مدیرعامل باشگاه ذوبآهن گفت: «قانون دستمان را بسته و مجبور هستیم تیمهای غیرفوتبالی را منحل کنیم».
خسرو ابراهیمی درباره تصمیم این باشگاه مبنی بر انحلال تیمهای غیرفوتبالی این باشگاه میگوید: «با توجه به شرایطی که وجود دارد و اوضاعی که گریبان باشگاه را گرفته کارخانه ذوبآهن قادر به تامین هزینههای تیمهای غیرفوتبالی نیست و متاسفانه باید اعلام کنیم که تیمهای غیرفوتبالی را منحل میکنیم».او در پاسخ به این سوال که مگر قرار نبود سهام باشگاه در بورس عرضه شود؟ میگوید: «متاسفانه مشکلاتی باعث شده بحث واگذاری سهام کارخانه ذوبآهن در بورس حل نشود. شرایطی که ما امروز در آن قرار گرفتیم دیگر نامش بحران نیست و باید گفت در شرایط برزخی قرار داریم. نمیدانیم در آینده چه اتفاقی رخ میدهد و نمیتوانیم برنامهریزی کنیم. هنوز مشکلاتی در کارخانه هست که حل نشده است. باشگاه دستش خالی است. ما در هزینههای جاری هم ماندهایم و مجبوریم این کار را انجام دهیم».اما راهکار چیست؟ ابراهیمی میگوید: «اگر فرجی حاصل شود و دولت و مجلس کمک کنند، مثلا مجلس این قانونی که گذاشته را تعدیل کند یا حداقل به باشگاهها فرجه بدهد و اجرای این قانون را به تعویق بیندازد؛ خوب است. به هرحال باید یکی از این راهکارها را انجام دهند. یا از طریق مجاری قانونی پولی به ذوبآهن قرض بدهند و بعد که مشکل کارخانه در بورس حل شد این پول را پس دهیم. سپاهان و ذوبآهن 2 قطب بزرگ ورزش ایران هستند و علاوه بر سطح استان در بحث ملی هم کمک میکنند. این اتفاق علاوه بر اینکه به ورزش استان لطمه وارد میکند در سطح ملی هم آسیب میزند. ما در رشتههای هندبال، دو و میدانی و بسکتبال در سطح آسیا مطرح هستیم و به یکباره منحل شدن این تیمها در عرصه بینالمللی به نفع ورزش ایران نیست. از وزارت ورزش، مجلس و دولت میخواهیم فکری به حال این وضع کنند. علاوه بر منحل شدن تیمهای غیرفوتبالی باید فعالیتهای آکادمی فوتبال، والیبال و هندبال خود را هم منحل کنیم و از این طریق جوانان هم نمیتوانند سرگرمی داشته باشند».ابراهیمی در پاسخ به این سوال که منحل شدن تیمهای غیرفوتبالی تصمیم چه کسی است؟ میگوید: «بحث شخص نیست، قانون دست مدیران را بسته است. قانون سختتر شده و هیچ نهادی حق ندارد به ورزش حرفهای پول دهد. نهادها و ارگانها را ملزم کردهاند که یک درصد هزینههای خود را برای ورزش بگذارند که تازه باید ۵۵ درصد این یک درصد به وزارت ورزش داده شود و ۴۵ درصد باقی مانده صرف ورزش همگانی شود». اما آیا زمانی که ابراهیمی میخواست مدیریت باشگاه ذوبآهن را بر عهده بگیرد آیا میدانست که چنین مشکلاتی وجود دارد؟ او میگوید: «من از مشکلات باخبر بودم اما تصورم این بود که از راهکارهای دیگری میشود پول تهیه کرد اما متاسفانه این راهکارها عملی نشد. مشکل دیگر این است که ما تعهدات زیادی در تیم ایجاد کردهایم. اگر بخواهیم تیمهای غیرفوتبالی را منحل کنیم باید پول قرارداد همه بازیکنان و مربیان را پرداخت کنیم. از سوی دیگر برخی از بازیکنان ملیپوش هستند و با منحل شدن تیمها بیتیم میمانند. من دیروز هم تلفنی با استاندار صحبت کردم. او به دلیل قانون تصویب شده دستش بسته است و نمیتواند کمک کند».
او درباره این خبر که حتما شنیدهاید که رویانیان مدیرعامل پرسپولیس میخواهد در مجلس حضور پیدا کند تا دنبال راهکاری برای حل این مساله باشد، میگوید: «من با معاون رویانیان صحبت کردم اما بعید میدانم اتفاق خاصی رخ دهد. مشکل به راحتی قابل حل نیست. ما نمیگوییم قانون را عوض کنند بلکه فرجه بدهند. در جامعه ما خیلی هزینههای زائد میشود که میتوان این هزینهها را در ورزش کرد.
ورزش ستون سلامت جامعه است و نباید با یک قانون سخت ستون سلامت را به خطر بیندازیم. کسانی که قانون را تصویب میکنند باید نخست راهکارش را بدهند و سپس تصمیمگیری کنند. اجرای برخی قوانین باعث میشود که عده زیادی از ورزش دور شده و سرخورده شوند».