
آیا مشکل پرسپولیس استيلي است؟
ایوب جهانی: آنچه بیش از نتایج ضعیف پرسپوليس آزاردهنده است عدم توجه لازم و کافی به مسائل اصلی قرمزها از سوی کارشناسان و... است! در واقع ما علت را رها کردیم و همه نگاهها را متوجه معلول کردهایم. واقعا چرا این همه توجه و فشار به کادر فنی به طرق مختلف از سوی کارشناسان، مجریان، سکوهای ورزشگاه و... میآید و آنها را عامل ناکامیها معرفی میکنیم و حتی حکم نیز صادر میکنیم اما چرا از سوی سکوها یا از طریق رسانهها تقاضاهای اصلی و اصولی و بحق خود را مطالبه و اصرار نمیکنیم و فریاد برنمیآوریم که:
چرا باشگاه پرسپولیس با این قدمت فاقد ساختار حرفهای است؟
معیارهای جذب مربی و بازیکن و راههای انتخاب آنها کجا تعریف شده است؟
فرآیند عقد قراردادهای حرفهای که بر اساس آن بازیکنان پاسخگوی رفتار خود در داخل و خارج از زمین باشند کجا تعریف شده است؟
معیارهای انتخاب مدیرفنی و مدیرعامل و... کجا تعریف شده است؟
چرا باشگاه فاقد استادیوم اختصاصی است، دولت همکاری نمیکند یا مدیران گذشته و حال در انجام آن ناتوانند و راه استفاده از امکانات دولتی را نمیدانند؟
چرا تاکنون برای هواداران کارت عضویت صادر نشده؟
کدام مکانیزم وجود دارد که سوالهای اصولی هواداران را پاسخ منطقی بدهد؟
چرا ثبات مدیریتی و مربیگری در باشگاه وجود ندارد؟
یک ساختار حرفهای پاسخگوی همه این سوالهاست. هر رفت و آمدی از تدارکاتچی گرفته تا مدیرعامل کاملا تعریف و مشخص است. حال که باشگاه پرسپولیس فاقد این ابزار است پس اتفاقاتی که در چند سال گذشته و این چند ماه اخیر رخ داده در واقع همان کاشته (یا بهتر بگویم همان نکاشته)های خودمان است که اینک باید درو کنیم و تکرار خواهد شد و هیچ تضمینی برای آن وجود نخواهد داشت تا این وضعیت باقی است. اما اکنون چه کنیم، شاید بهترین کمک به پرسپولیس کنونی این باشد که هر فردی سهم خود را به او بپردازد یا بگیرد. سهم من تماشاگر، مطالبه آنچه در بالا برشمردیم از مسؤولان و پیگیری آن و همچنین در شرایط حاضر آرامش دادن به کادر فنی و بازیکنان جهت عبور از بحران است (یادمان باشد برای بیرون آمدن از باتلاق نیاز به تفکر بیشتر است نه تحرک بیشتر) مسلما استیلی و بازیکنان نکات فنی را میدانند. فراموش نشود بیشتر آنها در سطحی هستند که برای تیم ملی بازی میکنند یا قبلا عضو بودهاند. آنها بیشتر از هر فرد دیگری دوست دارند از این حالت خارج شوند. اما اگر تاکنون نتوانستهاند، باور کنید رفتار ما حرفهای نیست و فرصت تفکر و تمرکز کردن را از آنها گرفتهایم. کادر فنی و بازیکنان اگر تمرکز کنند و تواناییهای خود را به نمایش بگذارند دیگر نیازی به آنالیز حریفان نیست. ضعف ما در ارائه تواناییهایمان است نه قوت حریفان.