اگر تاکنون کسی خرده می‌گرفت که داربی منچستر را بیش از اندازه در بوق و کرنا می‌کنند اما این بار دیگر هیچ تردیدی وجود ندارد که یونایتد- سیتی داغ‌ترین داربی همشهری‌ها در این فصل فوتبال جزیره و حتی شاید سطح بالاترین مسابقه لیگ برتر است.
تا آنجا که فوتبالدوستان انگلیسی به یاد می‌آورند نخستین‌بار است که داربی منچستر اهمیتی جز یک رقابت شهری قدیمی پیدا می‌کند آن هم به عنوان نبرد اصلی صدرنشینی لیگ برتر.
یکشنبه اولدترافورد میزبان صدرنشین و قطب جدید لیگ برتر، منچسترسیتی است. آبی‌های منچستر با برتری امتیازي نسبت به شیاطین‌سرخ، رویایی‌ترین روزهای تاریخ باشگاه را سپری می‌کنند. این جایگاه به هیچ‌وجه اتفاقی نیست چرا که آنها از 7 مسابقه‌شان 6 پیروزی دشت کرده‌اند و بهترین خط حمله انگلستان را با 27 گل زده دارند. حتی روند ناخوشایند نخستین حضور سیتی در لیگ قهرمانان اروپا هم تا هفته گذشته تحت‌الشعاع صدرنشینی آنها در لیگ برتر قرار گرفته بود و شاگردان مانچینی سه‌شنبه پیش در ورزشگاه سیتی با گل دیرهنگام آگوئرو، طعم نخستین پیروزی در مرحله گروهی لیگ قهرمانان پس از تساوی با ناپولی و شکست از بایرن‌مونیخ را با شکست ویارئال چشیدند. به همین خاطر امروز هواداران من‌یو نمی‌توانند مثل گذشته با عنوان «میمون‌های لیگ قهرمانان» از رقیب همشهری‌شان استقبال کنند. از این پس دیگر بحث همان بحث قدیمی است که سطح فوتبال لیگ برتر بالاتر است یا لیگ قهرمانان. سال گذشته تقریبا در چنین مواقعی بود که یونایتد اقتدار چلسی آنچلوتی را شکست و به صدر جدول بازگشت و بعید نیست پیر کارکشته‌ای مثل فرگوسن این بار هم درس‌هایی برای مانچینی جوان داشته باشد. عقب افتادن من‌یو از سیتی به واسطه تساوی هفته گذشته سرخ‌ها در آنفیلد لیورپول بود که دلیل اصلی آن هم نیمکت‌نشینی 3 مهره هجومی اصلی شیاطین، رونی، چیچاریتو و یانگ تا یک‌سوم پایانی مسابقه بود و اتفاقا به زمین آمدن این 3 سرنوشت را تغییر داد. علاوه بر این امروز دفاع منچستریونایتد در اولدترافورد یک تغییر اساسی خواهد کرد که همان بازگشت نمانیا ویدیچ باشد. هنوز کسی نمی‌داند چرا پیرمرد اسکاتلندی در دوئل حیثیتی مقابل مهم‌ترین اسکاتلندی لیگ برتر پس از خود، کنی دالگلیش سرمربی لیورپول، از مهره‌های کلیدی خود چشم پوشید ولی در برتری روانی سرخ‌های منچستر بر آبی‌ها بویژه در لیگ برتر جای تردیدی وجود ندارد. در این سال‌ها، من‌یو تنها یک بار مغلوب سیتی شده که نیمه‌نهایی جام اتحادیه فصل پیش در ومبلی جدید بود اما در لیگ برتر، فرگوسن در 6 مسابقه اخیر با رقیب همشهری 5 بار پیروز شده و اصلا نباخته است؛ 2 پیروزی فراموش‌نشدنی آنها در داربی منچستر که از شکست بازگشتند و با گل‌های دیرهنگام اوون و رونی هر 3 امتیاز را گرفتند در این بین بیش از هر موضوع دیگری در ذهن طرف بازنده یعنی سیتی مانده است. اما آنچه برای فوتبالدوستان اهمیت دارد همین وجهه تازه نفسگیر و پرهیجان داربی منچستر است. در واقع هیچ‌یک از بازی‌های 2 تیم در این 3 سال تا آخرین لحظات قابل پیش‌بینی نبوده‌اند و اغلب شاهد فستیوالی از گل بوده‌ایم. یک بار هم که فرگوسن در مرسی‌ساید با آرایشی دفاعی پا به زمین گذاشت دروازه‌بان و خط دفاع پشیمانش کردند و اگر نبودند گل‌های نجات‌دهنده ثانیه‌های پایانی، شاید من‌سیتی ظهوری سریع‌تر در لیگ برتر داشت.
سیتی امسال با انبوهی از گزینه‌های ارزشمند در همه خطوط مواجه است. بازیکنانی مثل آدام جانسون که در بازی هفته گذشته لیگ قهرمانان، مانچینی او را از بال راست به پست هافبک دفاعی آورد و به جای گرث‌بری آزمود. البته مربی ایتالیایی باید بداند که رویکرد دفاعی در بازی امروز به کار نمی‌آید و در تئاتر رویاهای اولدترافورد بهترین دفاع تنها حمله است.