روزهای جاری، سرآغاز پايان حاکميت دلار به عنوان پول جهاني است. سرآغاز دوره‌اي دشوار از نزول اقتصادي و سياسي در ايالات متحده. اتفاقي که خبر از آخرين شکاف در امپراتوري آمريکا مي‌دهد. دوراني که سپري شده است و دوباره بازنمي‌گردد و آنچه در راه است، بسيار دردناک خواهد بود.
باراک اوباما و طبقه مجرماني که در وال‌استريت خانه دارند، با کمک رسانه‌هاي دولتي که به اشاعه شايعات احمقانه و گفته‌هاي بي‌ارزش به عنوان خبر ادامه مي‌دهند
ـ در حالي که ما بزرگ‌ترين بحران اقتصادي را در تاريخ خود تحمل مي‌کنيم- شايد بتوانند ما را گول بزنند اما بقيه جهان مي‌دانند که ما ورشکسته شده‌ايم. اين کشورها اگر بخواهند يک دلار متورم شده را کنار بگذارند و کسري بودجه‌هاي هنگفت فدرال راـ که بيشتر از 2 تريليون دلار را بلعيده است و بودجه توسعه امپرياليستي آمريکا در اورآسيا و سيستم سرمايه‌داري کازينويي ما را تامين مي‌کندـ تداوم دهند، لعنت مي‌شوند. کشورهايي که گلوي ما را چسبيده‌‌اند و همين آن و دم است که آن را بفشارند.
اخيرا جلساتي در يکاترينبورگ روسيه (سوردلووسکي پيشين) بين رئيس‌جمهور چين، هوجينتائو و رئيس‌جمهور روسيه، دیميتري مدودف و مقامات 6 کشور سازمان همکاري شانگهاي برگزار شد. تقاضاي ايالات متحده که خواستار شرکت در اين نشست شده بود، مورد قبول قرار نگرفت. با دقت مشاهده کنيد که چه اتفاقي در جريان است. اين نشست به تعبير مايکل هاسون، اقتصاددان «مهم‌ترين نشست قرن بيست و يکم تاکنون بوده است».
اين نخستين گام رسمي شرکاي تجاري بزرگ ما براي جايگزين کردن پولي ديگر به جاي دلار به عنوان پول جهاني است. چنانچه آنها در اين کار توفيق بيابند، دلار بشدت ارزش خود را از دست خواهد داد و هزينه‌هاي واردات، از جمله نفت شديداً افزايش خواهد يافت؛ نرخ بهره افزايش زيادي پيدا خواهد کرد و مشاغل طوري از دست خواهند رفت که وضعيت‌ماه‌هاي اخير به نظرمان دوران شکوفايي و رونق بيايد. سرويس‌هاي ايالتي و فدرال به دليل نبود بودجه کاهش خواهند يافت يا متوقف خواهند شد. ايالات متحده اندک‌اندک به چيزي شبيه جمهوري وايمار يا زيمبابوه تبديل خواهد شد. اوباما به ناگهان منظري رقت‌انگيز، دست و پا چلفتي و ضعيف پيدا خواهد کرد. خشمي که چندين مورد تيراندازي و جرايم از سر نفرت را در چند هفته گذشته جرقه زد، اجزاي يک طبقه کارگر و متوسط سرخورده و گيج و مبهوت را فرو خواهد بلعيد. آحاد افراد اين طبقه، خواستار تلافي، تغييرات راديکال و احياي نظم و اخلاقي خواهند شد که صفي از پروتوفاشيست‌ها از راست مسيحي گرفته تا پخمه‌هايي که گفته‌هاي نفرت‌انگيزي را که در «فاکس‌نيوز» مي‌شنوند اشاعه مي‌دهند، بر کشور تحميل خواهند کرد.
من با هادسون که روز دوشنبه مقاله‌اي با عنوان «نقطه چرخش يکاترينبورگ: دلارزدايي و پايان هژموني
مالي ـ نظامي آمريکا» در «فايننشال‌تايمز» به چاپ رسانده بود، تماس گرفتم. هادسون نوشته بود: «ممکن است نام يکاترينا نه تنها به عنوان مکان مرگ سزارها، بلکه مکان مرگ امپراتوري آمريکا در اذهان باقي بماند». مقاله او ارزش خواندن را دارد، همراه با مقاله جان لنچستر درباره سيستم بانکداري جهاني با عنوان«تمام شد» که در شماره 28 مه در «لندن ريويو آو بوکز» به چاپ رسيد.
