تهديد نخ نما

ادامه از صفحه اول

نكته قابل تامل اين است كه اين خط را اكنون وزارت خارجه آن گروه از دولت ها پيش مي برند كه ديپلماسي چند ساله شان در قالب 5+1 در حال متلاشي شدن است. آنها به وضوح مي گويند تحريم ها عليه ايران نتيجه‌اي ندارد و روزنه اندكي كه براي اعمال فشار سياسي باقي مانده بود در حال بسته شدن است. در اين باره مي توان به مواضع اخير كاترين اشتون وزير خارجه اتحاديه اروپايي و
ديپلمات هاي آمريكا، انگليس و فرانسه 3 باني
قطعنامه هاي تحريم ايران اشاره كرد. اين 3 كشور امروز خود را بازندگان بزرگ برنامه هسته اي ايران مي بينند. چنانكه آسوشيتدپرس در گزارشي تئوري تهديد نظامي ايران را دقيقاً از همين زاويه نگريسته و مي نويسد: «بلوك غرب در شوراي امنيت به اين نتيجه رسيده است كه تحريم هاي بين المللي، برنامه هسته اي ايران را محدود و متوقف نكرده است».

۲- گروه ديگر طراحان سناريوي تهديد نظامي ايران كه در تل آويو نشسته‌اند، اين روزها از تهديد نظامي به عنوان يك عامل اميدبخش به خودشان بهره مي گيرند. گويي يك مسابقه ميان پرز، نتانياهو و باراك در گرفته است براي نمايش اينكه چه كسي مي تواند تصويري به اصطلاح مقتدرانه تر از اسرائيل به نمايش بگذارد و شكست ها و تحقيرهاي يك سال اخير به تبع امواج بيداري اسلامي و در تنگنا قرار گرفتن تل آويو را جبران كند. در هر حال با اعتنا به اوضاع كنوني آمريكا و اروپا و موج رو به گسترش 99 درصد، و همچنين انزواي روزافزون رژيم صهيونيست، به نظر مي رسد فشارهاي جديد آژانس در كنار تهديد جمهوري اسلامي به تهاجم نظامي، بيشتر ژستي براي به هراس انداختن انقلابيون منطقه و معترضان به نظام كاپيتاليستي است.