سلام سردار! ما که نمی‌شناختیم تو را، ما که نمی‌دانستیم «حسن تهرانی‌مقدم» کیست اما دل «شهاب»، 3 روزی است تنگ شده برایت. مثل دل شهدا که خیلی برایت تنگ شده بود اما تو با کلید ایمان و خودباوری، قفل در شهادت را چه قشنگ باز کردی. حالا تو، در کنار شهدایی؛ در آغوش بچه‌های مهربان «کانال ماهی»، پیش مصطفی چمران، قطعه سرداران. چنین بزمی تو را کم داشت گمانم. می‌شود برای ما از احوالات حسن باقری بگویی؟ می‌شود بگویی رستگار، چه کار دارد می‌کند در بهشت؟ راستی! حالا که ساکن قطعه‌ای از بهشت شده‌ای، سلام ما را به کریمی و برادران دستواره برسان. اصلا حق با تو بود؛ جنگ تمام شد اما سفره شهادت برچیده نشد. تو با خون سرخت حرفت را بر کرسی نشاندی و رفتی. با اشک‌های دختر 5ساله‌ات و با صلابت پسرت که از امتداد راه تو حرف می‌زد. برای بچه‌های سپاه، ارتش، بسیج، چه جنگ باشد و چه جنگ نباشد، الحق که شهادت را نمی‌توان تحریم کرد. بعید می‌دانم کسی بتواند مفهوم این جملات را برای اوباما ترجمه کند. آمریکا باید شکست از سپاه خامنه‌ای را فقط و فقط تجربه کند. غرب، غریب است با مفاهیم ما. با معارف ما. هنوز محرم نشده، ملت ما باز هم رنگ و بوی «حسین» گرفت؛ عطر خون خدا. حضرت کرب‌وبلا! این هم از مسافر ما. باز هم برایت قربانی آورده‌ایم. اصلا جز شهادت، هیچ نیست تقدیر ما. دیروز، «شهدای عرفه» و امروز، «شهدای غدیر»؛ یعنی که در باغ شهادت، باز، باز است برای ما. ما قبل از «هل من ناصر» حسین، خون می‌دهیم برایش. ما برای شهادت عجله داریم. ما آماده‌ایم؛ خامنه‌ای این را می‌داند. آمریکا و اسرائیل در مصاف با رهبر ما، با یک ملت، یک امت طرفند. بحث یک تن نیست؛ بحث یک وطن است؛ یک وطن بی‌مرز. نظام سلطه برای حریف جمهوری اسلامی شدن، ابتدا باید از سد بیداری اسلامی بگذرد. قاسم سلیمانی، فرمانده سپاه قدس، زیرکی کرد و مرز ما با دشمن را تغییر داد. حالا ما در خاک دست‌نشانده‌های دشمن، در خاک خود دشمن، با دشمن می‌جنگیم. «شهاب3» خیلی برد دارد. دانش بچه‌های علمی سپاه خیلی برد دارد. ما دیگر در فکه با دشمن نمی‌جنگیم. با ما در آستانه ظهور، از مکه و کربلا باید سخن بگویید. ما لازم شود، «احتمالا نظامی» نیستیم؛ «حتما نظامی» هستیم. ما از آنچه آژانس می‌پندارد، خطرناک‌تریم برای نظام سلطه. دهه فجر ما هنوز هم «سلسله والفجر» دارد. ما همان نسل کربلای پنجیم. ما را آب اروند، مرد بار آورده. ما را خاک فکه، کربلایی بار آورده. نسیم عاشورا، اجازه نمی‌دهد که ما از تحریم بترسیم. از دل تحریم دشمن، خون «حسن تهرانی‌مقدم» جوشید؛ هر چه این تحریم هوشمندانه‌تر شود، عدد دانشمندان ما بیشتر می‌شود. حالا سپاه، فقط دانشگاه شهادت نیست؛ پایگاه علم است و دانش.
