۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۵:۰۴

نوستالژی هفته‌نامه تماشاگران

نوستالژی هفته‌نامه تماشاگران

پينتوريكيو عشق مشترك

 

«الکس دل‌پیرو آمیزه‌ای نبوغ‌‌آسا از یک رقصنده‌ باله روسی و یک ماتادور اسپانیایی است».

15 سال پیش در لابه‌لای دکه‌های روزنامه‌فورشی هفته‌نامه تماشاگران پوستر پسرکی را چاپ کرده بود با پیراهن سیاه و سفید و تو نمی‌توانی به راحتی از کنارش عبور کنی. روی پوستر با کلمات لاتین نوشته شده [البته غلط املایی دارد]:
«Alexander del piero» از آن زمان تا امروز بیش از یک دهه گذشته و الکس دل‌پیرو برایت تبدیل شده به یک عشق مشترک میان تو و بانوی پیر. فوتبال یعنی عاشق شدن و تو می‌توانی از صافی آن عبور کنی، دوستان فراوانی پیدا کنی، می‌توانی با طرح این سوال ساده «طرفدار کدام تیم یا ستاره هستید؟» به راحتی با افکار کسی گره بخوری و این می‌شود یک عشق مشترک. الکس دل‌پیرو جزو همان ستاره‌های کاریزماتیکی است که زبان مشترک تو می‌شود و می‌توانی رویاهایت را بر اساس آن در یک رابطه به اشتراک بگذاری اما همه چیز همیشه آن‌طور که می‌خواهی پیش نمی‌رود، بهانه‌ها ویران می‌شوند بدون اینکه بتوانی چیزی را بازسازی کنی. سه‌شنبه بعدازظهر خبری را که انتظارش را به این زودی‌ها نداشتی، مي‌شنوي، این خبر درست مانند پایان یک رابطه احساسی است، چیزی که شاید قبل‌تر آن را تجربه کرده‌ای ولی شکل و شمایلش کمی متفاوت‌تر است. خبر با این جمله آغاز می‌شود: «رئیس باشگاه اعلام کرده این آخرین فصل حضور دل‌پیرو در یوونتوس است.» این جمله تنها یک معنی می‌تواند داشته باشد، «پایان». اما سوالی که ذهن را به خود مشغول می‌کند این است که چرا به این سرعت؟ هنوز تا پایان فصل چیزی حدود 7 یا 8 ماه دیگر باقی مانده و می‌شد برای آخرین بازی فصل یک دیدار باشکوه برگزار کرد و از متعصب‌ترین کاپیتان یووه با افتخار تقدیر کرد. اما انگار تقدیر طور دیگری رقم خورده و می‌خواهد بار دیگر نشان دهد «آواری» روی سرت خراب خواهد شد، ‌این مساله باز هم مانند همان رابطه احساسی است که در میانه راه درست در همان نقطه‌ای که می‌خواهد به ثمر برسد ناگهان به بن‌بست می‌رسد، یکطرفه می‌شود و
هرگز نمی‌توان آن را به روزهای نخستینش بازگرداند. این اتفاق برای پینتوریکیو نیز افتاده، سه‌شنبه 18 اکتبر، آنها دیگر نمی‌خواهند قراردادی میانشان با کاپیتان تمدید شود، ‌هیچ حرفی به میان نیامده و کاپیتان نیز سکوت می‌کند. واقعا هیچ دلیلی نمی‌توان پیدا کرد، با تمام این تفاسیر هیچ خبری از بایگانی شدن پیراهن شماره 10 بیانکونری نیست، آنها حتی مانند یک اسطوره نیز با او رفتار نکرده‌اند، 18 سال تمام وفاداری و تعصب یعنی هیچ. کنار گذاشته شدن، تنهایی و روی نیمکت نشستن. یوونتوس اینگونه می‌خواهد به قهرمانی برسد و اگر این اتفاق منهای الکس رخ دهد باید گفت آنها یک اسکودتوی «زشت» را تصاحب کرده‌اند اما اینگونه نمی‌ماند و چرخ و فلک فوتبال همه چیز را تغییر می‌دهد. آنها به اله در تمام این فصل‌ها احتیاج داشتند و او نیز در کنارشان ماند ولی حالا وقتی نوبت به طرف دیگر رابطه می‌رسد خیلی راحت با رفتاری سرد همه چیز را پس می‌زند. یک نوع طرد کردن محترمانه که بدتر از همه‌چیز می‌تواند باشد، زخمی که کهنه خواهد شد و آنها با رفتارشان نشان می‌دهند دیگر روابط مانند سابق نیست. چندی پیش مصاحبه‌ای از الکس دل‌پیرو در گاتزتا به چاپ رسید که در جواب یکی از سوال‌ها از زبان دل‌پیرو آمده بود «پولی برای رفتن به ورزشگاه و تماشای بازی‌های یووه نداشتم به همین دلیل از رادیو گوش می‌کردم.» واقعا فکر می‌کنید حتی در زندگی اجتماعی نیز چند نفر می‌توانند تا این حد به یک عشق یا دوستی پایدار بمانند؟

حتی بعضی از زوج‌ها در دنیای امروز زندگی مشترکشان به 18 سال نمی‌کشد! حالا ستاره‌ای که می‌توانست مانند دیگران با دستمزدی هنگفت‌تر از این، پیراهن تیم دیگری را به تن کند 18 سال تمام پای عشقی رویایی آنقدر تعصب به خرج می‌دهد که سرنوشت یا تقدیرش اینگونه رقم می‌خورد. خیلی‌ها این موضوع را درک نمی‌کنند که تو باید به هم‌تیمی یا دوستت اعتماد کنی و همیشه بهترین پاس‌های درون زندگی را برای سورپرایز شدن او نگهداری ولی او با بی‌تفاوتی از کنار پاس می‌گذرد و تمایل پاس گرفتن از دیگری را نشان می‌دهد. پایان تدریجی یک رویا زمانی رخ می‌دهد که یک طرف رابطه به تو نشان می‌دهد تمایل به جذب دیگری دارد و تو این موضوع را به راحتی درک کرده و در جواب سکوت می‌کنی. این همان رگه بی‌رحم فوتبال است که در زندگی نیز قابل لمس است و تقدیر مقصر اصلی این ماجراست. هنوز 8 ماه به پایان فصل مانده، 8 ماه ملال‌آور که هیچ اشتیاقی به تماشای فوتبال کسل‌کننده‌ای که اینگونه با اسطوره‌هایش رفتار می‌کند، باقی نمانده است آنها به اشتباه‌شان پی می‌برند اما خیلی دیر. کاش می‌شد رابطه اله با بانوی پیر همانند رابطه مالدینی با میلان یا رابطه توتی با رم بود اما اینگونه نشد تا باز هم بتوانی همزادپنداری کنی با این رابطه ناتمام... . فوتبال یعنی عاشق شدن و تو می‌توانی از صافی آن عبور کنی، دوستان فراوانی پیدا کنی، می‌توانی با طرح این سوال ساده « طرفدار کدام تیم یا ستاره هستید؟» به راحتی با افکار کسی گره بخوری و این می‌شود یک عشق مشترک.

ارسال نظر
captcha
پربیننده