انتخابات مجلس نهم بر پايه زمان‌بندي مشخص شده، جمعه 12 اسفندماه سال‌جاري برگزار خواهد شد. اهميت اين انتخابات، صرفا داخلي نيست؛ بل در صورت برگزاري موفقيت‌آميز، آثار و تبعات خارجي آن با توجه به فتنه 88، بر توفيق بيشتر ديپلماسي ايران و رويكردهاي آن نيز، اثر خواهد گذاشت. در عين حال تاكيد رهبر حكيم انقلاب اسلامی مبني بر اولويت مشاركت مردم بر جهت‌گيري‌ها و سلايق مختلف، افزايش مشاركت را به عنوان «هدف راهبردي فراروي مسؤولان و نيز توده‌هاي مردم و شهروندان جمهوري اسلامي ايران»، قرار داده است. اكنون بسياري از دلسوزان نظام با خود مي‌انديشند، چه بايد كرد تا افزايش مشاركت با توجه به اوضاع كنوني جهان بويژه منطقه خاورميانه، شمال آفريقا و ايالات متحده و اتحاديه اروپايي در استحكام مواضع جمهوري اسلامي ايران محقق شود. اصحاب فتنه که شکست سختی در 22 خرداد و 9 دی 88 از مردم خورده‌اند، در انتخابات نمی‌دانند چه استراتژی‌ای را در پیش گیرند؛ گاه شرط می‌گذارند(!) گاه دم از تحریم می‌زنند و گاه ادعا می‌کنند مردم و نظام به ما احتیاج دارند(!) در حالی که قانون‌‌شکنان و «اراذل سیاسی»، حق حضور در انتخابات را ندارند. از سوی دیگر، با وجود فاصله 3 ماهه تا انتخابات، متاسفانه چندي است برخي گروه‌ها با بداخلاقي تمام و تبليغات فراوان، مي‌كوشند «نظارت استصوابي» شوراي محترم نگهبان را به چالش كشيده و آن را به مثابه عاملي «مشاركت‌ستيز» مطرح سازند ولي ظاهرا همان گروه‌ها فراموش كرده‌اند- يا خود را به فراموشي زده‌اند- كه در انتخابات شوراهاي شهر كه بدون نظارت استصوابي انجام مي‌پذيرد نیز، همواره با اقبال كمتر مردم روبه‌رو شده‌اند. «نظارت استصوابي» در چارچوب قانون، نه تنها عنصري ضدمشاركت توده مردم نيست؛ بل با توجه به گذشت افراد از فيلتر مجتهدان جامع‌الشرايط و آخرت گرا، يكي از دلايل اقبال مردم نيز به شمار مي‌رود.
يكي از اموري كه همواره موجب فرسودگي ذهني شهروندان شده است، تنازعات و درگيري‌هاي بيهوده جناحي- سياسي است كه در نهايت، هيچ فايده‌اي از آن براي مردم، مترتب نيست؛ اما مردم چه مي‌طلبند؟ آنچه مردم مي‌خواهند، «اولويت كار به جاي شعار» است. برخي شعارهاي غيرعملي و فراتر از امكانات واقعي و توان يك نماينده را متاسفانه اين روزها شاهد هستيم؛ به عنوان نمونه، برخي كانديداهاي شهرهاي كوچك، به مردم اين شهرها وعده داده‌اند، بدون گذر از مرحله شهرستان شدنِ شهر، آن را تبديل به استان(!) مي‌كنند؛ در حالي كه اصلا اين موضوع جزو اختيارات يك نماينده نيست. اين مسائل صرفا اذهان عمومي را دچار يأس مي‌گرداند و مانع حل معضلات و گشوده شدن گره كارها مي‌شود. آنچه مردم مي‌طلبند، «اولويت منافع مردم و نظام بر منافع گروهي» است. حضرت آيت‌الله العظمي خامنه‌اي چند سالي است، عبارت «نهضت خدمت‌رساني به مردم» را وارد ادبيات سياسي‌ـ اجتماعي و وظايف مسؤولان فرموده‌اند كه نمايندگان منتخب مردم در مجلس آتي نيز بايد نخستين مبناي عمل خود را همين موضوع قرار دهند، زيرا معناي نهضت خدمت‌رساني، تكيه بر تامين منافع مردم است كه نهايتا منجر به رضايت عموم مردم كشور از نظام اسلامي مي‌شود. اما چنانچه «منافع گروهي» بر «منافع مردم» غلبه يابد، همانگونه كه متاسفانه در 8 سال دولت اکبر رفسنجانی و ۸ سال دوره به اصطلاح اصلاحات رخ داد، عملا منافع ملي و مردمي، قرباني گروه‌پرستي‌هاي متعصبانه‌اي مي‌شود كه بعضا نظام اسلامي را با مخاطرات جدي، مواجه خواهد ساخت. در عين‌حال لازم به ذكر است، اخيرا دشمنان مي‌كوشند براي ايجاد نوعي بي ميلي در انتخابات، از رد صلاحيت‌هاي گسترده در انتخابات توسط شوراي محترم نگهبان، سخن به ميان آورند؛ ادعايي كه با توجه به نوع نگاه «شرعي» و «قانوني» اين شورا، نادرست و گزافه‌گويي و صرفا برآمده از نيات پوچ سياسي جهت فضاسازي زودهنگام عليه شوراي نگهبان است. از اين رو ضروري است، كانديداهاي احتمالي ضمن دامن نزدن به اين شايعه، با كاستن از تمايلات جناحي، به «نهضت خدمت‌رساني به مردم» پيوسته و در انديشه كسب آرا تنها جهت رضاي خداوند متعال و خدمت صادقانه به مردم باشند؛ ان‌شاءالله.