ادامه از صفحه اول
... به رای اتحادیه عرب و همچنین حمله به سفارتخانه کشورهایی نظیر عربستان، قطر، ترکیه، آمریکا و فرانسه که از در تقابل با دولت اسد درآمده‌اند، شاهد خوبی بر این مدعاست. حتی افشاگری‌های اخیر عواملی که در داخل سوریه دستگیر شده‌اند هم نشان داده کسانی که در این کشور به ترور و حمله به نیروهای نظامی و غیر‌نظامی و مثله کردن جنازه‌ها دست می‌زنند، مزدورانی هستند که از جانب اردن و عربستان تغذیه می‌شوند تا وضع داخلی سوریه را متشنج نشان دهند. اما فارغ از موضع دوگانه اتحادیه عرب در قبال کشورهای خودکامه‌ای نظیر عربستان، یمن، بحرین و اردن این اتحادیه حتی در مقابل حمله آمریکا و ناتو به لیبی هم زبان به کام گرفت و کوچک‌ترین اعتراضی به کشتار مردم این کشور توسط نیروهای پیمان آتلانتیک‌شمالی نکرد تا رویکرد سیاسی و جانبدارانه خود را بیش از پیش بر جامعه بین‌الملل آشکار کند. افزون بر این نمی‌توان از نقش اسرائیل و ایالات متحده هم در صدور رای اتحادیه عرب چشمپوشی کرد. اسرائیل و کشورهای مرتجع عربی به واسطه عضویت سوریه در حلقه مقاومت منطقه‌ای شامل ایران، حماس و حزب‌الله به دنبال مجالی بودند که دمشق را از این حلقه جدا کنند، لذا در شرایط کنونی اسرائیل و دوستانش با تمسک به این حربه تلاش دارند با وارد کردن فشار به بشار اسد، وی را از اردوگاه مقاومت خارج کنند. به واقع به نظر می‌رسد استراتژی ایالات متحده و مزدورانش در منطقه برای مقابله با حلقه مقاومت به اوج خود رسیده است. به باور تحلیلگران این دست فشارها بر دولت دمشق از جنس فشارهایی است که با به راه انداختن جنگ روانی علیه جمهوری اسلامی در مقاطع اخیر با استفاده از موضوعاتی نظیر اتهام‌زنی درباره ترور سفیر سعودی در واشنگتن، گزارش احمد شهید و گزارش اومانو درباره پرونده هسته‌ای بر ایران وارد شده است؛ فشارهایی که همه آنها هدف خارج کردن ایران و سوریه از اردوگاه مقاومت منطقه‌ای و در نتیجه فروپاشی این حلقه را پیگیری می‌کنند؛ تلاش‌های مذبوحانه‌ای که قریب به 30 سال است ادامه دارد و تاکنون به جایی راه نبرده و نخواهد برد.