
تصویب قطعنامه 598 شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره لزوم پایان جنگ ایران و عراق (1366ش)
قطعنامه 598 شامل 10 ماده بود که به اتفاق آرای 15 عضو شورای امنیت به تصویب رسید. این قطعنامه یکی از معدود موارد مورد اتفاق 5 عضو دائمی شورای امنیت در تاریخ 40 ساله سازمان ملل تا آن روز به شمار میرفت. رژیم بعثی عراق بلافاصله موافقت بدون قید و شرط خود را با مفاد آن، مشروط به متابعت ایران از آن اعلام کرد. از آنجا که در قطعنامه 598، برخلاف قطعنامههای قبلی این سازمان، تا حدودی نسبت به حقوق ملت ایران توجه شده و نکات مثبت در آن آمده بود، دولت ایران آن را رد نکرد و تنها شرط تحقق آن را تعیین متجاوز اعلام کرد. پا فشاری ایران برای شناسایی متجاوز، بار دیگر بر دشمنان ایران گران آمد و آنان را وارد میدان کرد که در این میان آمریکا با حضور بیش از 43 رزمناو در خلیج فارس و دیگر متحدان نیز با اهدای سلاحهای گوناگون، اوج اتحاد خود را با رژیم عراق به نمایش گذاشتند. سرانجام با وقوع حوادث متعدد، رهبر کبیر انقلاب اسلامی، با درک توطئه غرب و نیز در نظر گرفتن منافع و مصالح نظام، قطعنامه 598 شورای امنیت را یک سال بعد در 27 تیرماه 1367 پذیرفتند.
تولد «بنیتو موسولینی» دیکتاتور فاشیست ایتالیا (1883م)
بنیتو موسولینی، دیکتاتور پیشین ایتالیا در 20 ژوئیه 1883م در خانوادهای فقیر در شمال ایتالیا متولد شد. موسولینی در 23 مارس سال 1919م با استفاده از شورشها و هرج و مرج موجود در ایتالیا، حزب فاشیست را به وجود آورد و رهبری آن را بر عهده گرفت. با پیروزی این حزب در انتخابات سال 1922م، موسولینی با جلب رضایت پادشاه ایتالیا، به نخست وزیری رسید و با شدت عمل، کشور را از وجود مخالفان خود پاک کرد. با روی کار آمدن هیتلر در آلمان، موسولینی به او نزدیک شد به طوری که طی سالهای 1936 تا 1939م نیروها و تجهیزات ایتالیا همراه با نیروهای آلمان در جنگهای داخلی اسپانیا به نفع سلطنتطلبان فعالیت میکردند. با آغاز جنگ جهانی دوم در سال 1939م موسولینی رسماً حمایت خود را از هیتلر اعلام کرد و سال بعد نیز آشکارا، ارتش ایتالیا را وارد صحنههای جنگ کرد. وی پس از یک رشته پیروزیها و شکستها و اشغال ایتالیا، در 25 ژوئیه 1943م، از طرف پادشاه، بر کنار شد و از آن پس، سیاست ایتالیا، علیه آلمان ادامه یافت. موسولینی پس از برکناری، در نقطهای در یکصد کیلومتری رم زندانی شده بود اما با کمک خلبانان ورزیده آلمانی در 12 سپتامبر 1943م آزاد شد. موسولینی پس از آن به مونیخ انتقال یافت و پس از ملاقات با هیتلر، برای تشکیل یک حکومت جمهوری طرفدار آلمان در شمال ایتالیا به میلان بازگشت. عمر حکومت جمهوری موسولینی هم بیش از 15 ماه به طول نینجامید و موسولینی به دنبال پیشروی نیروهای متفقین به شمال ایتالیا، متواری شد. در نهایت، بنیتو موسولینی در حین فرار در لباس مبدل، در 28 آوریل 1945م توسط یک گروه از پارتیزانهای مخالف، شناسایى و دستگیر و پس از یک محاکمه کوتاه، در 62 سالگی اعدام شد.
اشغال بخش ترکنشین قبرس توسط نیروهای نظامی ترکیه (1974م)
ترکها و یونانینشینهای قبرسی از سالها پیش درباره سهم خود در حاکمیت این جزیره، اختلاف و درگیری داشتهاند. در این میان، ترکیه از ترکها و یونان از یونانیهای این جزیره حمایت میکردند. در همین گیر و دار، کودتای گارد ملی قبرس و برکناری رهبر یونانیهای این کشور از قدرت، باعث شد ارتش ترکیه به بهانه حمایت از ترکهای قبرس، در بیستم ژوئیه سال 1974م شمال ترکنشین این جزیره را که 40 درصد از وسعت آن را تشکیل میدهد، اشغال کند. با این اقدام نظامی ترکیه، قبرس، عملاً به دو بخش ترکنشین و یونانینشین با 2 دولت جداگانه تجزیه شد. بخش شمالی قبرس همچنان در اشغال ترکیه باقی مانده است و مذاکرات رهبران 2 بخش شمالی و جنوبی قبرس برای وحدت کشور و ایجاد حکومت واحد، هنوز به نتیجه نرسیده است. همچنین بهرغم همهپرسی درباره اتحاد 2 بخش در اوایل سال 2004م، قبرس به راهحلی برای پایان دادن به اختلافات دست نیافته است.