گروه سیاسی: چند روز پس از آنکه احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر از عناصر فتنه سبز در ایران خواست تا با ارائه مصادیقی درباره نقض حقوق بشر در ایران، وی را در تهیه گزارشی ضدایرانی در سازمان ملل یاری دهند، انجمن دفاع از قربانیان‌تروریسم خاورمیانه در نامه‌ای خطاب به احمدشهید، از او خواست تا به جنایات گروهك نفاق در اردوگاه اشرف رسیدگی کند.
نامه خانواده‌های قربانیان ترور به احمد شهيد درباره بررسی وضعیت ساکنان اردوگاه اشرف در حالی است که گزارشگر ويژه حقوق بشر در امور ايران پیش از این ضمن ارائه گزارشی انتقادی درباره ایران در سازمان ملل که واکنش نمایندگان ایران در نیویورک را به دنبال داشت، در راستای همراهی با فتنه‌گران سبز، از خانواده‌های کشته‌شدگان حوادث پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ایران خواست اسناد به‌اصطلاح نقض حقوق بشری در ایران را به او ارائه دهند. در همین راستا برخی عناصر ضدانقلاب نظیر شیرین عبادی در روزهای اخیر با فرستادن نامه‌هایی سرگشاده به احمد شهید، ضمن سیاه‌نمایی درباره وضعیت حقوق بشر در ایران، خواستار همراهی بیشتر این گزارشگر سازمان ملل با فتنه‌گران شده بودند. انجمن دفاع از قربانیان تروریسم خاورمیانه، طی نامه‌ای به احمد شهید، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل، با برشمردن موارد گسترده نقض حقوق ساکنان اشرف توسط فرقه تروریستی منافقين، از وی خواست برای نجات افراد گرفتار در بند اين فرقه اقدامات لازم را انجام دهد. در این نامه آمده است: انجمن دفاع از قربانیان تروريسم خاورميانه تشکل فرهنگی و مردمی است که اعضاي آن را فرزندان و خانواده‌های قربانیان ترور تشکیل می‌دهند. انجمن با اتخاذ رویکردی انسانی تعریف جامع‌تری از تروریسم ارائه می‌دهد. از دید انجمن، جدا از کسانی که در نتیجه اقدامات تروریستی جان خود را از دست داده‌اند، افرادی که به طرق غیرانسانی از جمله تهدید، اغفال و اجبار در ساختار فرقه‌ای گروه‌های تروریستی گرفتار شدهاند نيز قربانی تروریسم هستند. مصداق آن نیز 3400 عضو پادگان اشرف است. نگهداشتن اعضا در درون حصارهای ذهنی و اجتماعی، شست‌وشوی مغزی، جدا كردن اعضا از هم از نظر جنسی، طلاق اجباری زوج‌ها و تحمیل تجرد کامل و حتی قطع ارتباط اعضا با دوستان و خانواده، جدا كردن آنها از اجتماع، نابود کردن قدرت ارزشگذاری افراد و نهایتا تحمیل خواسته‌های خود بر اعضا از جمله مواردي است که در پادگان اشرف اتفاق مي‌افتد و مي‌توان به صراحت گفت كه هر یک از موارد ذكرشده نقض فاحش حقوق بشر است.در ادامه این نامه تصریح شده است: بنا به گفته مریم سنجابی، عضو سابق شورای رهبری سازمان مجاهدین خلق و همچنين با استناد به سخنان برات کیخائی و عبداللطیف چاردری از اعضای قدیمی سازمان که اخيرا توانسته‌اند از پادگان اشرف فرار كنند، اعضای پادگان اشرف از حقوق اوليه انسانی که در تمامی کشورهای جهان و مجامع بین‌المللی به رسمیت شناخته شده محروم هستند. به عنوان مثال هیچ‌کدام از اعضای اشرف حق ندارند آزادانه با خانواده‌هایشان ارتباط برقرار كنند. در واقع به آنها اجازه داده نمي‌شود با اعضای خانواده خود دیدار كنند. با توجه به این مهم به بررسی مواردی چند از نقض حقوق بشر در پادگان اشرف می‌پردازیم.
