احمد ایراندوست، اهل آبادان است. او قبل از بازیگری در ایران به عنوان محافظ در هالیوود و بالیوود مشغول بوده است. او در کارهای تلویزیونی چون «مسافران»، «خندهبازار»، «شبهای برره»در نقش غول برره، «مختارنامه» در نقش هارون نعلبند، «در چشم باد» و فیلمهایی چون «اخراجیها-۲» در نقش فرمانده اردوگاه اسرای ایرانی، فیلم «جاسم به جبهه میرود» در نقش افسر عراقی و... به ایفای نقش پرداخته است. او همچنین نخستین بازیگر ایرانی است که در بالیوود در کنار بازیگران هندی بازی کرده که از جمله آنها میتوان به فیلمهای «آن» و«دلدار» اشاره کرد. با او به بهانه حضور در غرفه مطبوعات روزنامه «وطنامروز» به گفتوگو نشستهایم.
در حال حاضر مشغول چه فعالیتی هستید ؟
این روزها سرگرم بازی در مجموعه تلویزیونی طنز «خندهبازار» هستم و در کاری با عنوان «فتیله و ماه پیشونی» به کارگردانی آرش معیریان نیز حضور خواهم داشت. در عرصه سینما نیز در فیلم «زنان ونوسی، مردان مریخی» بازی کردم که فیلم جذابی بود و تا چند روز پیش بر پرده سینماها اکران شد. قرار است در یک سریال طنزآمیز به کارگردانی جواد رضویان که احتمالا نوروز پخش میشود نیز حضور داشته باشم.
وضع فیلمهای کمدی را چطور میبینید؟
به نظر میرسد مهمترین اشکالی که در این عرصه وجود دارد نبود فیلمنامه قوی است. در واقع فیلمنامههای ضعیف موجب میشود از طرفی داستان فیلم نزد مخاطبان به اصطلاح لو برود و آنها تا ته داستان را بخوانند و از طرفی ذائقه مخاطب خراب میشود. به طورکلی، فقدان فیلمنامههای قوی امروز یکی از آسیبهای سینمای کمدی محسوب میشود، ضمن اینکه وقتی قرار است فیلمی با مضمون طنز و در حال و هوای کمدی ساخته شود، باید صرفنظر از پایبند بودن به خطوط قرمز تعیین شده و محدودیتهای اجتماعی به ارائه آثار کلیشهای پرداخت. در این صورت هم همانطور که گفتم، نمیتوان نتیجه مطلوبی که از محتوای فیلمهای کمدی انتظار داشت را به دست آورد.
به نظر شما چطور میتوان خط سیر فیلمنامههای کمدی را تغییر داد و فیلمنامهها را به سمت و سوی حرفهایتر با مفاهیم سازندهتری پیش برد؟
در حال حاضر سریال «خندهبازار» از تلویزیون پخش میشود. به خاطر دارم در اوایل پخش این برنامه به طیفهای مختلفی که در این سریال اشاره کردیم، برخورد. این نشانگر آن است که هنوز روحیه نقدپذیری در جامعه به آن شکلی که باید جا نیفتاده است، در حالی که در کشورهای دیگر از این منظر ظرفیتسازی شده و هنرمندان و سازندگان برنامههای کمدی میتوانند با مسؤولان ردهبالای جامعه نیز شوخی کنند.
آیا وجود برنامههایی مثل «خندهبازار» میتواند به ارتقای این ظرفیت کمک کند؟
بله، به عنوان مثال در قسمتی از این برنامه، نمایش «مدیر مدیره» پخش میشد که بعد از پخش با چندین مدیر که در ارتباط بودم، به من گفتند دیدن این برنامه موجب شده آنها اصلاحی در کارهای خود انجام دهند یا نمایشهایی که در این برنامه به نقد و چالش وضع بیمارستانها یا فوتبال پخش شد، توانست تاثیر بسزایی داشته باشد بویژه در بخش فوتبال که سامان گوران نقش عادل فردوسیپور را به خوبی ایفا کرد و در برنامهای فردوسیپور و حتی فریدون جیرانی با داشتن سعهصدر بالا و ظرفیت نقدپذیری حتی از سازندگان و بازیگران این برنامه تشکر نیز به عمل آوردند.