هادسون به من گفت: «اين اتفاق به معناي پايان دلار است. به اين معناست که چين، روسيه، پاکستان و ايران، در حال شکل دادن به يک دوران مالي و نظامي رسمي براي بيرون کردن آمريکا از اورآسيا هستند. کسري موازنه پرداخت‌ها عمدتا ماهيتي نظامي دارد. نيمي از هزينه‌هاي تبعيض‌آميز آمريکا در زمينه نظامي است. کسري‌ها به بانک‌هاي خارجي و بانک‌هاي مرکزي ختم مي‌شوند. آنها هيچ گزينه ديگري جز بازچرخه کردن پول براي خريدن بدهي‌هاي دولت آمريکا ندارند. کشورهاي آسيايي بودجه محاصره نظامي خود را تامين کرده‌اند. آنها وادار به پذيرش دلاري شدهاند که هيچ شانسي براي بازپرداخت شدن ندارد؛ دلارهايي که براي تهاجم نظامي آمريکا عليه آنها پرداخت مي‌شود. آنها مي‌خواهند خود را از شر اين وضع خلاص کنند». همانطور که هادسون اشاره مي‌کند، چين قبلا معاملات تجاري دوجانبه‌اي با برزيل و مالزي براي مسلط کردن تجارت خود به يوآن چين به جاي دلار و پوند يا يورو را منعقد کرده است. روسيه وعده داده تجارت با روبل و پول رايج محلي را شروع کند. رئيس بانک مرکزي چين علنا خواستار رها کردن دلار به عنوان پشتوانه ارزي شده است. به تعبير رئيس‌جمهور روسيه، هدف «بنا کردن يک نظم جهاني چندقطبي» است که سيطره اقتصادي و در نهايت نظامي ايالات متحده را درهم خواهد شکست. چين ديوانه‌وار در حال هزينه کردن ذخاير دلار خود براي خريد کارخانجات و املاک در اطراف جهان است تا بتواند خود را از شر پول‌هاي آمريکايي خلاص کند. به همين دليل است که «آلومينيوم کورپ» چين امتيازهاي بهره‌برداري بزرگي را در تلاشي ناکام براي نجات اتحاد 5/19ميليارد دلاري خود با شرکت معدن‌داري «ريو تينتو» در استراليا خريداري کرده است. اين شرکت نوميدانه در تلاش براي واگذار کردن دلارهاي خود است.
هادسون مي‌گويد: «چين مي‌کوشد تا حد امکان با کمک يک معامله آشغال در ازاي منابع، از شر تمام دلارهاي خود خلاص شود. آنها اين دلارها را به کشورهايي خواهند داد که علاقه‌مند به فروش منابع خود هستند، چرا که آمريکا از فروش هر صنعت فناوري برتري، حتي Unocal، از ترس خطر زرد امتناع مي‌کند. چين دريافته است که اين دلارها قرار است بشدت بي‌ارزش شوند».
سازندگان اين ارز جديد جهاني متوجه شدهاند که اگر آنها دلار را بشکنند، سيطره نظامي آمريکا را نيز در هم خواهند شکست. هزينه‌هاي نظامي ما نمي‌تواند بدون اين چرخه بدهي‌هاي سنگين تداوم يابد. بودجه نظامي رسمي ايالات متحده براي سال مالي 2008، 623 ميليارد دلار است و تازه بايد چيزهايي نظير تحقيقات هسته‌اي را نيز به آن اضافه کنيم. بر اساس اعلام آژانس اطلاعات مرکزي، نزديک ترين بودجه نظامي بعدي به بودجه ما، از آن چين با رقم 65 ميليارد دلار است.
3 طبقه‌بندي از کسري‌هاي موازنه پرداخت وجود دارد؛ واردات آمريکا بيشتر از صادرات آن است، تجارت اين است. وال‌استريت و شرکت‌هاي آمريکايي، شرکت‌هاي خارجي را خريداري مي‌کنند، اين تحرک سرمايه است. سومين و مهم‌ترين کسري موازنه پرداخت‌ها در طول 50 سال، هزينه‌هاي خارج از کشور پنتاگون بوده است. در اصل اين هزينه‌هاي نظامي است که دليل اصلي کسري موازنه پرداخت‌ها در طول5 دهه گذشته بوده است. ما براي تامين بودجه اقتصاد دائما جنگي خود، سيلي از دلار را روانه جهان کرده‌ايم. دريافت‌کنندگان خارجي، دلار را براي بانک‌هاي مرکزي خود به پول رايج محلي‌شان تبديل کرده‌اند. آنگاه بانک‌هاي مرکزي با مشکل مواجه شدهاند. اگر بانک مرکزي اين پول را در ايالات متحده خرج نکند، در اين صورت نرخ ارز در برابر دلار بالا خواهد رفت. اين امر اجحاف به صادرکنندگان است. موضوعي که به آمريکا اجازه مي‌دهد پول بدون مانع براي خريد اقلام وارداتي و شرکت‌هاي خارجي را به چاپ برساند، هزينه‌هاي نظامي ما را تامين کند و اطمينان بدهد کشورهاي خارجي مثل چين به خريد اوراق قرضه خزانه ما ادامه مي‌دهند. اکنون به نظر مي‌آيد دوران اين چرخه به سر آمده است. زماني که دلار نتواند چون سيل به بانک‌هاي مرکزي روان شود و هيچ‌کس اوراق قرضه خزانه ما را نخرد، امپراتوري ما فروخواهد پاشيد. هزينه کردن‌هاي بي‌حساب و کتاب در امور نظامي‌ـ حدود يک تريليون دلار با احتساب همه‌چيزـ قابل تداوم نخواهد بود.
