خواندیم که در سال 1995 كمپانی والتدیزنی 19 میلیارد دلار برای به كنترل درآوردن شبكه ABC پرداخت. این كار دیزنی را به بزرگترین غول رسانهای تبدیل و فردی كه دیزنی را رهبری میکرد، یعنی مایكل ایسنر (M.Eisner)را به قدرتمندترین مرد رسانههای جهان مبدل کرد. علاوه بر این موارد، این شركت 225 ایستگاه تلویزیونی دیگر در ایالات متحده داشته و بخشی از سهام چندین شركت تلویزیونی اروپایی را نیز در اختیار دارد. استفن بارنشتین، رئیس و مدیر اجرایی شبكه كابلی ESPN وابسته به ABC نيز یهودی است. این شركت همچنین بخشی از سهام شبكههای تلویزیونی كابلی A-E, Lifetime را در اختیار دارد كه هر كدام از این شبكهها بالغ بر60 میلیون مشترك دارند. شبكه رادیویی
ABC ,
26 ایستگاه رادیویی AM و FM در شهرهای بزرگی همچون نیویورك، واشنگتن و لسآنجلس و نیز بیش از 3400 ایستگاه در دیگر شهرها در اختیار دارد. اگرچه ABC/Capital Cites بیشتر یك شركت رادیو- تلویزیونی است اما تنها در سال 1997 در حوزه چاپ و نشر درآمدی بالغ بر یكمیلیارد دلار داشته است. در سال 2005 نيز مایكل آیزنر جای خود را به روبرت ایگر یهودی، با گرایش صهیونیستی داد. در اين ميان تامين اعتبارات كلان از بنيادهاي صهيونيستي بویژه آيپك كه بزرگترين بنياد يهودي- صهيونيستي حامي اسرائيل است نيز نكتهاي قابل توجه و تامل درباره محصولات اين كمپاني است كه درآمد حاصل از توليداتش آن را از كمكهاي مادي ديگران
بينياز ميكند.
درنوردیدن مرز طفولیت و بزرگسالی
تاثیرگذاری والتدیزنی بدونشک هدفدار و غيرقابل انكار بوده است. در یک پژوهش ساده از انیمیشنهای تولیدشده از ۱۹۸۰ تاکنون به وضوح میتوان دریافت که در هر زمانی به فراخور صفات و اهداف برخی کشورهای دنیا این کمپانی تغییر مسیر داده و در راهی متفاوت گام برداشته است. با بالا گرفتن تب شیطانپرستی در دنیا هدف بعدی این کمپانی تبلیغ این فرقه انحرافی برای مردم دنیا بود. کمپانی والتدیزنی با مشارکت در پروژههای شیطانپرستی و تهیه و جمعبندی آثار ادبی در بین کودکان، سعی کرد دیدگاه معنوی و بسیار موجه به این جریان بدهد. در سال 1967 شركت دیزنی فیلم انیمیشنی مبتنی بر مجموعه داستانهای كتاب «جنگل كیپلینگ» تولید كرد. در سال 1994 ایسنر نسخه جدیدی از این فیلم را تولید کرد. در این نسخه كه در آن انگیزههای سیاسی به صورت واضحی روشن بود، شخصیتهای زنده به جای تصاویر انیمیشن حضور داشته و اعمال منافی عفت عمومی انجام میدادند. اینها حقایقی از تسلط یهودیها بر رسانههای آمریكایی است. تسلط صهیونیستها بر رسانههای جمعی آمریكا، مهمترین حقیقت زندگی، نهتنها در آمریكا بلكه در سراسر جهان است؛ تسلطي كه به شكل نامحسوسی تعیینكننده سیاست خارجی ایالات متحده است. صهیونیستها با در اختیار داشتن كنترل رسانهها، در واقع كنترل روح و ذهن كودكان آمریكایی كه سازنده آتیه این كشور هستند را نیز در دست دارند. به نظر میرسد چنگال امپراتوری كمپانیهای بزرگی همچون والتدیزنی تیزتر و قویتر از گذشته شده است طوری كه فیلمهای كارتونی آن، امروز سوغات خانه كودكان معصوم هر ملت و فرهنگی شده است؛ كارتونهایی كه مرزهای بین طفولیت و بزرگسالی را درنوردیده و دوران كودكی را كه در گذشته با حفظ حریمها و مرزهایی با دوران بزرگسالی تحقق پیدا میكرد، به زوال كشانده است. مضامین موجود در این كارتونها به گونهای است كه انگار محتوای دنیای بزرگسالان را بدون استفاده از هرگونه نظام مرزگونه خاصی (آنگونه كه درباره متون مكتوب شاهد آن بودهایم) به كودكان عرضه میکند. پیشتر بزرگسالان اسرار زندگی خود را (همچون اسرار اجتماعی، سیاسی و ... كه برای كودكان خود نامناسب تلقی میکردند) با استفاده از نظامهای رمزگونه مكتوب از دسترس آنها دور نگه میداشتند اما هماینك، محصولات رنگارنگ كمپانی دیزنی همه این اسرار را به طور همزمان و در كمترین زمان ممكن به هر فردی و با هر فرهنگی منتقل میکند. كودكان ما علاقه دارند كه بدانند سرنوشت «شرك» چه میشود یا اینكه «سیندرلا» و «پری دریایی» بالاخره با محبوب خود ازدواج خواهند كرد یا خیر؟ در چنین اوضاعی، وقتی كودكان در سطح شهر و كوچه خیابان، بر سردر رستوران یا سوپرماركت و روی برچسب تبلیغاتی، كیف، مداد و دفتر مدرسه، تصاویر مختلف «شرك» را میبینند، چندان عجیب نیست كه همیشه چشم به راهش باشند تا با برنامههایی جدید به دیدارشان بیاید لذا در چنین فضایی است كه جامعهپذیری كودك بدون هیچگونه كنترل و نظارتی، صورت میپذیرد. كودكان ما تحتتاثیر فرهنگ غالب این انیمیشنها رشد میكنند و قطعا چنین چیزی بر نگرش و شخصیت آنان موثر خواهد بود. به این ترتیب دیزنی به دومین خرید بزرگ در تاریخ اقتصاد آمریكا تبدیل میشود و میزان سود حاصل از فروش محصولاتش در میان 5 اثر اول دنیا شناخته میشود. شاید ارائه این گزارش شما را به یاد پروتكلهای 1987 صهیون بیندازد كه در آن راه به بندگی كشاندن اقوام مختلف از طريق توسعه فساد اخلاقی و جنسی از طریق رسانهها را مدنظر قرار داده بودند.