اگر بخواهم بكشم، مي‌كشم

جنبش پنجشنبه گذشته در شهر منچستر برای واداشتن هواداران هر دو باشگاه بزرگ شهر برای دور انداختن پیراهن‌های سرخ و آبی کارلوس ته‌بس در آرژانتین بازتاب وسیعی داشته است. برای مردم اینجا باورنکردنی است که در انگلیس چنین برخوردی با ته‌بس شود اما این پرسر و صداترین داستان این هفته فوتبال آرژانتین نیست. ته‌بس در آرژانتین بشدت محبوب است ولی در اینجا آن که بر همه چهره‌های دیگر سایه انداخته، مردی است که از همه منفورتر است: خولیو گروندونا. اگر شما مقالات من را در شبکه ESPN طی 3 سال گذشته مرتب دنبال کرده باشید، حتما گروندونا را می‌شناسید. او رئیس فدراسیون فوتبال آرژانتین (AFA) است و نایب‌رئیس فیفا. گروندونا که به‌تازگی 80 ساله شده،‌ نخستین بار در سال 1979 به ریاست AFA انتخاب شد و سه‌شنبه هفته پیش او دوباره در انتخابات شرکت کرد. پس از سقوط ریورپلاته در ماه ژوئن نوشتم که برای بسیاری از هواداران فوتبال آرژانتین اینکه ریورپلاته سقوط کند غیرقابل تصور است چون آنها در 102 سال اخیر در سطح اول حضور داشته‌اند. حالا گروندونا هم 32 سال است که در راس فدراسیون است ولی برای هر کسی در این مملکت، اینکه گروندونا دوباره انتخاب نشود بیش از سقوط ریور باورنکردنی می‌نمود. در نتیجه روز دوشنبه هفته پیش یک روز پیش از انتخابات، تا زمانی که دوربین مخفی بعضی حرف‌های متفاوت کاملا قابل انتظار گروندونا را ضبط کرد باز هم خبر بزرگ بود. موج اول دسامبر گذشته به راه افتاد. ویدئو چندان طولانی نبود ولی همانقدر شوم بود که باید باشد. ادواردو دی‌لوکا، دبیرکل کانمبول (کنفدراسیون فوتبال آ‌مریکا‌ی‌جنوبی) که گروندونا نایب‌رئیس او هم هست، در این ویدئو نشان داده شد در حالی که اعتراف می‌کرد می‌خواهد جلوی آدم‌هایی که در حال تجارت در فدراسیون هستند را بگیرد. در مقابل گروندونا اوضاع را خیلی خراب‌تر کرد.

او جلوی دوربین از پول کثیفی صحبت کرد که در معامله با کمپانی‌های تلویزیونی به دست آمده‌اند. این خود به اندازه کافی مخرب بود. او داشت با رئیس شبکه «TYC Sports» که قرارداد حق پخش آ‌نها با فدراسیون فوتبال آرژانتین 2 سال پیش فسخ شده بود صحبت می‌کرد، چرا که گروندونا و دولت آرژانتین به صورت یکطرفه رای به پخش دسته برتر آرژانتین از تلویزیون سراسری داده بودند اما هنوز ماجرا تمام نشده بود. زمانی دوربین مخفی BBC در افشای پشت‌پرده نقل و انتقالات بعضی مربی‌ها را در حال گفتن جملاتی مشکوک شکار کرده بود. ولی گروندونا در آن فیلم ضبط شده هر دو پایش را در یک کفش کرده بود که هیچ سازشی با استنطاق‌کنندگانش درباره حق پخش کوپا سودآمریکانا (جام آمریکای‌جنوبی، معادل لیگ اروپا یا جام یوفا) نخواهد کرد. او می‌گفت: «آدم‌های تلویزیونی، با کریستینا (كرشنر که روز یکشنبه دوباره به ریاست‌جمهوری انتخاب شده بود) در حال مذاکره هستند اما آنچه نمی‌دانند این است که گروندونا، که همه چیز را درباره AFA می‌داند (بله اشتباه نمی‌کنید، او دارد در مورد خودش صحبت می‌کند و البته از زاویه سوم شخص) حرف آ‌خر را خواهد زد... اگر بخواهم آنها را بکشم، می‌کشم». البته منظور او از جمله آخری واقعا کشتن آنها نبود اما هیبت ترسناک او به عنوان کسی که همه چیز را از جمله پول‌های کثیف و دیگر کثافت‌های ارگان خود را می‌داند جای افسوس داشت. بلافاصله پس از پخش فیلم در استودیوی برنامه‌ای که آن را پخش می‌کرد نمودارهایی نشان داده شد که حاکی از پس‌انداز 30 میلیون دلاری گروندونا در بانکی سوییسی داشت، یعنی درست معادل بدهی باشگاه‌های فوتبال آرژانتین. گروندونا قطعا نمی‌دانست دارد جلوی دوربین‌های مخفی صحبت می‌کند ولی واضح است که هیچ اهمیتی هم به این موضوع نمی‌داد. بعد از پخش فیلم هم هیچ واکنشی نشان نداد و حتی کسی را بابت پخش نکردن تصاویر زیر فشار نگذاشت. عصر پنجشنبه گروندونا به مقر AFA وارد شد و با 46 رای مثبت در مقابل 3 غایب دوباره انتخاب شد و هیچ‌کس هم تعجب نکرد که چرا آنچه 24 ساعت پیش از آن از تلویزیون پخش شده تاثیری بر آرا نگذاشته است. چرا؟ خیلی ساده است. چون گروندونا کنترل فدراسیون را از صدر تا ذیل در این 32 سال در اختیار داشته است. بسیاری از مردم کشور به شما خواهند گفت در کشوری که در 1979 از دیکتاتوری نظامی به دموکراسی تغییر سیستم داد، چگونه گروندونا پس از آمد و شد آن همه جریانات رنگارنگ سیاسی بر مسند باقی مانده است. او با همه رهبران کشور زدوبند کرده است چه دیکتاتور و چه منتخب. او حتی این قدرت را دارد که درباره کوچک‌ترین اقلیت آرژانتین یعنی یهودی‌ها اظهارنظری غیرمحترمانه کند و آنها را به این بهانه که از کار سخت خوششان نمی‌آید از داوری فوتبال محروم کند و در همان حال خوسه پکرمن یهودی را به سرمربیگری تیم ملی بگمارد.