سن اعتیاد در کشور کاهش یافته و مصرف روانگردان‌ها نیز رو به افزایش است. به گزارش «وطن امروز» حمید پورشریفی، عضو شورای مرکزی سازمان نظام روانشناسی با هشدار نسبت به کاهش سن اعتیاد و افزایش میزان مرگ و میرهای ناشی از سوءمصرف مواد مخدر، گفت: با وجود اینکه معتقدم باید همواره اخبار مثبت را به جامعه منعکس کرد اما متاسفانه واقعیت‌های تلخی وجود دارد که لازم است بیان شود تا از اتفاقات تلخ‌تر جلوگیری شود. وی افزود: براساس اطلاعات و شواهدی که وجود دارد، مصرف مواد مخدر و روانگردان‌ها وضعیت رو به رشدی دارد و میزان ابتلا نیز حاکی از کاهش سن اعتیاد است که این دو موضوع بسیار نگران‌کننده است. عضو شورای مرکزی سازمان نظام روانشناسی با تاکید بر اینکه 2 موضوع افزایش میزان مصرف روانگردان‌ها و کاهش سن اعتیاد ضرورت توجه و حساسیت خانواده‌ها را بیشتر می‌کند، خاطرنشان کرد: اگرچه ممکن است والدین از عوارض مصرف مواد مخدر اطلاعاتی داشته باشند اما باید بدانند مصرف مخدرهایی که دارای ناخالصی است، بسیار خطرناک‌تر بوده و حتی فرد قبل از آنکه بخواهد مسیر ابتلا را طی کند به مرگ‌های زود هنگام دچار می‌شود. به گفته پورشریفی، خانواده‌ها بویژه والدینی که نوجوان دارند باید بدانند درگیر شدن با اعتیاد متفاوت از عوارض سوء مصرف مواد مخدر است بنابراین باید با حساسیت بیشتری بر رفتار و ترددهای فرزندان خود با همسالان نظارت و کنترل کنند.این استاد دانشگاه تاکید کرد: اگر رفتار و ارتباط والدین با نوجوان منجر به ایجاد تنش و رفتارهای ناپخته و در نتیجه اضطراب نوجوان شود نه‌تنها پیشگیری از اعتیاد رخ نخواهد داد بلکه ممکن است وضعیت فرد وخیم‌تر نیز شود لذا والدین باید اطلاعات دقیقتری را در این رابطه کسب کنند. وی تصریح کرد: والدین باید روش‌های مستقیم و غیرمستقیم کنترل فرزندان و مهارت‌های زندگی و فرزندپروری را بدانند تا با شیوه صحیح با فرزند نوجوان خود برخورد کنند، از این رو تمام محققان براین نکته صحه گذاشته‌اند که افزایش مدت زمان حضور والدین در کنار فرزندان احتمال ابتلا به اعتیاد را در آنها کاهش می‌دهد. عضو شورای مرکزی سازمان نظام روانشناسی افزود: در برخی مواقع دیده می‌شود که نوجوان با یک هیجان منفی به اعتیاد روی می‌آورد بنابراین نقش خانواده و تاثیرگذاری حضور آنها در کنار فرزندان بسیار حائز اهمیت است. وی اظهار داشت: متاسفانه گاهی افکار نادرستی در جامعه شکل می‌گیرد که خانواده‌ها دولت را مسؤول اصلی اقدامات پیشگرانه از آسیب‌ها می‌دانند در حالی که در کنار وظیفه ذاتی دولت و دستگاه‌ها خود خانواده دارای بیشترین مسؤولیت است که نباید آن را سلب کند. پورشریفی ادامه داد: هرچند دستگاه‌ها از جمله مدرسه در قبال آموزش‌ها نقش دارند اما نوجوانان همواره در تعامل با خانواده خود هستند و باید همیشه تحت نظارت درست و دقیق خانواده باشند. گاهی خانواده‌ها تصور می‌کنند اگر تمام نیازهای اقتصادی و رفاهی را برای فرزندان خود فراهم کنند آنها را تامین کرده‌اند در حالی که وظیفه خطیر و اصلی والدین تربیت و پرورش آنهاست و باید در این مسیر از هیچ امری کوتاهی نکرده و آن را به دولت و دستگاه‌ها محول نکنند.