آبی و اناری‌پوش کرد
لئو مسی در پیروزی 3 بر صفر شنبه‌شب بارسا بر راسینگ‌سانتاندر بار دیگر در نقش «مسیدونا» ظاهر شد و با 2 گلی که زد دومین گلزن برتر تاریخ بارسلونا پس از «سسار» نام گرفت. شنبه در نوکمپ مسی تنها به یک گل نیاز داشت تا در 24 سالگی رکورد 194 گل لادیسلاو کوبالا، مهاجم مجاری‌تبار افسانه‌ای بارسا را پشت سر گذارد که با 2 گل 196 گله شد. اما کوبالایی که در 30 آگوست 1961 آخرین بار پیراهن آبی و اناری را بر تن کرد که بود؟ مردي كه در بازي خداحافظي‌اش با بارسلونا، پوشكاش و دي‌استفانو ستاره‌هاي رئال مادريد به احترامش لباس آبي و اناري بر تن كردند. در جشن صد سالگی باشگاه در سال 1999 بود که اکثریت کوله‌ها (هواداران دوآتشه بارسا) رای دادند لادیسلاو کوبالا، بهترین بازیکن تمام دوران بارسلوناست. این مرد مجاری یکی از بزرگ‌ترین چهره‌هایی بود که برای 3 تیم ملی مختلف به میدان رفت و البته در متحول شدن بارسای ویران شده پس از جنگ داخلی اسپانیا و تبدیل آن به قدرتمند‌ترین تیم اروپا نقش ایفا کرد. در سال2002 روزنامه گاردین، کوبالا را چنین توصیف کرد: «یک بلوند سبیلو با ران عضلانی و یک خوشگذران حرفه‌ای که مهارت مثال‌زدنی‌اش با قوه تشخیص تاکتیکی‌اش درهم آمیخته و پای راستی ویران‌کننده دارد». مثل اغلب بزرگان فوتبال، داستان او با سختی‌های فراوانی همراه بود. پس از آنکه او در 18 سالگی با «فرانس واروش» مجارستان قرارداد امضا کرد و 19 گل برای آنها زد به چکسلواکی پرواز کرد تا به اسلووان براتیسلاو ملحق شود و از خدمت سربازی هم فرار کرده باشد. طی 2 سال اقامت در چکسلواکی او ازدواج کرد و پس از لغو خدمت سربازی به زادگاهش بازگشت، هر چند که مدت زیادی در مجارستان نماند. مجارستان در فضای پس از جنگ جهانی دوم شاهد شکوفایی غیرمعمول فوتبال بود و نسل طلایی فوتبال مجارستان در همین فضا پا گرفت اما وقتی ماتیاس راکوس در 1948 اقدام به تاسیس حکومت دیکتاتوری استالینیستی کرد نسل طلایی رفته رفته فرار کردند. از جمله کوبالا که به ایتالیا گریخت. او در 1949 پس از درخشش کوتاهی برای تیم محلی پروپاتریا، با دعوت قهرمان ایتالیا، تورینو مواجه شد.او در حالی برای نخستین مسابقه‌اش برای تورینو که دیداری تشریفاتی مقابل بنفیکا بود آماده می‌شد که تازه همسر و پسر بیمارش از مجارستان به او ملحق شده بودند. کوبالا در چنان شرایطی تصمیم گرفت کنار خانواده بحران‌زده‌اش در ایتالیا بماند و در این حال بود که هواپیمای تورینو در بازگشت از لیسبون گرفتار فاجعه سوپرگا شد و در نخستین ساعات بامدادی به تپه‌ای به همین نام مشرف بر شهر تورینو برخورد کرد و 31 بازیکن تاریخ‌ساز بهترین تیم آن روزگار اروپا، از جمله گیولا شوبرت مجاری‌تبار کشته شدند. کوبالا اما حتی برای سوگواری دوستش هم فرصت نداشت چرا که بلافاصله درگیر شکایت فدراسیون فوتبال مجارستان کمونیستی شد که به اتهام رعایت نکردن آخرین قراردادش در این کشور فیفا را مجاب کرده بود کوبالا حق بازی برای تیم ملی ایتالیا را ندارد. اگر کوبالا برای ایتالیا هم بازی کرده بود حالا تنها بازیکنی محسوب می‌شد که برای 4 تیم ملی مختلف (مجارستان، چکسلواکی، ایتالیا و اسپانیا) بازی کرده است. در مقابل کوبالا هم دست به حرکت ضدکمونیستی زد و یک تیم از بازیکنان مهاجم چک، کروات و روس تحت عنوان تیم مجارستان تشکیل داد که سفرهایی تبلیغاتی انجام می‌دادند. حتی فیلمی درباره آنها ساخته شد با این عنوان: «کوبالا: ستاره‌ها در جست‌وجو‌ی صلح!» اگرچه این تیم هرگز توسط مقامات رسمی فوتبال به‌عنوان یک تیم مستقل شناخته نشد اما چنان قدرتمند بود که توانست در تور اسپانیا، رئال‌مادرید را 4 بر 2 شکست دهد و بعد هم تیم ملی اسپانیا را که برای جام‌جهانی 1950 آماده می‌شد از پیش رو برداشت و دست آخر اسپانیول را. این تیم‌ها هر 3 سمبل‌های دوران ابتدایی دیکتاتوری فرانکو بودند اما گویا پیروزی تیم کوبالا بر آنها معنایی جز جدا شدن راه او از تیم‌های ژنرال نداشت. په‌په سامیتیار، سرمربی وقت بارسلونا که در بازی مجارستان نمادین کوبالا با تیم همشهری‌شان اسپانیول، ستاره مجار را پسندیده بود در میانه راه سفر به مادرید او را قاپید.