***
سردار! تو به شهادت رسیدی اما دسترنجت همچنان رنج می‌دهد دشمن را. هر فشنگ تو، چونان تیری است بر قلب تحریم. حتی تابوت تو، برای دشمن حکم باروت است. خون تو اسلحه ماست. خاورمیانه باز هم روی انگشت سرداران سپاه خواهد چرخید. ما شاید تو را از دست داده باشیم اما دشمن هنوز مانده که از تیرهای تو، و سفیر خشم شاگردانت، تیر بخورد. گلوله‌هایت هنوز هست و عمرشان جاودانه است. شاگردانت در سازمان خودکفایی سپاه، بوی استاد شهیدشان را گرفته‌اند. مغز متفکر عرصه نظامی سپاه، تا «سجیل» و «رعد» و «ثاقب» هست، متلاشی خواهد کرد مغز دشمن را و «شهاب» در «غدیر ذوالفقار» با جانشین تو بیعت می‌کند، سردار!
***
سردار! مهمات سپاه، کارشان داغ گذاشتن بر دل دشمن است. در این ملک، تا لباس سپاه به رنگ سبز علوی است، نسل خیبرشکنان، ابتر نمی‌ماند. شنیده‌ام موشک‌هایت تا قلب نتانیاهو برد دارد. شنیده‌ام «آقا» تو را دوست دارد. شنیده‌ام دستت زخم تحریم بسته است اما تو به خودکفایی باور داری. نگاه کن افعال مرا! مضارع استمراری است. این همه را وقتی فهمیدم که تو به شهادت رسیدی اما اسلحه‌ات هنوز گرمِ گرم است.
***
سردار! شاید صلاح نبود که ما تو را بشناسیم. تو نباید رسانه‌ای می‌شدی. دشمن نباید دانشمندان عرصه نظامی ما را می‌شناخت. رسانه ملی نباید تو را به مردم معرفی می‌کرد. تو نباید دیده می‌شدی. این همه، بدیهیات اصول نظامی است اما شهادت، پرده از گمنامی تو کنار زد. از این پس، ما تو را بیشتر خواهیم شناخت. هر سلاح معجزه‌آسایی که توسط سپاه به خط تولید برسد، معرفت ما را نسبت به تو بیشتر خواهد کرد. تو اگر رفته‌ای اما کامل کردهای رسالتت را. بذر علم و دانش نظامی تو، کاشته شده در دل سپاه. ما هنوز منتظر برداشت محصولات تو و دوستانت و شاگردانت هستیم. وقت هر برداشتی، سلام خواهیم فرستاد به روح تو و به ارواح مطهر همه شهدا. شهدا داشته‌های ما هستند، برای فصل برداشت. بی‌برادر نمی‌ماند «شهاب». خون سرخ تو، خبر از نزدیک بودن فصل برداشت می‌دهد. همسنگرانت مشغول کارند.
***
سردار! هیچ دقت کردهای، جای مزار تو در قطعه سرداران خالی بود؟! جایی که ما دیده بودیم، یک گل لاله کم داشت. ممنون که قشنگ‌تر کردی بهشت زهرای ما را. راستی! ممنون که هنوز هم زنده‌ای. سپاه، با همان موشک تو، چشم دشمن را از حدقه درخواهد آورد. دست برادری بسته با تو «شهاب» و با خونت، هم‌قسم شده‌اند، همسنگرانت. «حسن تهرانی‌مقدم» یک نام نیست؛ یک مرام است. این مرام تا صبح صادق تدریس می‌شود در دانشگاه سپاه. ای شهید! ما با خون تو برای دشمن، خط و نشان می‌کشیم؛ حالا هم ما تو را می‌شناسیم و هم دشمن. آقای آمریکا! به این می‌گویند «سمفونی خون»؛ ترجمه نکن، بزودی تجربه‌اش می‌کنی... .