آیت‌الله حبیب‌الله فرحزاد: مهم‌ترین شب‌ها شب قدر است که یک سوره قرآن برای شب قدر نازل شده است. خدا به پیامبر می‌فرماید: تو نمی‌دانی شب قدر چه شبی است (این عظمت شب قدر را می‌رساند). شب قدر بالاتر از هزار ماه است. در شب قدر تقدیرات نوشته می‌شود و ملائکه و روح تنزل می‌کنند و به محضر امام معصوم می‌رسند. باید این شب را جدی گرفته و از لحظه لحظه‌های این شب بهره بگیریم. خصوصا شب بیست و سوم که احتمالا شب نوزدهم و بیست و یکم را مقدمه‌ای برای درک این شب قرار داده‌اند. مهم‌ترین چیزی که در این شب موجب رضایت امام زمان(عج) و خداست، توبه نصوح است. در دعای ابوحمره داریم: بین خدا و الطافش هیچ مانعی نیست الا آرزوهای پوچ و اعمال زشت ما. گناهان حجاب ما شده است و خدا دوست دارد این حجاب‌ها را کنار بگذاریم تا انس و ارتباط با خدا برقرار شود. بعضی‌ها می‌گویند ما در عبادت نشاط نداریم. در جواب، بزرگی به شاگردش (شاگرد را ای ولی من! خطاب کرده است) نوشته است: لنگ و لوک در راه خدا رفتن بهتر از چست و چابک راه دیگر است. کسی که دری را بکوبد و اصرار بکند، در باز می‌شود. در ادامه می‌فرماید: لسان حال محب این باشد. خواهی به وصال کوش، خواهی به فراغ، من فارغم از هردو، مرا عشق تو بس. ای ولی من، مرد بوده که 30 سال سلوک کرده و یک ذره صفا در خود نیافته اما چنان دان که صفاها همه برای او ذخیره شده و به یکباره پیش او خواهد آمد. تو امروز او را باش که فردا او تو را خواهد بود، هر کس با خدا باشد خدا هم با او خواهد بود. قبلا تو وفا کردهای که بعد صفا برای تو می‌آید. خدا شکور است، خدا هیچ وقت ایمان کسی را ضایع نمی‌کند. همانا خداوند به مردم رئوف و رحیم است. هیچ کس در معامله با خدا زیان نکرده است؛ مترس و دل قوی دار و از جای مرو. در دعای ابوحمزه داریم: خدایا اگر مرا زجر بدهی و دورم کنی، من جای دیگر نمی‌روم. من از تملق و چاپلوسی تو دست برنمی‌دارم و دل من شهادت می‌دهد که تو خوب خدایی هستی و مرا قبول می‌کنی.
سایه حق بر سر بنده بود
عاقبت جوینده یابنده بود
اگر مراد پیش آید چیزی است که به راه بازیافته‌ایم و اگر نامرادی باشد آن خود بر اصل واقع است. این راه را با اعتماد خدا می‌رویم. چشم داریم تا مرحمت او چه می‌کند. ما حقی پیش کسی نداریم که به ناز آن را بجوییم. ما فقیر هستیم و خداوند غنی مطلق است، نیازمند و محتاج و دردمند بی‌علاج افتاده‌ایم. ما بنده‌ایم و بنده را بندگی باید؛ کار خدا، خدا داند. گاهی ما می‌خواهیم کار خدایی بکنیم و با خدا دعوا می‌کنیم ولی اگر تسلیم خدا باشیم خدا آن چیزی را که می‌خواهیم به ما می‌دهد. خداوند به حضرت داوود فرمود اگر تو تسلیم بشوی آنچه را که می‌خواهی به تو می‌دهم. افوض امری الی الله ان الله بصیر بالعباد.
آنکه قصدش از خریدن سود نیست
هیچ قلبی نزد او مردود نیست.
اگر بدانید خدا چقدر ما را دوست دارد و دوست دارد که ما توبه کنیم. خداوند به حضرت داوود وحی فرمود: «ای داوود! اگر بنده‌های فراری من که به من پشت کرده‌اند، بدانند که من چقدر مشتاق برگشت آنها هستم، از عشق و محبت من جان می‌دهند». خداوند بنده‌های فراری را این قدر دوست دارد پس کسانی که به سوی خدا هستند، چقدر دوست دارد و با آنها چکار می‌کند؟ «ای داوود! وقتی بنده بیراهه می‌رود لطف و رحمت من زیاد می‌شود». اگر کسی پنج فرزند داشته باشد که همه سر به زیر هستند ولی یکی از آنها فراری و گرفتار است، تمام دغدغه پدر و مادر همان فرزند فراری است. خدا ما را خلق کرده است و می‌خواهد ما را دستگیری کند تا بازگردیم. خدا بزرگ است و بزرگ آفریده است. خدا کریم است و می‌خواهد کرامت خدا در بشر هم ظهور کند. در دعای جوشن کبیر، هزار اسم خداوند وجود دارد که تعداد صفات غضب خداوند خیلی کم است و همه صفات رحمت خداست. یا حنان یا منان. امام علی(ع) می‌فرمایند: حنان یعنی کسی که ناله می‌زند دنبال گمشده‌اش. خوب است ما خدا را بشناسیم. امام صادق علیه السلام می‌فرمایند «اگر فردی در ایام گرمای تابستان برای خدا روزه بگیرد و به سبب گرما تشنه شود، خدا هزار ملک را مأمور نوازش چهره او می‌کند و در هنگام افطار خدا به او خطاب می‌کند که بدن و بوی تو طیب است، ای فرشتگان شاهد باشید که من این بنده تشنه‌ام را بخشیدم». از سوی دیگر، کسانی که عمدا
روزه خواری می‌کنند، هنگام افطار گرفتار حالت نفرت و نکبت می‌شوند.
در روایت آمده «با صدقه دادن رزق و روزی را از آسمان به پایین بیاورید». امیرمؤمنان
علیه السلام در نهج‌البلاغه می‌فرمایند: «هر وقت مشکل مالی داشتید با دادن صدقه به دیگران با خدا معامله کنید». در حدیث قدسی نیز آمده «خدا برای تمام کارهای خوب موکل دارد، جز صدقه که خودش با دستش آن را می‌گیرد».