از جدال در كالچوپولي و تصاحب اسكودتوهاي از دست رفته يووه به جنگ سال‌هاي پيش از آن. از رقابت و حضور مديران 2 باشگاه در صنعت و از فوتبال موراتي تا موتورهاي آنيلي و حضورشان در جايگاه وي‍‍ژه ورزشگاه‌ها. اين داربي ايتالياست؛ داربي‌اي متفاوت از دیگر داربي‌هاي فوتبال. تيمي از تورينو و تيمي از ميلانو اما شنبه‌شب همه در زمين حرف زدند. اينتر براي بازگشت و يووه براي فرار به ميدان رفت. داستان اين رقابت هرگز پاياني ندارد، پيروزي‌ها و شكست‌ها نيز به پايان نمي‌رسد.
سوت پايان بازي در سن‌سيرو به صدا درمي‌آيد و يوونتوس 2 بر يك پيروز مي‌شود. درست مثل 5 سال پيش، درست مثل سال‌هايي كه در فوتبال ايتاليا اين نتيجه، نتيجه‌اي معمول و هميشگي بود؛ برتري و قهرماني‌هاي پياپي بيانكونري در رقابت‌هاي سري A و درخشيدن اين تيم با قدرت و نمايش زيباي بازيكنانش. اين بار نيز يوونتوس مانند گذشته در ميدان به برتري رسيد. همین‌طور پیش می‌روند، برابر همه و مقابل هر رقیبی. می‌دانستند می‌توانند به برتری برسند اما می‌دانستند رسیدن به این پیروزی در این میدان آسان نیست. این بار اینتری را شاهد بودیم که بهترین شروع را از ابتدای فصل داشت و نمایش بهتری ارائه کرد، یووه کمی ضعیف‌تر از دیدارهای گذشته ظاهر شد اما بسیار بهتر از فرصت‌های خود بهره برد و در نهایت به
3 امتیازی ارزشمند دست یافت.
اینکه یوونتوس برگشته را نمی‌دانیم اما احساس می‌شود که بله یووه بازگشت خود را شروع کرده و مطمئنا باید این راه را ادامه دهد تا پاسخمان را با صراحت کاملی بیان کنیم اما منتظر بمانید و مطمئن باشید که اینتر نیز برگشته، البته منظورمان اینتری است که همیشه پایین‌تر از بانوی پیر قرار داشت و حالا تنها 2 اسکودتوی يووه مانده که طبیعی است آنها نیز به ویترین افتخاراتشان بازمی‌گردد.
حالا شرايط يووه به مانند 65 سال قبل است. رقابت اينتر و يووه در فصل 47-1946 و برتري 4 بر يك يوونتوس. يوونتوس بيماري بود كه خيلي زود درمان شد. كونته‌اي كه با انگيزه‌اي خستگي‌ناپذير قدم به ميدان گذاشت و رانيري كه پيش از بازي با تماس تلفني مورينيو از راهكارهاي او براي توقف يووه استفاده كرد. براي هر دو گروه نتيجه‌اي كه از سن‌سيرو خارج شد اهميت داشت؛ گروهي كه به برگشت شرايط فكر مي‌كرد و گروهي كه به فرار و ادامه راه مي‌انديشيد.
نيمي از نتيجه به نمايش بازيكنان بستگي داشت و نيمي ديگر به روحيه‌اي بازمي‌گشت كه مربيان به بازيكنانشان پيش از آغاز رقابت داده بودند. اين داربي، به تنهايي جدالي ميان 2 باشگاه اينتر و يووه نيست، اين يك رقابت خانوادگي ميان خانواده آنيلي و موراتي است. ماسيمو موراتي، مدير اينتر كه از جايگاه شكست تيمش را دنبال مي‌كرد در پاسخ به اين سوال كه آيا يوونتوس از شما جلوتر است و از اينتر پيش افتاده گفت: «اين اتفاق طي 6 سال روي خواهد داد!» به نظر مي‌رسد موراتي تاريخ فوتبال ايتاليا و اروپا را به 5 سال كاهش داده و قدرت حافظه او قادر به يادآوري تاريخ رقابت‌هاي فوتبال تا پيش از سال 2006 نيست. موراتي و بسياري از اينتري‌ها گويي فراموش كردند كه با افتخارات يوونتوس به فوتبال اروپا برگشتند. اينتري‌هاي عزيز! ثبت پيروزي پشت ميز مذاكره هرگز لذت و شادي برتري در زمين را ندارد. شادي‌هاي يوونتوسي‌ها که در سال‌هاي قبل با بالابردن اسكودتو ديده مي‌شد را نمي‌توان با زد و بندهاي خارج از زمين ايجاد كرد. هيچكس نمي‌توانست قدرت بازيكنان آن سال‌هاي يووه را انكار كند همان‌طور كه نمي‌توانست ضعف بازيكنان 5 سال اخير اين تيم را كتمان كند. يووه پيروز مي‌شد چون قدرتمند بود و 5 سال سياه را گذراند چون ضعيف ظاهر مي‌شد. يوونتوس شنبه‌شب همان‌طور به پيروزي رسيد كه در سال‌هاي قبل مي‌رسيد. قدرت و انگيزه در ميدان و عقب نكشيدن. خشمگين شدن از شكست و جنگيدن براي پيروزي حتي با اشتباهات عجيب داوري. اينتري‌ها كه نمي‌توانند اشتباهات داور بازي شنبه‌شب را انكار كنند؛ پنالتي ناديده گرفته شده و كرنرهاي از دست رفته.