سفر حضرت آيت‌الله‌العظمي خامنه‌اي ادام‌الله ظله‌العالي به استان كرمانشاهان، توجه فراواني را به خود معطوف كرد. جداي از توده‌هاي مردم كه صحنه‌هايي تاريخي و زيبا را در استقبال از نایب بر حق حضرت مهدي موعود عجل‌الله تعالي فرجه‌الشريف به ثبت رساندند، حضور چشمگير جوانان به گونه‌اي بود كه ضمن آنكه با تصويرسازي‌هاي مخدوش معاندان نظام تضاد آشكار دارد، نشان مي‌دهد مهم‌ترين كانون شيعه در عصر غيبت؛ ولايت‌فقيه و مصداق آن، تا چه حد محبوبيت دارد. از آغاز انقلاب اسلامي تا همين امروز دشمنان بيروني و عوامل داخلي آنها تلاش وسيعي كرده‌اند تا مردم و بويژه جوانان را از رهبري و نظام جدا كنند و براي تحقق اين هدف چه بسيار كينه‌توزاني استخدام شدند و چه افراد خوشنامي كه فريب خوردند و براي كسب رضايت دشمن پنجه بر اصل پيشرو ولايت‌فقيه كشيدند. در چنين شرايطي، اين استقبال عظيم معنايي جز آينده درخشان نظام اسلامي ندارد. يك نكته ديگر در اين سفر تاريخي، تقدير از خدمت‌رساني به مردم استان كرمانشاهان است. نظام اسلامي بر مبناي خدمت به خلق خدا و پياده كردن قوانين و احكام الهي به وجود آمده است. وقتي خدمت به درستي انجام شود، گرايش اجتماعي به سمت دين فزوني مي‌گيرد و صدالبته هر مقدار دين باوري خالص‌تر باشد، خدمات فزوني گرفته و اثرگذاري آن چند برابر مي‌شود. آنچه اين روزها در استان كرمانشاهان مي‌گذرد، تنها در ساختار نظام «امت و امامت» قابليت ظهور و بروز دارد. تنها عشق به ولايت است كه اين چنين در مردمان اين سرزمين ريشه دوانده تا رهبر و مولا و مقتدايشان را با چشمان باراني در برگيرند و در يك روز پاييزي، بهاري وصف‌ناشدني را به بار بنشانند. گاهي انسان‌ها از روي بصيرت و عشق، خالق صحنه‌هايي مي‌شوند كه نه قدرت قلم قادر به وصف احساسات است و نه هيجانات دروني راه را برعقل و انديشه باز مي‌كند. در چنين احوالي، اين قلم است كه با رقص خود از سر درون صاحب قلم خبر مي‌دهد. استقبال باشكوه و فراموش نشدني مردم ولايتمدار كرمانشاه عزيز و قهرمان از سلاله پاك نبوي(ص) حضرت آيت‌الله‌العظمي خامنه‌اي كه چهارشنبه گذشته را به روزي تاريخي براي ديار غيورمردان و شيرزنان تبديل كرد، ريشه در 14 قرن ولايتمداري ايرانيان دارد. آفتاب نوازشگرانه بر چهره‌هاي نوراني استقبال‌كنندگان از خورشيد انقلاب مي‌تابيد و حريصانه از رخسار آنان نور مي‌گرفت. آنها لطيف‌ترين احساسات انساني خود را براي ابراز به ميدان آورده بودند. 20 مهرماه 90 در تاريخ كرمانشاه جاودانه شد. شوق ديدن رهبر، همه را به يك مسير فرامي‌خواند. خيابان آزادي كرمانشاه، مبدا شروع مراسم استقبال بود اما جمعيت مشتاق از كيلومترها دورتر از اين خيابان كه تاكنون چنين جمعيتي به خود نديده بود، صف كشيده بودند و با قرباني و گل و شيريني سفر رهبر حكيم انقلاب را به زادگاهشان، به يكديگر تبريك مي‌گفتند. در اين استقبال فراموش ناشدني، قشرهاي مختلف مردم متدين، ميهمان‌نواز و مهربان استان كرمانشاهان، حضوري درخشان و به يادماندني داشتند؛ با اين همه حضور پرطراوت و سرشار از عشق و پاكي جوانان و نوجوانان در ابراز عشق و وفاداري به اسلام و انقلاب به گونه‌اي بود كه بيستمين روز پاييز را به يكي از بهاري‌ترين روزهاي سال تبديل كرد. شهر پهلواني و غيرت و معرفت؛ كرمانشاه يكپارچه به ديدار مولاي ايرانيان آمد و مردم مومن و انقلابي و خونگرم اين شهر با استقبال بسيار باشكوه و وصف‌ناپذير از رهبر بزگوار انقلاب اسلامي روز پرافتخار ديگري را در تاريخ درخشان آن رقم زدند.