آقای ایراندوست! شما چندین سال است در عرصه بازیگری فعالیت میکنید و اخیرا شنیده شده قصد دارید در انتخابات پیش روی مجلس به عنوان نماینده مردم آبادان کاندیدا شوید. چطور شد تصمیم گرفتید تغییر مسیر دهید و به سمت سیاست پیش بروید؟
ببینید، امروز آقای دهقان که مجری تلویزیون هستند نماینده مردم ایذه در مجلس است یا همینطور آرنولد شوارتزنگر، فرمانده ایالت کالیفرنیاست و در عین حال بازیگر نیز هست. من نیز هر بار که به زادگاهم آبادان میرفتم با همشهریهایم مواجه میشدم که میگفتند چرا صدای ما را به گوش مسؤولان نمیرسانی، بنابراین تصمیم گرفتم در این دوره از انتخابات مجلس کاندیدا شوم و در صورت رای آوردن بتوانم قدمهای مثبتی برای سازندگی شهرم بردارم. من همیشه بر این باور بودهام که ما در مجلس نیازمند تریبون هستیم تا صندلی.
فکر میکنید شانس شما در انتخابات مجلس چقدر باشد؟
نمیدانم اما اگر نتوانستم موفق شوم، از عرصه سیاست خداحافظی میکنم و بازیگری را ادامه میدهم اما در این مسیر تا جایی که میتوانم برای نماینده شدن تلاش میکنم. همچنین از حضور مقام معظم رهبری و دیگر مسؤولان استمداد میطلبم. امروز آبادان در مقایسه با دیگر شهرهای ایران از وضع مطلوبی برخوردار نیست بویژه بعد از جنگ که عملا اقتصادش رکود کرده است در حالی که چیزی کمتر از کیش ندارد و باید به بسترسازی مناسب برای فراهم شدن امکانات در این وادی پرداخت. متاسفانه در آبادان حتی آب آشامیدنی مناسب برای نوشیدن نیز وجود ندارد. این مساله در حالی اتفاق افتاده که آبادان پیش از شروع جنگ، اقتصاد شکوفایی داشته است.
نخستین کاری که بعد از نماینده مجلس شدن در آبادان انجام میدهید، چیست؟
یک سینما احداث میکنم چون سینمای شرکت نفت آبادان جوابگوی نیاز مردم نیست و در مواقعی به جای نمایش فیلم برای برگزاری برخی مراسم نیز از آن استفاده میشود. تصور من این است که فرهنگ باید در آبادان نیز بیش از این گسترش داده شود. آبادان با جانفشانی در طول 8 سال دفاع مقدس و دادن شهدای بسیار در این راه استحقاق این را دارد که از بهترین امکانات برخوردار شود. من برای فیلم «اخراجیها- 2» با آقای شایسته تماس گرفتم و اطلاع دادم این فیلم تا اهواز آمده اما امکان نمایش در سینمای آبادان را پیدا نکرده است و از آنجایی که نقش اول منفی فیلم را من برعهده داشتم از او و آقای دهنمکی در این زمینه کمک خواستم که خوشبختانه آنها ظرف 48 ساعت یک نسخه از فیلم را به سینمای آبادان فرستادند و این فیلم در طول 14 روز برای مردم نمایش داده شد.
شما در سالهای گذشته در خارج از کشور زندگی میکردید و به طور مشخص چیزی حدود 5 سال است به ایران آمدهاید. اگر ممکن است درباره فعالیتهایتان در خارج از کشور نیز توضیح دهید.
در خارج از کشور محافظ بسیاری از بازیگران و شخصیتهای معروف بودهام. همچنین نخستین بازیگر ایرانی هستم که در فیلم هندی در کنار بازیگران مطرح بالیوود بازی کردهام و همبازی شاهرخخان هم بودهام. همچنین در چند فیلم در آمریکا، همبازی بازیگران بزرگی چون نیکلاس کیج بودهام. طی سالهای اخیر نیز در امارات محافظ شیخ محمود بودهام و در باشگاه مستقلی که داشتهام به آموزش موارد مربوط به محافظ بودن به پسران شیخ محمود پرداختم.