شاید این‌طور به نظر برسد که بارسلونا آنقدر بازیکن باکیفیت دارد که نیازی به تمرین ضربات ایستگاهی در تمرینات این تیم احساس نمی‌شود. آبی و اناری‌ها تنها یکی از گل‌هايشان از روی نقطه ایستگاهی بود که این گل در دیدار مقابل میلان در رقابت‌های لیگ قهرمانان اروپا زده شد كه داوید ویا این گل را در نیمه اول بازی به ثمر رساند. این موضوع را می‌توان از 2 جنبه بررسی کرد؛ یکی اینکه بازیکنان بارسا ترجیح می‌دهند با دوندگی و خلق موقعیت‌های فراوان به گل برسند ولی در مقابل از ضربات ایستگاهی که انرژی کمتری از بازیکنان می‌گیرد، کمتر استفاده می‌کنند. این یک نقطه ضعف اساسی برای آنها محسوب می‌شود و می‌توان ضربات ایستگاهی را پاشنه آشیل کاتالونیایی‌ها دانست. چرا که در برخی بازی‌ها که بازی گره می‌خورد، همین ضربات هستند که می‌توانند پیروزی را برای تیم به ارمغان بیاورند. کاتالونیایی‌ها در رقابت‌های این فصل نتوانستند گلی را از روی ضربه ایستگاهی به ثمر برسانند و البته تیم‌های رئال سوسیداد، رایو وایه‌کانو، سویا، گرانادا، ختافه، راسینگ و ساراگوسا هم موفق به انجام آن نشده‌اند. از سوی دیگر مالاگا تا به امروز 6 گل را از روی ضربات ایستگاهی به ثمر رسانده است. نگاهی به گل‌های بارسا در فصل گذشته نیز نشان می‌دهد تیم کاتالان در فصل گذشته 7 گل از روی ضربات ایستگاهی به ثمر رسانده بود که آماری پایین‌تر از آمار میانگین است و به عنوان مثال اتلتیک‌بیلبائو 3 برابر بارسا از روی ضربات ایستگاهی گلزنی کرده بود. با توجه به اینکه رقابت‌های این فصل لالیگا بسیار فشرده‌تر شده و علاوه بر رئال، دیگر تیم‌هايی نیز خود را به آبی و اناری‌ها نزدیک کرده‌اند، بی‌تردید چنین ضعفی در طول فصل می‌تواند برای شاگردان گوآردیولا بسیار دردسرساز شود.