آغاز دومینوی مرگ حکام عرب
مرگ سلطان بن عبدالعزیز ولیعهد پادشاهی سعودی را می‌توان به یک زلزله سیاسی در حجاز تشبیه کرد. هرچند گفته می‌شود او هفته‌ها قبل در بیمارستانی در نیویورک مرده است، مخفی نگاه داشتن مرگش و انتشار خبر رسمی آن یک روز پس از کشته شدن قذافی حاکی از بحران در سلسله آل سعود است. انتشار خبر مرگ سلطان بعد از بمب خبري هلاکت سرهنگ، از نظر آل سعود یا حداقل بخش‌هایی از این خاندان می‌تواند انتخاب زمان مناسبی باشد برای کاهش عوارض اين خبر در درون شبه‌جزیره. شاید با انتشار این خبر، سناریوی ساختگی آمریکا علیه ایران و طرح موهوم ترور سفیر عربستان در واشنگتن اکنون بهتر درک می‌شود. آمریکایی‌ها با علم به مرگ سلطان و بحران جانشینی، نیاز داشتند با ساختن سناریوی دشمن مشترک، خاندان پادشاهی عربستان را متحد کنند.
اما سال‌هاست که فرزندان و نوه‌های عبدالعزیز در کشاکش نبرد قدرت بوده‌اند و معادلات میان آنها اکنون آنقدر پیچیده است که یک توطئه موهوم نتواند آنها را متحد کند. آنگونه که برخی منابع آگاه می‌گویند درباره انتشار این خبر در دیوان پادشاهی عربستان اجماع وجود نداشته و پسران ملک‌عبدالله در انتشار این خبر نقش محوری داشته‌اند؛ با توجه به اینکه هفته‌هاست ازملك‌عبدالله نیز تصویر جدیدی منتشر نشده و با در نظر گرفتن شایعات موجود درباره حاد بودن بیماری پادشاه عربستان می‌توان این فرضیه را دور از ذهن ندانست که پادشاه عربستان در بستر مرگ قرار دارد و با توجه به اینکه ولیعهد او مدت‌ها پیش مرده است، جریاناتی در خاندان سعودی خبر مرگ سلطان را منتشر کردند تا قبل از مرگ عبدالله تکلیف ولیعهد را مشخص کنند.
اکنون محتمل‌ترین گزینه برای ولیعهدی، نایف بن عبدالعزیز وزیر کشور عربستان و از برادران قدرتمند سدیری است. اما این احتمال وجود دارد که پسران عبدالله در ائتلاف با پسران سلطان در حال طرح‌ریزی برای دور کردن نایف از این مقام باشند چرا که ولیعهدی نایف با توجه به رو به موت بودن عبدالله، معادل
پادشاهی او است. جدای همه این تحولات، باید گفت سال 1432 قمري سال شگرفی است، سالی که با سقوط پي‌در پي حکام عرب آغاز شد و از روز پنجشنبه گذشته با کشته شدن اولین آنها یعنی معمر قذافی و امروز انتشار خبر مرگ ولیعهد قدرتمند سعودی در نیویورک و شاید در آینده‌ای نزدیک خبر مرگ عبدالله، نویدبخش تحولي عظیم در جهان اسلام است.