باشید؟
خیلی خیلی خوب. شما خبرنگاران و همچنین هواداران از من همه چیز می‌خواهید، البته هر مساله‌ای که خوب باشد مثل گلزنی و برتری. من نیز می‌دانم و چنین خواسته‌ای دارم. می‌خواهم این فشارها را کنار بزنم و نیاز به تعادل دارم.
با تیم تمرین نکردی اما در مجموع همیشه آماده هستی، اوضاع چطور است؟
عادی، معمولی. با این سن نیاز دارم تمرینات را با شرایط خاصی ادامه دهم. زمانی که جوان بودم اگر مصدوم می‌شدم یا مشکلی داشتم در هر شرایطی با تیم تمرین می‌کردم و از فاصله 40 متری شوت می‌زدم اما حالا این امر ممکن نیست. باید قبل از شوتزنی گرم کنم، دارم پیر می‌شوم!
این مساله را همیشه می‌گویی، یک شوخی است؟
خیر، شوخی نیست. متاسفم که اینطور صحبت می‌کنم و از این مساله می‌گویم. من نمی‌توانم مانند گذشته بازی کنم، بچرخم و شوت بزنم. من برای بسیاری مانند سال‌های گذشته بازیکن خوبی هستم، همان‌طور که دوست دارم از فوتبال لذت ببرم اما دوست ندارم با موهای سفید در زمین دیده شوم و تا زمانی که... بازی کنم. می‌خواهم به فوتبالم زمانی که هنوز در اوج هستم پایان دهم البته اینکه موفق شوم را نمی‌دانم اما امیدوارم.
فوتبال پیش از این همه زندگی شما بود؟
بله، در هر زمان من از فوتبال لذت می‌برم و می‌بردم. من جز توپ نمی‌توانم به مساله دیگری فکر کنم. زمانی که هنوز به مدرسه نمی‌رفتم فکرم این بود که فوتبالیست شوم.
در حال حاضر فرق کرده است؟!
امروز زندگی من یک چارچوب است؛ چارچوبی متفاوت. از مسائل بسیار زیاد دیگری لذت می‌برم و این مسائل توجه مرا جلب می‌کند. امیدوارم فرزندانم فوتبالیست شوند. برای آنان همه کار می‌کنم و راهنمایی‌های لازم را برای فوتبالیست شدن آنان خواهم کرد اما برای من این کار نیز خسته‌کننده است. فرزندانم پرستار دارند و او با آنان هر روز بازی می‌کند. مطمئن نیستم که ماکسیمیلیان و ویسنته می‌خواهند فوتبالیست شوند یا حرفه دیگری برگزینند. بسیار کوچک هستند و من نمی‌دانم که آیا آنان به پدرشان شباهت دارند یا خیر [می‌خندد].
اما شما همچنان یک بازیکن واقعی هستید.
خیر، من زمان اندکی بازی خواهم کرد.
از زلاتان جدید بگوید.
باید منتظر بمانیم، اینطور بهتر است. یک روز آزاد و بی‌فوتبالی اما بار دیگر یک روز فوتبالی تکرار می‌شود. شنبه‌ای که به میلانلو می‌روم، سیلویو برلوسکونی می‌گوید راه طولانی پیش است و باید صحبت کنیم. چه کسی می‌داند که زلاتان تا چه زمان می‌تواند ادامه دهد و آیا می‌تواند برابر فشارها مقاومت کند.