هادسون مي‌گويد: «ما مجبور خواهيم شد بودجه هزينه‌هاي نظامي خود را تامين کنيم و تنها راه براي انجام اين کار، کاهش شديد نرخ دستمزد‌ها خواهد بود. جنگ طبقاتي در حال بازگشت به فضاي کسب و کار است. وال‌استريت در حال دريافتن اين موضوع است. به همين دليل است که بوش و اوباما 10 تريليون دلار را در يک گوش‌بري هنگفت تامين کردند تا به اين ترتيب، پول کافي براي بقا داشته باشند».
تلاش نوميدانه براي گشودن راه خود از اين فروپاشي مالي، مستلزم مداخله‌اي در سطح ايالتي اعلام مي‌شود که از زمان جنگ دوم جهاني به اين‌سو ديده نشده است. اين امر همچنين ما را به درون قلمرويي ناشناخته مي‌راند.
لنچستر در لندن ريويو آو‌بوکز مي‌نويسد: «در نتيجه ما مجبور هستيم، براي بيرون آمدن از چاله‌اي که سيستم اقتصادي خودمان کنده، اعلام جنگ بدهيم. هيچ مدل يا سابقه‌اي براي اين وضعيت وجود ندارد و هيچ راهي براي گفتن اينکه اين واقعا درست است وجود ندارد، چون تحت چنين مدل سرمايه‌داري... اصلا چنين مدلي وجود ندارد. قرار نيست به اين ترتيب عمل شود و هيچ نقشه راهي براي آنچه اتفاق مي‌افتد، وجود ندارد».
با تنزل ارزش دلار، هزينه زندگي روزمره، از خريد مايحتاج غذايي گرفته تا استفاده از مراقبت‌هاي درماني، براي همه جز تعدادي معدود، دشوار خواهد شد. ايالت‌ها و شهرها شاهد اين خواهند بود که بودجه‌هاي رفاهي آنها شديدا کاهش مي‌يابد و در نهايت قطع مي‌شود. دولت وادار به فروش زيرساخت‌ها از جمله راه‌ها و حمل و نقل به شرکت‌هاي خصوصي خواهد شد. ما به طور فزاينده مجبور به پرداخت صورتحساب‌هاي موسسات خدمات رفاهي خصوصي شده خواهيم شد. انرون را در نظر آوريد؛ خدماتي که زماني مقرراتي داشت و براي آنها يارانه پرداخت مي‌شد. املاک تجاري و خصوصي ارزشي حدود نيمي از ارزش فعلي خود خواهند يافت. عدالت منفي که تاکنون 25درصد از خانه‌هاي آمريکايي را دربر گرفته است، گسترش خواهد يافت و تقريبا کل مالکان املاک را در بر خواهد گرفت. قرض کردن دشوار خواهد شد و فروش املاک ناممکن، مگر آنکه زيان‌هاي هنگفتي را متحمل شويم. بلوک پشت بلوک، شاهد مغازه‌هاي خالي و خانه‌هاي رها شده خواهيم بود. ضبط املاک شيوع خواهد يافت. صف‌هاي طولاني از آشپزخانه‌هاي نذري و تعداد بسيار زيادي افراد بي‌خانمان را شاهد خواهيم بود. رسانه‌هاي تحت کنترل شرکت‌هاي ما که تا همين‌جا نيز سطحي و مبتذل بوده‌اند، تمام وقت براي بي‌حس کردن ما با شايعات بي‌مصرف، مضحکه راه انداختن، سکس، خشونت‌هاي مفت و مجاني، هراس و سياست‌هاي آشغال و مبتذل، فعاليت خواهند کرد. آمريکا شامل يک زيرطبقه بي‌بهره و يک اليگارشي بسيار کوچک قدرتمند خواهد شد که يک سيستم نئوفئوداليسم بي‌رحم و ظالم را با استحکامات امن خود اداره خواهند کرد. بسياري از کساني که مقاومت مي‌کنند، با توسل به زور ساکت خواهند شد. ما بهايي بسيار دهشتناک را به خاطر شرارت‌هاي فاحش نخبگان قدرتمدار خود خواهيم پرداخت.
منبع:www. commondreams. org