نقض حق حیات
در بخش دیگری از این نامه با اشاره به موادی از میثاق بین‌المللی حقوق مدنی، بر نقض حقوقی چون آزادی بیان در اردوگاه اشرف تاکید شده است: حق حیات بنیادی‌ترین حق هر فرد است. در بند یک ماده ششم میثاق حقوق مدنی و سیاسی تصريح شده است که «هر انسانی حق حیات دارد كه باید به وسیله قانون از آن محافظت کرد. هیچکس را نمی‌توان خودسرانه از حق زندگی محروم كرد». این در حالی است که فرقه مجاهدین خلق حق حیات را که اصلی‌ترین حق هر فرد است و در میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی نیز بر آن تاکید شده کاملا نادیده انگاشته. این فرقه تنها در ایران 12 هزار نفر را ترور کرده است. البته باید به این فهرست کشتار هزاران عراقی و 7 شهروند آمریکایی را نیز اضافه کرد. سلب حق حیات که مصداق بارز نقض حقوق بشر است نشاندهنده عدم پایبندی این فرقه به دیگر قواعد بنیادی حقوق بشری است، حقوقی چون آزادی بیان. موارد نقض حقوق بشر فرقه مجاهدین خلق به گرفتن حق حیات از مخالفانش محدود نمی‌شود. اعضاي اين سازمان، يعني كساني كه در پایگاه‌های نظامی این سازمان گرفتار شدهاند نيز از حقوق اولیه خود محروم هستند. بی‌شک اعلامیه جهانی حقوق بشر به همراه 2 ميثاق بين‌المللي حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی مهم‌ترین اسناد بین‌المللی در زمینه حقوق بشر هستند. علاوه بر اينها مي‌توان به کنوانسیون حقوق کودکان، اعلامیه حذف خشونت علیه زنان و کنوانسیون‌های مختلف در زمینه منع کشتار، شکنجه و زندانی کردن افراد اشاره كرد که سازمان مجاهدین خلق تمامی آنها را نقض كرده است.
نقض حقوق زنان
اشاره به موارد نقض حقوق زنان در سازمان مجاهدین خلق، بخش دیگری از نامه خانواده‌های قربانیان ترور به احمد شهید است: زنان از جمله قربانيان سازمان مجاهدین خلق هستند. به جز زنانی که به دست اين سازمان ترور شدهاند، زنان عضو سازمان را هم که به زور و از طریق روش‌های مغز‌شویی گرفتار ساختار فرقه‌ای منافقین شدهاند مي‌توان جزو قربانیان این سازمان به حساب آورد. بر اساس گزارش نهادهای بین‌المللی و تحقیقاتی همچون صلیب‌سرخ، دیده‌بان حقوق‌بشر در مه 2005 و انستیتو تحقیقات دفاع ملی آمریکا (رند) در سال 2009، این زن‌ها حتی از حقوق اولیه خویش همانند داشتن همسر و فرزند محروم هستند و عشق ورزیدن به هر کسی به غیر از رهبران سازمان و اهداف تروریستی آن گناه و مستوجب مجازات است. زنان در سازمان مجاهدین خلق مجبور به انجام کارهای طاقت‌فرسا و تمرین‌های نظامی هستند و بايد خود را از تمایلات عاطفی و انسانی به دور نگه دارند. تصاویر چهره این زنان خود گواهی بر این مدعا است؛ چهرهای عاری از هرگونه احساس زنانگی که بیشتر به ظاهری مردانه مي‌ماند. بر اساس اظهارات جداشدگان از این فرقه، در این گروهک، برای از بین بردن حس زنانگی نزدیک به 150 زن به بهانه‌های مختلف و بدون اینکه خود بدانند جراحی شده و رحم آنها به صورت کامل از بدن آنها خارج شده است.
