گروه سیاسی: باراک اوباما در ادامه سیاست‌های خصمانه این کشور علیه ایران با سران روسیه و چین درباره حمایت از اعمال فشار علیه ایران گفت‌وگو و ابراز امیدواری کرد «واکنش مشترکی» به موضوع هستهای ایران به دست آید. این در حالی است که توجه به سوابق تاریخی خیانت‌های مسکو و پکن به ایران بویژه «معامله‌های فراوان با غرب در دقیقه 90» برخی کارشناسان را در ایران به این دیدگاه متمایل کرده است که این بار هم نباید موضع این 2 کشور علیه گزارش آمانو را چندان جدی گرفت و احتمال یک معامله در دقیقه 90 به هیچ‌وجه منتفی نیست. به گزارش ایران هسته‌اي، کارشناسان مطلع در تهران می‌گویند احتمالا این بار شاهد استقامت بیشتری از جانب روسیه و چین روی خواهد داد و احتمال تبانی پشت پرده با آمریکا علیه ایران بسیار ضعیف شده است. روسیه پس از انتشار گزارش آژانس رسما اعلام کرده است این گزارش را که هیچ مطلب جدیدی در آن وجود ندارد سیاسی می‌داند و با هیچ تحریم جدیدی علیه ایران موافقت نخواهد کرد. چین نیز موضع روسیه را تایید کرده است. کارشناسان عقیده دارند حداقل به 7 دلیل زیر مقاومت روسیه و چین در مقابل صدور یک قطعنامه جدید علیه ایران در شورای امنیت ادامه خواهد یافت: اول آنکه روسیه عقیده دارد تحریم‌ها در تغییر دادن محاسبات استراتژیک ایران درباره برنامه هسته‌ای‌اش ناکارآمد است. تجربه بیش از 6 قطعنامه تحریم این موضوع را ثابت کرده است. روس‌ها همچنین می‌گویند یقین پیدا کرده‌اند هدف آمریکا از تحریم‌های جدید علیه ایران نه پیگیری سیاست منع اشاعه و وادار کردن ایران به همکاری بیشتر با آژانس، بلکه قدم گذاشتن در مسیر ایجاد بحران داخلی در ایران و تغییر رژیم است. تا وقتی هدف تحریم‌ها منع اشاعه باشد روسیه و چین با آن همراه خواهند بود اما به محض اینکه هدف تحریم‌ها براندازی نظام‌های سیاسی باشد بویژه براندازی نظام جمهوری اسلامی در ایران- که این 2 کشور هیچ نفعی در آن ندارند- با آن همراه نخواهند شد. قطعی بودن ریاست‌جمهوری مجدد پوتین در روسیه این الگوی رفتاری در مسکو را قوی‌تر هم کرده است. این دقیقا اتفاقی است که درباره سوریه رخ داد. دیمیتری مدودف در بیانیه‌ای که پس از وتوی قطعنامه علیه سوریه صادر کرده، گفته است اصلی‌ترین علت وتوی قطعنامه پیشنهادی غرب برای تحریم سوریه این بوده که روسیه عقیده دارد تغییر نظام‌های سیاسی کار مردم خود کشورهاست نه امری که بخواهد از بیرون بر آنها تحمیل شود. مدل لیبی هم به چین و روسیه نشان داد غرب به آسانی قطعنامه‌های شورای امنیت را بدل به ابزار تغییر رژیم می‌کند، لذا می‌خواهند از تکرار آن تجربه جلوگیری کنند. سومین دلیل آنکه مخالفت این 2 کشور با صدور قطعنامه جدید علیه ایران در شورای امنیت این است که روس‌ها تصور می‌کنند هرگونه اقدام جدید در شورای امنیت یا حتی در شورای حکام، طرح گام به گام آنها را نابود خواهد کرد. چهارمین دلیل این است که مکانیزم مبادله امتیاز میان روسیه و چین از یک سو و آمریکا از سوی دیگر به مراحل بسیار دشواری رسیده است. هم‌اکنون شرط روس‌ها برای موافقت با تحریم جدید علیه ایران کوتاه آمدن آمریکا از موضوع سپر دفاع موشکی است که به هیچ‌وجه امکانپذیر نیست. درباره چین هم آمریکایی‌ها در موقعیتی نیستند که با درخواست‌های سنگین اقتصادی و امنیتی این کشور موافقت کنند، ضمن اینکه هرگونه امتیاز‌دهی به روسیه و چین در شرایط فعلی موضع اوباما در مقابل رقبای جمهوریخواهش در داخل آمریکا را بشدت تضعیف خواهد کرد. در بیان دلیل بعدی باید گفت روسیه و چین احساس می‌کنند آژانس به دستور آمریکا رسما آنها را نادیده گرفته و به نحوی توهین‌آمیز به توصیه آنها درباره عدم انتشار اسناد مطالعات ادعایی علیه ایران عمل نکرده است. این 2 کشور در نامه‌ای به آمانو از او خواسته بودند قبل از انتشار اسناد مطالعات ادعایی آنها را در اختیار ایران قرار داده و فرصت لازم را برای پاسخگویی فراهم کند. روسیه و چین همچنین به‌خوبی می‌دانند که فراتر رفتن از قطعنامه 1929 درون شورای امنیت، منافع اقتصادی آنها در ایران را عمیقا به خطر خواهد انداخت. قطعنامه 1929 دقیقا در آستانه تحمل این 2 کشور قرار دارد و فراتر رفتن از آن به این معناست که این 2 کشور بدون به دست آوردن کوچک‌ترین امتیاز راهبردی قابل اعتنا، ضررهای اقتصادی عظیم را بپذیرند. و آخرین دلیل این است که روسیه و چین اساسا باور ندارند برنامه هستهای ایران یک تهدید است. برای این 2 کشور کاملا روشن شده که آمریکا و اسرائیل طی یک تقسیم کار کاملا واضح موجی از عملیات روانی را روی جامعه بین‌المللی به راه انداخته‌اند تا بتوانند در نهایت یک قطعنامه از شورای امنیت علیه ایران بگیرند. نقشی که آمریکا در این تقسیم کار بر‌عهده گرفته وادار کردن آمانو به انتشار اطلاعات ساختگی علیه ایران و معتبر اعلام کردن اطلاعات آن است و نقش اسرائیلی‌ها هم تهدید به حمله نظامی است. به تعبیر دیگر اکنون دست آمریکا و اسرائیل کاملا رو شده است. روسیه و چین می‌دانند که نه اطلاعات جاسوسی آمریکا درباره ایران معتبر است و نه اسرائیل قصد و توان درگیری با ایران را دارد.