گروگانگیری، رفتار سنگدلانه و شکنجه
در ادامه این نامه خطاب به گزارشگر ویژه حقوق بشر آمده است: با توجه به نحوه عضوگیری این فرقه، اعضا را می‌توان به مثابه گروگانهایی دانست که با زور و فریب گرفتار شده و از ترس شکنجه و زندانی شدن، در ساختار این فرقه باقی مانده‌اند. این موضوع در گزارش‌های وزارت دفاع آمریکا ،RAND در سال 2009 و دیده‌بان حقوق‌بشر در مه سال 2005 به تفصیل آمده است. بررسی و مطالعه این گزارش‌ها می‌تواند تصویر روشني از عملكرد ضدانساني فرقه مجاهدين خلق ترسیم کند. در ماده 17، 18، 19، 20 و 21 کنوانسیون چهارم ژنو بر لزوم تامین امنیت بیماران، زنان، کودکان و افراد سالخورده و کارکنان بیمارستان‌ها تاكيد شده است اما در سال 1988 سازمان مجاهدين خلق در حمله‌ای تروریستی به شهرهای مرزی ایران به بیمارستان‌ها یورش برد و تعداد زیادی از کارکنان بیمارستان و بیماران را قتل‌عام كرد. جالب آنکه رهبران سازمان مسؤولیت تمام این اقدامات تروریستی را به عهده گرفته‌اند. از دیگر موارد نقض حقوق‌بشر در سازمان مجاهدین خلق باید به ترغیب اعضا به عملیات انتحاری و خودسوزی اشاره كرد که جهانیان نمونه‌هایی از آن را در ژوئن 2003 در کشورهای اروپایی ديده‌اند. رهبران سازمان جان تمامی اعضا را جزئی از دارایی‌های خود می‌دانند و اعضای سازمان نيز موظفند بدون هیچ مضايقه‌اي جان خود را در راه سازمان فدا كنند. شکنجه و زندانی کردن افرادي كه خواهان جدایی از سازمان هستند از دیگر موارد نقض حقوق‌بشر درباره محدود كردن آزادی انسان‌هاست که در سازمان مجاهدین به امری طبیعی تبدیل شده است.
نادیده گرفتن حقوق کودکان
نقض حقوق کودکان در اردوگاه اشرف، دیگر موردی بود که در این نامه به آن اشاره شده: کودکان از مظلوم‌ترین قربانیان مجاهدین خلق هستند. این کودکان به 2 دسته تقسیم می‌شوند: یکی کودکانی كه گاه در برابر چشم والدینشان ترور شدهاند که در تناقض با کنوانسیون چهارم ژنو در مواد 14، 17، 23، 24، 38 و 50 است که در آن به صراحت بر لزوم رعایت حقوق کودکان در زمان جنگ و صلح تاكيد و هرگونه تعرض به این حقوق محکوم و قابل پیگرد دانسته شده است و دیگر، کودکانی که والدینشان عضو سازمان مجاهدین خلق هستند و بر اساس اصول فرقه‌ای حاکم بر سازمان از والدینشان جدا شدهاند.کنوانسیون حقوق کودک در مواد 9 و10 خود به موضوع جدایی فرزندان از والدین اشاره و نفس چنین عملی را محكوم کرده است. حال آنکه سازمان مجاهدین خلق داشتن فرزند و همسر را برای اعضای سازمان ممنوع و كودكان را از والدینشان جدا و به کشورهای دیگر منتقل مي‌كند. سازمان مجاهدین خلق با مستقر كردن این کودکان در مراکز خیریه و معرفی آنها به عنوان کودکان بی‌سرپرست از آنها براي تامین هزینه‌های سازمان سوء‌استفاده می‌کند. علاوه بر این از این کودکان برای وارد كردن فشار بر والدینشان استفاده و از این طریق آنها را به ادامه همکاری با سازمان و اجرای عملیات تروریستی وادار مي‌كند. برخي از اين كودكان نیز برای انجام عملیات تروریستی آموزش داده مي‌شوند. سازمان با تخريب هویت اين کودکان تلاش می‌کند آنها را تبدیل به انسان‌هایی کند که توانایی تصمیم‌گیری مستقل نداشته و ذهنیت آنان را به‌گونه‌ای پرورش می‌دهد که تنها در اختیار سران سازمان و گوش به دستورات آنها باشند، دستوراتی که با جان انسان‌های بی‌گناه زیادی سر و کار دارد.
با توجه به موارد ذکرشده، ما خانواده‌های قربانیان تروریسم که ترور را با گوشت و پوست خود حس کرده‌ایم خواهان جهانی بدون‌ترور هستیم. جهانی که در آن بیش از هر چیز حقوق بشر گرامی داشته شود، هیچ انسانی قربانی ترور نشود، هیچ زنی از حق مادر بودن و هیچ کودکی از فضای پرمهر خانواده محروم نشود و هویت هیچ انسانی آنگونه مخدوش نگردد که خود را در رهبر فرقه مستحیل بداند، امری که در خودسوزی‌های اعضای فرقه منافقین نمود بارزی دارد. در پایان امید آن را داریم که اقدامات شما گزارشگر ویژه سازمان ملل برای پایان دادن به موارد گسترده نقض حقوق بشر در پادگان اشرف زمینه حضور سازمان‌های حقوق بشری را در این پادگان فراهم کند تا دیوارهای بلند آن فرو ریزد و اعضای این گروهک، از ساختار فرقه‌ای که آنان را به بند کشیده رها شوند و به دنیای آزاد راه یابند.